Franciscus Johannes Emilius van Zinnicq Bergmann (Lier, 10 november 1807 - 's-Hertogenbosch, 24 februari 1879) was een Nederlands jurist en kamerlid.
Leven Van Zinnicq Bergmann studeerde te Gent en promoveerde te Leiden in 1832.
Sinds 1836 rechter in de rechtbank van eerste aanleg te 's-Hertogenbosch, werd hij in 1838 raadsheer bij het provinciaal gerechtshof van Noord-Brabant, wat hij bleef tot de reorganisatie van de hoven 1875.
Sedert 1866 was hij lid van de Tweede Kamer.
Franciscus Van Zinnicq Bergmann had twee zonen die bekend zouden worden; Emilius advocaat en eerste kamerlid en George, een pastoor betrokken bij een moordzaak.
Werk Het voormalig Hertogdom Brabant, Geschied- en regtskundig onderzoek naar den staatkundigen toestand van dat land, bepaaldelijk ook met betrekking tot Noord-Brabant, de Meijerij en stad 's-Hertogenbosch (dl. I en II, 1, 's-Bosch 1856) De oorsprong van het Tiendregt en het regt van collatie ('s-Bosch 1861) De Salische wet ('s-Bosch 1875-'76)
Categorie:Conservatieven (Nederlandse 19e-eeuwse stroming) Categorie:Tweede Kamerlid Categorie:Rechter bij de Rechtbank 's-Hertogenbosch