thumb|vlag van het Volksbevrijdingsleger thumb|Een Chinees militair tijdens de Nationale feestdag van België 2018 Het Volksbevrijdingsleger (Chinees: 中國人民解放軍 / 中国人民解放军, Hanyu pinyin: Zhōnggúo Rénmín Jiěfàngjūn) is het leger van de Volksrepubliek China. Het leger werd door Mao Zedong opgericht op 1 augustus 1927 voor de start van de Chinese Burgeroorlog (1927-1950), als militaire tak van de Communistische Partij van China en werd het Rode Leger genoemd tot juni 1946.
Het is het grootste leger ter wereld en bestaat uit de: Landmacht van het Volksbevrijdingsleger (850.000 manschappen in 2013) Tweede artilleriekorps van het Volksbevrijdingsleger (strategische kern- en conventionele raketten; ≈100.000 manschappen) Speciale eenheden van het Volksbevrijdingsleger (geschat op 7000 tot 14.000 manschappen in 2008) Luchtmacht van het Volksbevrijdingsleger (398.000 manschappen in 2013) Marine van het Volksbevrijdingsleger (235.000 manschappen in 2013) Marineluchtmacht van het Volksbevrijdingsleger (26.000 manschappen) Kustverdedigingsmacht van het Volksbevrijdingsleger (25.000 manschappen) Marinierskorps van het Volksbevrijdingsleger (10.000 manschappen)
In oorlogstijd wordt de landmacht versterkt met manschappen van de: Gewapende Volkspolitie die als lichte infanterie zou worden ingezet. (officieel 660.000 manschappen in 2006) Militie van het Volksbevrijdingsleger die als reserve dient. (volgens officiële planning zo'n 8.000.000 manschappen in 2010)
Organisatie Het Chinese Volksbevrijdingsleger wordt bestuurd door de Communistische Partij van China. Het Volksbevrijdingsleger legt verantwoording af aan twee Centrale Militaire Commissies (CMC), waarvan er een onder leiding staat van de Partij en de andere aan de staat toebehoort. In de praktijk is de samenstelling van deze Commissies hetzelfde. De samenstelling van deze commissies verschilt slechts een paar maanden in de vijf jaar, de periode tussen een Partijcongres en het Nationaal Volkscongres. De voorzitter en vicevoorzitter van de CMC zijn ook lid van de Communistische partij, maar zijn niet noodzakelijk ook hoofd van een civiele regering.
Pas in december 1982 werd de CMC van de staat toegevoegd waarmee de Partij zijn alleenrecht - enigszins - verloor. Daardoor zijn het ook de troepen van de staat, zoals in de begintijd van de communistische partij, toen die een militaire tak oprichtte. Het werd pas het officiële leger van China nadat de Volksrepubliek van China was opgericht door de communistische partij. De rol van de partij blijft groot, bij het 90-jarig bestaan van het leger zei president Xi Jinping: Xinhua - People.cn Xi delivers important speech at rally marking PLA's 90th anniversary, 1 augustus 2017, geraadpleegd op 6 december 2018
De onderdelen van het hoofdkwartier van het Volksbevrijdingsleger zijn de Algemene Stafafdeling (de Generale Staf), de Algemene Politieke Afdeling, de Algemene Logistieke Afdeling en de Algemene Bewapeningsafdeling. De naam van laatstgenoemde afdeling wordt overigens ook weleens vertaald als Algemene Uitrustingsafdeling.
De Algemene Politieke Afdeling gebruikt een systeem van politieke commissarissen. Deze commissarissen worden gebruikt door de overheid om een bepaalde legereenheid te overzien, en om in de gaten te houden of deze eenheid en/of zijn officieren wel trouw blijven aan het regime. Volgens de grondwet van de Volksrepubliek China, die in 1954 is opgesteld, leidt de leider van China het leger en is hij hoofd van de Commissie Defensie. Deze commissie is echter een groep adviseurs, die niets over het leger te zeggen hebben.
De lucht- en zeemacht werden een aantal jaar later geformeerd dan de landstrijdkrachten. De organisatiestructuur van de luchtmacht is op 11 november 1949 ingesteld, die van de marine volgde in april 1950. Daarnaast zijn in 1950 ook de organisatiestructuren van de artillerie, gemechaniseerde troepen, luchtverdedigingstroepen en algemene veiligheidstroepen officieel gemaakt. Later volgden ook nog de organisaties van andere strijdmachtonderdelen, zoals de chemische oorlogsvoeringverdediging [fang huaxue bing], de “spoortroepen” [tielu bing], de verbindings- en communicatietroepen en de secundaire artillerie [di er paobing]. De leiding over elk type van militaire organisatie is in handen van het desbetreffende deel van de CMC van de Chinese communistische partij. Omdat de oorlogsvoering tegenwoordig steeds snellere besluitvorming vereist, zijn in 1982 de verschillende afdelingen van de CMC die de leiding hadden over de luchtmacht, marine en secundaire artillerie opgeheven, en is de leiding hiervan naar het Volksbevrijdingsleger gegaan.
Structuur miniatuur|De zeven militaire regio's Het Volksbevrijdingsleger (Engels: People’s Liberation Army (PLA)) is het grootste landleger in de wereld, met 1,6 miljoen militairen, wat ongeveer 70% is van de 2,3 miljoen personen die bij het PLA werken. Deze grondtroepen zijn verdeeld over zeven militaire regio's.
De reguliere troepen van de landmacht bestaan uit 18 legergroepen. Dit zijn grote groepen met tussen de 30.000 en 65.000 man personeel. Volgens het Internationaal Instituut voor Strategische Studies, een Brits onderzoeksinstituut, zijn in deze 18 legergroepen onder andere 9 gepantserde divisies,De gepantserde gevechtseenheden die voorheen bekend waren als tankdivisies en –brigades heten tegenwoordig gepantserde divisies en –brigades, dit omdat deze naam meer de gemengde samenstelling van de eenheden weergeeft. 3 gemechaniseerde infanteriedivisies, 24 gemotoriseerde infanteriedivisies, 15 infanteriedivisies, twee amfibische aanvalsdivisies, een gemechaniseerde infanteriebrigade, 22 gemotoriseerde infanteriebrigades, 12 gepantserde brigades, 7 artilleriedivisies, 14 artilleriebrigades en 19 luchtdoelgeschut brigades. Daarnaast zijn er nog 3 luchtdivisies, die door de luchtmacht georganiseerd en ingezet worden.
In crisistijden kan het PLA ongeveer 1,2 tot 1,5 miljoen personeel extra in het veld brengen, verdeeld over 30 infanteriedivisies en twaalf luchtdoelartilleriedivisies (AAA). Daarnaast is er ongeveer 1,1 miljoen man personeel in dienst van de Gewapende Volkspolitie, die onder andere grensbewaking en –beveiliging tot taak heeft. De Gewapende Volkspolitie bestaat uit 14 mobiele divisies, 31 interne veiligheidskorpsen en 14 grensveiligheidskorpsen.
Sinds de Golfoorlog (1990-1991) let het PLA ook erg op de verrichtingen van onder andere de United States Armed Forces in Afghanistan en Irak. Dit heeft geresulteerd in een nieuwe doctrine, die onder andere inhoudt dat de modernisering van de bewapening versneld wordt, alsmede tot onderzoek naar tactieken voor het winnen van een oorlog met meer nadruk op technologisch geavanceerde wapens dan op grote hoeveelheden manschappen en materieel. Zo heeft het PLA sinds een paar jaar Special operations forces, meer luchtvervoer (helikopters) en luchtdoelraketten gekregen. Daarnaast is ook het arsenaal voor elektronische oorlogvoering uitgebreid. Daarnaast is ook het verouderde telefonie/radio communicatiesysteem vervangen door local/wide-area networks (LAN/WAN), satellietcommunicatie, unmanned aerial vehicles (UAV) en mobiele commandocentra.
Voorwaarden dienstplicht miniatuur|Een jonge vrouwelijke Volksbevrijdingslegersoldaat, midden jaren 70 In theorie heeft elke inwoner van de Volksrepubliek China de plicht om in militaire dienst te gaan. In de praktijk is dit op vrijwillige basis; het principe is ongeveer als in Nederland. De persoon wordt wel ingeschreven, maar niet opgeroepen. Zo is deze informatie en dus ook de betreffende personen snel op te roepen in crisistijd. De dienstplicht is dus net als in Nederland en België opgeschort. De uitzondering op de regel zijn potentiële universiteitsstudenten. Zij zijn dan wel verplicht om militaire training te ondergaan, meestal voor de duur van een week of langer, een jaar nadat hun studietijd is begonnen.
Nucleaire bewapening Op 16 oktober 1964 voerde China zijn eerste test uit met een atoombom bij Lob Nuur. History China joins A-bomb club, geraadpleegd op 13 december 2018 Het werd daarmee de vijfde kernmacht. Sinds het begin van de jaren vijftig werd aan de bom gewerkt, in samenwerking met technici van de Sovjet-Unie. De relatie tussen de twee landen was al flink bekoeld ten tijde van de test en leidde tot spanningen tussen de twee voormalige partners. In 1968 ondertekenden de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten het non-proliferatieverdrag. Medio jaren negentig ondertekende China het verdrag ook.
China heeft gezegd nooit als eerste nucleaire wapens in te zetten. Dit beleid lijkt te veranderen, in een Chinese defensienota van 2013 werd dit principe voor het eerst niet herhaald. The Diplomat China’s No-First-Use Policy Promotes Nuclear Disarmament, 22 mei 2013, geraadpleegd op 13 december 2018 Dit leidde tot onrust bij andere kernmachten en landen in de directe nabijheid van China.
Het aantal Chinese kernkoppen is een staatsgeheim. Een schatting uit 2016 komt uit op 260 kernkoppen die vanaf land, vanop zee of vanuit bommenwerpers kunnen worden gelanceerd. Federation of American Scientists Chinese Nuclear Forces, 2016, 1 juli 2016, geraadpleegd op 13 december 2018 De kernkoppen zijn opgeborgen in diepe ondergrondse bunkers en staan niet op stand-by waardoor ze in het geval van een nucleaire aanval op het land niet meteen kunnen worden gelanceerd.
Militaire uitgaven De uitgaven voor het leger zijn in absolute bedragen zeer groot, in 2015 werd meer dan US$ 200 miljard uitgegeven. Alleen de Verenigde Staten ($ 716 miljard) geeft meer uit aan defensie dan China. Kort na 2000 ging China meer aan defensie uitgeven dan Japan, wat daarvoor de grootste militaire macht in de Oost-Aziatische regio was. Worden de uitgaven gerelateerd aan de omvang van de nationale economie, dan blijft de VS tweemaal meer uitgeven dan China. De uitgaven zijn in de 25 jaar, tussen 1990 en 2015, gemiddeld met 9,5% per jaar gestegen. De Chinese economie groeide zelfs iets sneller waardoor de defensie uitgaven als percentage van de totale economie zelfs is gedaald.
+in miljoenen constante US$ (2016) / in % van het bruto binnenlands productJaar SIPRI Military Expenditure Database, geraadpleegd op 6 december 2018ChinaJapanVSChinaJapanVS1990 21.054 41.951562.4062,5%0,9% 5,3%1995 25.057 44.186439.2041,7%0,9% 3,6%2000 41.324 45.402420.4961,9%0,9% 2,9%2005 76.606 46.216618.6052,0%0,9% 3,8%2010 138.02845.595768.4661,9%1,0% 4,7%2015 204.50546.754603.6251,9%1,0% 3,3%
De cijfers moeten met de nodige voorzichtigheid wordt bekeken om twee redenen. Er zijn uitgaven die buiten de Chinese defensiebegroting worden gehouden. SIPRI Deciphering China’s latest defence budget figures, 31 maart 2014, geraadpleegd op 6 december 2018 Dit betreft onder andere uitgaven voor R&D, pensioenkosten voor oud militairen en bouwactiviteiten voor het leger. Voor 2012 berekende het SIPRI dat de echte uitgaven voor het Chinese leger weleens 55% hoger zouden kunnen liggen dan de defensiebegroting aangeeft. In de tabel heeft het SIPRI de officiële Chinese defensie uitgaven verhoogd met schattingen van militaire uitgaven die buiten de begroting zijn gebleven. Amerikaanse soldaten verdienen veel meer dan Chinese soldaten. Breaking Defense US Defense Budget Not That Much Bigger Than China, 22 mei 2018, geraadpleegd op 6 december 2018 Door de hogere personeelskosten blijft er minder geld over voor nieuwe wapens, munitie, training en dergelijke. Verder koopt China militair materieel bij staatsbedrijven in eigen land. De aanschafkosten liggen lager omdat Chinese arbeiders minder verdienen en de staatsbedrijven geen winstoogmerk hebben. Worden de cijfers voor deze twee factoren gecorrigeerd dan blijkt China juist meer te spenderen. Op basis van cijfers over 2017 besteedde China US$ 434 miljard aan defensie versus US$ 356 miljard door de VS.
Internationale activiteiten