thumb|Luchtfoto Circuit Zandvoort in 1997 thumbtime=52|thumb|Bioscoopjournaal uit 1938. Voorbereidingen voor de autoraces te Zandvoort die op 3 juni 1939 zullen worden gehouden. Aanleg van de racebaan en bouwen van tribunes. Met een aantal notabelen (o.a. burgemeester van Zandvoort H. van Alphen, organisatoren en coureurs.
thumb|De aanleg van het Circuit Zandvoort in 1948 Circuit Zandvoort, voorheen Circuit Park Zandvoort (tot en met 2016), is een circuit voor voornamelijk autoraces dat zich in de duinen ten noorden van Zandvoort bevindt, vlak bij de zee.
In de jaren waarin er een Grand Prix Formule 1 van Nederland is, is deze altijd op dit circuit. Tussen 1952 en 1985 vond deze met tussenpozen plaats. In 2020 zou dit weer gebeuren, door de coronapandemie werd deze race echter afgelast. Tussen 2021 en 2026 vond de Grand Prix jaarlijks plaats.
Geschiedenis Eerste races De eerste plannen voor een circuit in Zandvoort stammen uit 1930. Op 3 juni 1939 werd de eerste autorace gereden op het stratencircuit van Zandvoort. Deze race ging onder meer over de Van Lennepweg, die nu nog een van de belangrijkste toevoerwegen is naar het huidige circuit.1939 Eerste race op Zandvoort, Ons Amsterdam, 3 september 2021
Hoewel de Tweede Wereldoorlog uitbrak, bracht het succes van die races de Zandvoortse burgemeester ertoe om plannen te ontwikkelen voor een circuit. Het verhaal gaat dat de burgemeester van Zandvoort in een poging vrijstelling voor dwangarbeid te krijgen voor de bevolking van Zandvoort, een overeenkomst sloot met de Duitse bezetter. De Duitsers mochten een brede, rechte weg dwars door Zandvoort aanleggen, die na de oorlog als paradeweg kon dienen. Later werd deze weg samen met enkele andere wegen door de Duitse bezetters gebruikt om de kustverdedigingswerken te bereiken. Na de oorlog werden enkele van deze wegen verbreed en samengevoegd. Met advies van Sammy Davis, winnaar van de 24 uur van Le Mans uit 1927, werd een racecircuit ontwikkeld.
In 1947 legde de rijksoverheid de bouw stil, omdat tussen het puin voor de ondergrond ook hele bakstenen zaten. Die mochten alleen voor de wederopbouw worden gebruikt. De gemeente Zandvoort schakelde prins Bernhard in, die de betreffende ministers bewerkte, en ten slotte de stenen "kocht" voor 20.000 gulden. Deze werden door Zandvoort betaald via de stichting van de prins.Prins Bernhard liet bouwverbod Circuit Zandvoort opheffen met geld, autoblog.nl, 1 september 2021
Op 7 augustus 1948 vond de eerste autorace, toen nog onder de naam Grand Prix van Zandvoort, plaats op het circuit van Zandvoort. De race werd gewonnen door de Thaise prins Bira in een oude Maserati. Tweede en derde werden de Britse coureurs Tony Rolt en Reg Parnell. In het volgende jaar werd de wedstrijd gereden volgens de regels van de Formule 1. Deze wedstrijd werd gewonnen door Luigi Villoresi in een Alfa Romeo.
Op 28 augustus 1948 werd de eerste motorrace gehouden op het circuit.
Vanaf 1950 heette de Grand Prix officieel de Grote Prijs van Nederland (Dutch Grand Prix). Maar het zou nog tot 1952 duren voordat de Grand Prix van Nederland deel zou uitmaken van het officiële Wereldkampioenschap Formule 1. Vrijwel jaarlijks tot halverwege de jaren 80 zou de Grand Prix van Nederland deel uitmaken van de Formule 1.
Wereldkampioenschap Formule 1 De Grand Prix van Nederland staat bekend als een wedstrijd waarin een beroep wordt gedaan op de vaardigheden van de coureurs. Met name de Tarzanbocht, aan het einde van het rechte stuk, biedt een mogelijkheid voor inhaalmanoeuvres.
Een bekend beeld uit de Grand Prix van Nederland vormt de ronde die Gilles Villeneuve op drie wielen reed in 1979. Verder staat de Grand Prix van Nederland bekend om de aanhoudende protesten van milieubewegingen.
Veelvuldige winnaars zijn Jim Clark (viermaal) en Jackie Stewart, Niki Lauda en Max Verstappen (elk driemaal). In 1961 behalen alle 15 auto's de eindstreep zonder een pitstop. In 1979 overleefde Derek Daly een crash in de Tarzanbocht, waarbij hij met zijn Tyrrell boven op de vangrail terechtkwam.
De laatste officiële Formule 1-race op Circuit Zandvoort in de twintigste eeuw werd op 25 augustus 1985 verreden. De wedstrijd, bestaande uit 297,6 km verdeeld over 70 ronden, werd gewonnen door Niki Lauda.
In mei 2019 werd bekendgemaakt dat de Grand Prix van Nederland vanaf het seizoen 2020 na een afwezigheid van 35 jaar zou terugkeren op het Circuit Zandvoort.Formule 1: Grand Prix van Nederland komende drie jaar op Zandvoort Door de coronapandemie werd dit uitgesteld en is de race pas in 2021 verreden.
DTM Tussen 2001 en 2018 was het Circuit Zandvoort gastheer van de enige Nederlandse race in de Deutsche Tourenwagen-Masters. Vanaf 2019 is de race vervangen door een ronde op het TT-Circuit Assen. In 2023 keerde de race terug op het circuit in Zandvoort.
A1 Grand Prix thumb|Jeroen Bleekemolen in de A1GP auto van Team Nederland, 2006 In 2006 werd na 21 jaar opnieuw een Grand Prix verreden op het circuit. De A1 Grand Prix klasse deed dit jaar het Nederlandse circuit aan als openingsrace van het seizoen. Ondanks een rel, die ontstond nadat Jos Verstappen vervangen werd door Jeroen Bleekemolen, was de opkomst groot. In 2007 en 2008 keerde de klasse terug op het duincircuit.
Na 2008 zou de A1 Grand Prix Zandvoort verlaten, en in actie komen op het TT-Circuit Assen. Vanwege het faillissement van de klasse werd deze race echter nooit verreden.
WTCC In 2007 werd eenmalig een race om het World Touring Car Championship (WTCC) gehouden. Winnaars werden Alain Menu voor Chevrolet en Gabriele Tarquini voor Seat.
Masters of Formula 3 Op het circuit werd jaarlijks de Masters of Formula 3 verreden. De race, waarin Formule 3-teams uit verschillende Europese kampioenschappen tegen elkaar uitkwamen, werd gezien als een van de belangrijkste races in de Formule 3-klasse. Naast de Masters of Formula 3 waren er slechts een beperkt aantal races waarbij er een cross-over van kampioenschappen is; dit gebeurde onder andere bij de Formule 3-race in Monaco, de Korea F3 Super Prix en de Macau F3 Grand Prix.
In 2007 en 2008 werd de race verreden op het Belgische Circuit Zolder, aangezien op Zandvoort het maximale aantal geluidsdagen met de komst van de A1 Grand Prix overschreden werd. Vanaf 2009 keerden de Masters weer terug in Zandvoort. In 2017 werd het evenement oorspronkelijk eenmalig afgelast vanwege de reglementen binnen het Europees Formule 3-kampioenschap, maar sindsdien is de race niet teruggekeerd.
Na 2019 Het circuit is sinds maart 2019 eigendom van Menno de Jong en Bernhard van Oranje-Nassau. Voorheen Chapman Andretti, een bedrijf van dezelfde twee eigenaren.2016: Nieuwe eigenaars
Begin december 2023 maakte Dutch Grand Prix bekend dat er een einde komt aan Formule 1 in Nederland. De Dutch Grand Prix zal na 2026 niet meer plaatsvinden. De organisatie zei 'op het hoogtepunt' te willen stoppen. De allerlaatste editie van 2026 is inclusief een sprintrace.Einde voor Formule 1 in Nederland: Dutch Grand Prix na 2026 weg uit Zandvoort 13 december 2024, Rtl.nl
Belangrijke races De belangrijke races die op het Circuit Park worden verreden zijn een race uit het DTM-kampioenschap en de Masters of Formula 3. Hiernaast wordt het circuit gebruikt voor de nationale autosport, waaronder de Formule Ford, de Renault Clio Cup, de SEAT Cupra Cup, de BRL V6 de Endurance-races en de diverse klassen van het Dutch National Racing Team (DNRT). Op zondag 5 september 2021 keerde de Grote Prijs van Nederland terug na 36 jaar, nadat het jaar ervoor het evenement afgelast werd vanwege de coronapandemie.
Mijlpalen Datum Omschrijving 3 juni 1939 Eerste autorace op het oude parcours 7 augustus 1948 Eerste autorace op het nieuwe parcours 28 augustus 1948 Eerste motorrace op het nieuwe parcours 1952 Eerste Grand Prix die meetelde voor het WK Formule 1 1961 Eerste Grand Prix waarbij alle 15 auto's de finish haalden zonder pitstop 25 augustus 1985 Laatste race voor het WK 1 oktober 2006 Eerste Grand Prix sinds 1985 van de A1GP 5 september 2021 Eerste Grand Prix sinds 1985 van de Formule 1
Ligging De ligging in de duinen tussen Zandvoort en de Noordzee brengt hoogteverschillen met zich mee die het circuit uitdagend maken voor de coureurs. Het kan winderig zijn, wat lastig is voor formuleauto's die door hun aerodynamische vorm windgevoelig zijn. Ook stuift er zand op de baan, wat de bandengrip wisselvallig kan maken. Het zand is daarnaast belastend voor het mechaniek. Gary Anderson, een F1-technicus en -journalist schrijft: Vroeger vetten we de luchtinlaat in zodat er minder zand in de motoren zou komen. Voor de race plakten we een nylonkous over de luchtinlaat. Dat beperkte de luchtstroom en de oplossing was: Na een ronde of wat trok de coureur aan de voet van de kous, zodat hij losschoot.
De ingeklemde ligging brengt beperkingen mee voor de lay-out en de uitbreidingsmogelijkheden. Het circuit van 2020 is bochtig en komt daarmee aan de vereiste lengte voor een Formule 1-circuit. De ondergrens is 3,5 kilometer, Zandvoort is 4,3. Ook zijn het circuit en de pitsstraat smal.
Lay-outs en kenmerken Het circuit is mede ontworpen door Sammy Davis, Cas Hunse, Piet Nortier, landmeter J.M. Cruijff en Jarno Zaffeli.Interview Jarno Zaffelli: architect van Circuit Zandvoort De lay-out van de baan is in de loop der jaren verschillende malen veranderd. De meest recente verandering werd gedaan door Jarno Zaffeli, in 2019-20. In die periode werden er twee kombochten in de baan gelegd. De bochten 3 (Hugenholtz) en 14 (Luyendijk) hebben hellingen van respectievelijk 18 en 19 graden; het maximum van 5,7 graden dat de FIA hanteert is indicatief, geen harde grens.
Jaartal Lengte Naam 1939 2284 m Stratencircuit van de prijs van Zandvoort 1948 – 1972 4193 m Circuit van Zandvoort 1973 – 1979 4226 m Circuit van Zandvoort 1980 – 1988 4252 m Circuit van Zandvoort 1989 – 1998 2526 m Circuit van Zandvoort 1999 – 2019 4307 m Circuit Park Zandvoort 2020 – heden 4259 m Circuit Zandvoort
Plattegronden
Het parcours met een lengte van 4,259 km stamt uit 2020. Het hoogteverschil is 8,9 meter en er zijn in totaal 14 bochten:
Tarzanbocht Gerlachbocht (vernoemd naar Wim Gerlach) Hugenholtzbocht (vernoemd naar Hans Hugenholtz) Hunserug (vernoemd naar Cas Hunse) Rob Slotemakerbocht (vernoemd naar Rob Slotemaker) Bocht 6 Scheivlak (vroeger de grens tussen de openbare duinen en het terrein van Jonkheer Quarles van UffordScheivlak de uitdagendste bocht van Zandvoort) Mastersbocht (voorheen Marlborobocht) Bocht 9 (voorheen Renaultbocht) Bocht 10 (voorheen Vodafonebocht) Hans Ernstbocht (deel 1, vernoemd naar Hans Ernst, voorheen Audi S) Hans Ernstbocht (deel 2, vernoemd naar Hans Ernst, voorheen Audi S) Bocht 13 (voorheen Kumhobocht) Arie Luyendijkbocht (voorheen Bos Uit, vernoemd naar Arie Luyendijk)
De scherpste bocht is de Hans Ernstbocht en de snelste bocht de Arie Luyendijkbocht. Het Scheivlak is een lange bocht naar rechts die snel kan worden genomen. Hij ligt in het noordoostelijk deel van het circuit, na het rechte stuk dat volgt op de Slotemakerbocht. De naam is historisch en stamt van een terreintje in de duinen.
Het Scheivlak ligt achter een duin zodat een coureur de bocht 'blind' moet insturen. Vervolgens daalt de baan sterk. Dit is daarom de moeilijkste bocht van het circuit. Na het Scheivlak volgt de Mastersbocht. Tot 1980 lagen na het Scheivlak twee korte knikken in de baan, maar vervolgens is er een chicane aangelegd om de snelheid af te remmen.
Ben Pon vloog hier tijdens de Grote Prijs van Nederland op 20 mei 1962 uit de bocht. Zijn Porsche sloeg over de kop en Pon werd uit de auto geslingerd, maar kwam er met enkel wat schrammen vanaf.