De Grand Prix Formule 1 van Australië 1990 werd gehouden op 4 november 1990 in Adelaide. Het was de 500ste race in het wereldkampioenschap Formule 1.
Uitslag Positie Nummer Rijder Team Ronden Tijd/Opgave Startplaats Punten 1 20 Nelson Piquet Benetton-Ford 81 1:49:44.570 7 9 2 2 Nigel Mansell Ferrari 81 +3.129 3 6 3 1 Alain Prost Ferrari 81 +37.259 4 4 4 28 Gerhard Berger McLaren-Honda 81 +46.862 2 3 5 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 81 +1:51.160 9 2 6 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 80 +1 Ronde 6 1 7 19 Roberto Moreno Benetton-Ford 80 +1 Ronde 8 8 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 80 +1 Ronde 5 9 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 79 +2 Ronden 10 10 25 Nicola Larini Ligier-Ford 79 +2 Ronden 12 11 26 Philippe Alliot Ligier-Ford 78 +3 Ronden 19 12 8 Stefano Modena Brabham-Judd 77 +4 Ronden 17 13 14 Olivier Grouillard Osella-Ford 74 +7 Ronden 22 NF 21 Emanuele Pirro Dallara-Ford 68 Motor 21 NF 27 Ayrton Senna McLaren-Honda 61 Spin 1 NF 17 Gabriele Tarquini AGS-Ford 58 Motor 26 NF 12 Johnny Herbert Lotus-Lamborghini 57 Koppeling 18 NF 3 Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 53 Spin 13 NF 16 Ivan Capelli Leyton House-Judd 46 Gaspedaal 14 NF 11 Derek Warwick Lotus-Lamborghini 43 Versnellingsbak 11 NF 15 Mauricio Gugelmin Leyton House-Judd 27 Remmen 16 NF 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 23 Elektrisch probleem 15 NF 29 Éric Bernard Larrousse-Lamborghini 21 Versnellingsbak 23 NF 24 Gianni Morbidelli Minardi-Ford 20 Versnellingsbak 20 NF 7 David Brabham Brabham-Judd 18 Spin 25 NF 30 Aguri Suzuki Larrousse-Lamborghini 6 Transmissie 24 NQ 9 Michele Alboreto Arrows-Ford NQ 18 Yannick Dalmas AGS-Ford NQ 10 Alex Caffi Arrows-Ford NQ 31 Bertrand Gachot Coloni-Ford
Wetenswaardigheden Zoals gebruikelijk bij de laatste race van het seizoen was er nu ook weer een fotoshoot voor alle rijders en met een aantal ex-wereldkampioenen. Alain Prost was echter nog boos omwille van het incident in Japan en kwam niet opdagen.
Statistieken Pole-positionAyrton SennaMcLaren-Honda1:15.671Snelste rondeNigel MansellFerrari1:18.203
Noot
Dit was de tweede wereldtitel voor Ayrton Senna. Hij was hiermee de tiende wereldkampioen met minstens twee titels. Het was tevens de zevende wereldtitel voor een Braziliaanse coureur. Dit was de vijfhonderdste officiële Formule 1-race die meetelde voor het wereldkampioenschap. In die vijfhonderd Grands Prix waren er een aantal records gevestigd: Riccardo Patrese was de meest ervaren coureur met 208 races. Ayrton Senna had 52 pole positions behaald. Ook was hij recordhouder met acht opeenvolgende pole positions. Alain Prost had 34 snelste rondes, had 2.208 rondes als raceleider gereden, 44 Grand Prix-winsten, 89 podiumplaatsen en was in totaal 67 Grand Prix-weekeinden de leider van het kampioenschap geweest. Jim Clark behield het record van 8 Grand Slams. Juan Manuel Fangio was recordhouder met vijf wereldtitels. Tevens was hij de enige coureur met vier opeenvolgende wereldtitels. Alberto Ascari had als enige het record in handen van zeven opeenvolgende snelste rondes én negen opeenvolgende Grand Prix-winsten. Hij deelde het record van negen opeenvolgende podiumplaatsen met Jim Clark, Niki Lauda en Nelson Piquet. Niki Lauda behield nog steeds het record van 24 opeenvolgende Grand Prix-weekeinden als klassementsleider te eindigen. Britse coureurs hadden gezamenlijk alle records in handen: 481 races gereden, 129 pole positions, 127 snelste rondes, 8.947 rondes als raceleider, 309 podiumplaatsen, 132 Grand Prix-winsten, 14 Grand Slams en 10 wereldkampioenschappen.
Australië 1990 Categorie:Sport in Adelaide