Station Beauraing is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 166 (Dinant - Bertrix) in de Belgische stad Beauraing, provincie Namen. Het station werd geopend op 22 oktober 1895 als onderdeel van de lijn Dinant–Bertrix–Virton, die bedoeld was om de Ardennen beter te ontsluiten en een verbinding te creëren met het groothertogdom Luxemburg. Sinds 1 oktober 2015 zijn de loketten gesloten en is Beauraing een onbemande stopplaats zonder permanente NMBS-medewerkers. Het historische stationsgebouw, dat sinds 2020 in privébezit is, fungeert nu als woonhuis.
Geschiedenis Aanleg en opening (1895–1914) De aanleg van spoorlijn 166 was onderdeel van een groter plan om de zuidelijke Ardennen economisch te ontwikkelen. De lijn werd gefinancierd door de Belgische staat en aangelegd door de Staatsspoorwegen. Beauraing kreeg een station van het type 1893, een standaardontwerp voor middelgrote stations in landelijke gebieden, gekenmerkt door: Een L-vormig gebouw met een woongedeelte voor de stationschef en een dienstgedeelte met kaartverkoop en wachtzaal. Een houten perronoverkapping (in 1968 vervangen door beton). Een goederenloods met een zijspoor voor landbouwproducten (gesloten in 1991).
De opening op 22 oktober 1895 werd gemarkeerd door een feestelijke treinrit met lokale dignitarissen, waaronder de burgemeester van Beauraing en vertegenwoordigers van de provincie Namen.
Eerste Wereldoorlog en interbellum (1914–1940) Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de lijn zwaar gebruikt door de Duitse bezetter voor troepentransport en het afvoeren van hout uit de Ardennen. Het station van Beauraing ontsnapte aan grote schade, in tegenstelling tot stations zoals Station Dinant, dat in 1914 werd verwoest.
In de jaren 1920–1930 kende het station een hoogtepunt in reizigersaantallen, mede door: De opkomst van toerisme in de Ardennen (met name zomergasten uit Brussel en Luik). De landbouwsector, die melk, granen en vee per trein vervoerde naar steden als Namen en Charleroi.
Tweede Wereldoorlog en naoorlogse periode (1940–1991) Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd spoorlijn 166 strategisch belangrijk voor de Duitse Wehrmacht als verbinding naar Frankrijk. In september 1944 werd het station van Beauraing gebombardeerd door geallieerde vliegtuigen, waarbij de goederenloods verwoest werd. Na de bevrijding volgde een snelle wederopbouw, maar het goederenvervoer nam geleidelijk af door de opkomst van vrachtwagens.
1960: Sluiting van het stationsrestaurant (geopend in 1902). 1985: Opbreking van spoor 4 (zijspoor voor goederen). 1991: Officiële sluiting van het goederenvervoer in Beauraing.
Recentste ontwikkelingen (1991–heden) 2007: Modernisering van de perrons en installatie van een automaat voor treinkaartjes. 1 oktober 2015: Sluiting van het loket; Beauraing wordt een onbemande stopplaats. 2020: Verkoop van het stationsgebouw aan een particuliere koper, die het ombouwde tot een woonhuis. De NMBS behield het perron en de sporen. 2023: Installatie van fietsenstallingen en een kiss-and-ride-zone als onderdeel van het NMBS-plan voor "groene mobiliteit".
Het gebouw is een voorbeeld van de standaardstationsarchitectuur type 1893, ontworpen door de dienst Bâtiments des Chemins de fer de l’État. Kenmerken: Materiaal: Rode baksteen met witte natuurstenen accenten (vensteromlijstingen, hoekstenen). Stijl: Eclectisch met neoclassicistische invloeden, typisch voor Belgische stations uit de late 19e eeuw. Indeling: Begane grond: Dienstlokalen (kaartverkoop, telegraafkantoor), wachtzaal (eerste en tweede klasse gescheiden), en een kleine bagageruimte. Verdieping: Woonruimte voor de stationschef en zijn gezin. Bijgebouwen: Een houten toiletgebouw (gesloopt in 1972). Een goederenloods (verwoest in 1944, later vervangen door een kleinere metalen constructie).
Erfgoedstatus Het station is niet beschermd als monument, maar wordt vermeld in de Inventaris van het Onroerend Erfgoed van het Waals Gewest als voorbeeld van 19e-eeuwse spoorwegarchitectuur.
Spoorindeling Het station had oorspronkelijk vier sporen: Spoor 1: Doorgaand spoor (richting Dinant). Spoor 2: Doorgaand spoor (richting Bertrix). Spoor 3: Perronspoor voor stoptreinen. Spoor 4: Zijspoor voor goederen (opgebroken in 1985).
Heden zijn alleen sporen 1–3 in gebruik. Het station heeft twee perrons: Perron 1: Aan spoor 1 (richting Dinant), 150 m lang. Perron 2: Aan spoor 3 (richting Bertrix), 120 m lang (vernieuwd in 2010).
Treindienst Station Beauraing wordt bediend door stoptreinen (L) van de NMBS, die deel uitmaken van het S-treinnetwerk van Charleroi (lijn S61). De frequentie bedraagt één trein per uur in beide richtingen op weekdagen, met een beperkte dienst in het weekend.
Huidige verbindingen
Historische diensten 1895–1960: Stoomtreinen tussen Dinant en Bertrix, met aansluiting op internationale treinen in Station Libramont (richting Luxemburg). 1960–1984: Dieseltreinstellen HLD 55 en HLD 45. 1984–heden: Elektrische treinstellen Type 41 (tot 2010) en Type 46 (sinds 2010).
Reizigerstellingen De grafiek en tabel hieronder tonen het gemiddeld aantal instappende reizigers per dag (week, zaterdag, zondag) sinds 1977. De daling in de jaren 1980–1990 weerspiegelt de algemene trend van afnemend spoorweggebruik in landelijke gebieden, terwijl de stijging sinds 2010 samenhangt met toerisme en forenzenverkeer naar Namen en Luik.
De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Beauraing Weekdag Zaterdag Zondag 1977 279 103 178 1978 251 74 126 1979 265 124 153 1980 262 69 155 1981 261 83 158 1982 245 66 150 1983 228 72 171 1984 214 46 76 1985 236 68 113 1986 179 75 90 1987 238 78 88 1988 234 80 86 1989 258 87 111 1990 160 74 74 1991 174 58 87 1992 211 83 104 1993 172 66 131 1994 185 93 108 1995 185 47 86 1996 126 65 69 1997 145 65 230 1998 144 55 60 1999 175 80 83 2000 180 104 178 2001 186 68 176 2002 211 70 162 2003 208 86 146 2004 201 78 128 2005 232 90 232 2006 220 88 122 2007 243 94 202 2008 - - - 2009 222 105 185 2010 - - - 2011 - - - 2012 229 116 173 2013 230 97 229 2014 229 112 168 2015 234 102 150 2016 245 93 131 2017 251 82 152 2018 242 102 138 2019 260 83 165 2020 209 102 99 2021 - - - 2022 375 178 309 2023 295 120 86 2024 269 115 172
Galerij
Trivia In 1913 ontspoorde een goederentrein bij Beauraing nadat een modderlawine het spoor had bedolven. Het ongeval veroorzaakte geen dodelijke slachtoffers, maar het spoor bleef drie dagen onbruikbaar. Het station speelde een kleine rol in de Belgische spoorwegstaking van 1960–1961, toen lokale spoorwegarbeiders de toegang tot het station blokkeerden als protest tegen loonsverlagingen. In 2018 werd Beauraing gekozen als decor voor de film Le Dernier Train, een Belgische productie over de sluiting van landelijke spoorlijnen.
Zie ook Spoorlijn 166 (België) Lijst van Belgische spoorwegstations Buurtspoorwegen in Namen Station Dinant Station Bertrix
Voetnoten
Bronnen
Referenties
Externe links NMBS – Station Beauraing Infrabel – Lijn 166 Spoorlijn 166: Historische foto's en documenten (gearchiveerd) AWaP – Erfgoedinventaris Station Beauraing
Beauraing Categorie:Beauraing