thumb|Nederzettingen (in roze) die in de middeleeuwen vermeld werden als "in de Henegouw"
De Henegouw (Latijn: pagus Hanoniensis) was een gouw in het Frankische Rijk. Hij ontstond in de 7e eeuw, door het uiteenvallen van het hertogdom van Dentelinus. Hij lag op de oostelijke oever van de Schelde maar ten zuiden van de Hene en het Kolenwoud.
De hoofdplaats is niet bekend, maar het is wel geweten dat er in de 7e en 8e eeuw muntslag gebeurde te Famars, dat in de Gallo-Romeinse periode al een belangrijke plaats geweest was. Enkel de laatste graven zijn bekend: ?–915 : Reinier I van de Henegouw 915–±935 : Reinier II van de Henegouw ±935–958 : Reinier III van de Henegouw 958–964 : Godfried van Neder-Lotharingen
Toen Godfried kinderloos overleed, verdeelde keizer Otto I de Grote de gouw in het markgraafschap Valencijn en het graafschap Bergen. In 1071 werden ze herenigd tot het graafschap Henegouwen.
Categorie:Gouw in de Nederlanden Categorie:Graafschap Henegouwen