Corrado Alvaro (15 april 1895 in San Luca - 11 juni 1956 in Rome) was een Italiaanse schrijver en journalist, die zich specialiseerde in het korte verhaal van het simpele plattelandsleven.
Biografie Corrado Alvaro (1895-1956) werd geboren in San Luca, een klein dorpje vlakbij Aspromonte in Calabria, in het zuidelijkste gedeelte van deze Italiaanse regio. In 1919, na voltooiing van zijn studie in de Lettere e filosofia ('literatuur en filosofie') aan de universiteit van Milaan, ging hij werken voor het Milanese dagblad Corriere della Sera. Bijna 40 jaar was hij journalist en daarnaast, als schrijver, een vooraanstaande beoefenaar van het verisme in de Italiaanse literatuur. Hij moest Italië verlaten vanwege zijn politieke activiteiten (hij schreef onder andere voor de anti-fascistische krant Il mondo). In 1941 keerde hij voor de begrafenis van zijn vader terug. In 1941 richtte hij, met Libero Bigiaretti en Francesco Jovine, de Italiaanse Bond van Schrijvers op, waarvan hij de secretaris was tot zijn dood in 1956.
Thematiek Zijn eerste succes was Gente in Aspromonte (Verhalen uit Aspromonte), dat door de meeste critici als zijn meesterwerk wordt beschouwd. De verschillen en spanningen tussen het stedelijke, rijke noorden en het landelijke arme zuiden van Italië, nemen in zijn werk een belangrijke plaats in. Begaanheid met morele kwesties, sensitiviteit voor het harde leven van de laagste klasse, en geloof in geweld als een legitiem middel om sociale verandering te bewerkstelligen, zijn het kenmerk van zijn werk.
Werken Poesie grigioverdi (1917) La siepe e l'orto (1920) L'uomo del labirinto (1926) L'amata alla finestra (1929) Vent'anni (1930) Gente in Aspromonte (1930) Verhalen uit Aspromonte (2007) L'uomo è forte (1938) Incontri d'amore (1940) L'età breve (1946) Lunga notte di Medea (1949) Quasi una vita (1950) Il nostro tempo e la speranza 1952) Un fatto di cronaca (1955)
Categorie:Italiaans schrijver