right|thumb|Wapen van de hertog van Guise
Frans van Guise (Frans: François de Guise) (Bar-le-Duc, 17 februari 1519 - Saint-Hilaire-Saint-Mesmin, 24 februari 1563) bijgenaamd le Balafré (met het litteken), was de oudste zoon van Claude van Guise en Antoinette van Bourbon-Vendôme.
Levensloop Hij gold als de beste veldheer onder de koningen Frans I en Hendrik II van Frankrijk. Die laatste benoemde hem tot lieutenant général van Frankrijk (1557). Hij verdedigde het door keizer Karel V belegerde Metz, versloeg een keizerlijk leger bij Renty in 1554 en veroverde in 1558 Calais, de laatste Engelse bezitting op het vasteland.
Tijdens de korte regering van de zwakke Frans II waren Frans van Guise en zijn broer Karel ('de kardinaal van Lotharingen') samen de feitelijke bestuurders van het koninkrijk: koning Frans II was immers met Maria Stuart (dochter van Guises zuster Maria) gehuwd, wat de Guises dus tot ooms van de koning maakte.
Nadat hij door de koningin-moeder Catharina de' Medici opzijgeschoven was, ontketende Frans van Guise (koning Frans II was in 1560 gestorven en opgevolgd door zijn 10-jarige broer Karel IX, met Catharina de' Medici als regentes) door het zogenaamde Bloedbad van Wassy in 1562 de Franse Hugenotenoorlogen. Hij werd bij de belegering van Orléans op 18 februari 1563 door de hugenoot Jean de Poltrot de Méré bij een moordaanslag neergeschoten en overleed enkele dagen later in het kasteel van Cernay.
Huwelijk en kinderen Frans van Guise was in 1549 gehuwd met Anna d'Este, dochter van Ercole II d'Este en Renate van Frankrijk, en werd de vader van: Hendrik I (1550-1588) Catherina (1552-1596), in 1570 gehuwd met Lodewijk van Bourbon (1513-1582), hertog van Montpensier Karel (1554-1611), hertog van Mayenne Lodewijk (1555-1588) Antoon (1557-1560) Frans (1559-1573) Maximiliaan (1562-1567)
Kwartierstaat (voorouders)
Guise, Frans Categorie:Huis Guise Categorie:Hertog van Guise Categorie:Heer van Joinville Categorie:Ridder in de Orde van Sint-Michiel Categorie:Vermoord heerser Guise, F