Frans (Sus) Verleyen (Mechelen, 1 maart 1941 - Gent, 13 oktober 1997) was een Belgisch journalist en auteur.
Levensloop Verleyen was de zoon van jeugdschrijver Cyriel Verleyen en de broer van jeugdauteur Karel Verleyen en Knack-medewerkster Misjoe Verleyen.Wat raakt Misjoe Verleyen?; Radio 1; 26 mei 2018. Gearchiveerd op 11 april 2022. Hij studeerde moderne geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Leuven, schreef columns voor De Nieuwe, De Standaard, Gazet van Antwerpen, het katholieke studentenblad Ons Leven en werkte mee aan een aantal radioprogramma's.
Na zijn studies werkte hij van 1967 tot 1968 als archivaris in de vestiging van het Rijksarchief in Beveren-Waas; het was een vaste betrekking, die hij in 1968 opzegde. Hij werkte vervolgens als redacteur bij De Standaard. Samen met Hugo De Ridder kreeg hij in 1971 de Vlaamse Persprijs voor een aantal politieke portretten. Na een conflict met Manu Ruys verliet hij de krant.
Hij maakte vanaf 1971 naam als hoofdredacteur en vanaf 1983 als directeur van het weekblad Knack. Zijn wekelijkse Woord Vooraf, waarvan de eerste publicatie in het 33e nummer van de eerste jaargang, 16 augustus 1972, verscheen, werd een van de meest gelezen en invloedrijke commentaarstukken. Hij had goede contacten met Belgische politici, meer in het bijzonder met Wilfried Martens en Guy Verhofstadt. Voor beiden trad hij op als ghostwriter. Hij ging vaak filosoferende spreekbeurten houden, samen met Gerard Bodifée en Etienne Vermeersch.
Verleyen was eind 1995 medestichter van de reguliere Athanor Loge in Gent.
In 1997 overleed Frans Verleyen op 56-jarige leeftijd aan kanker. De uitvaartdienst vond plaats in de kerk van Lissewege. Hij werd er op het plaatselijke kerkhof begraven. Uit zijn drie huwelijken had hij verschillende kinderen, onder wie, als jongste, het fotomodel en New Yorkse singer-songwriter Lynn Verleyen (1982), gekend als Lynn Verlayne.Fotomodel, singer-songwriter en dochter van Frans Verleyen; Humo; 24 juli 2007 Vanaf zijn tweede huwelijk woonde hij in Brugge.
In 2003 werd in de tv-reeks Journalistieke dwarsliggers op Canvas een uitzending gewijd aan Frans Verleyen. Guido De Bruyn en Katherine Schmelzer reconstrueerden zijn leven aan de hand van getuigenissen door onder meer Guy Verhofstadt, Wilfried Martens, Miel Dekeyser, Hugo De Ridder, Rik Van Cauwelaert, Karel Verleyen, Bob Wezenbeeck, Herwig Van Hove, Hubert Van Humbeeck en Herman van Veen. Bij die gelegenheid werd hij beschreven als "eminent Wetstraat-watcher, kenner van het werk van zijn vriend Hugo Claus, expert over Franz Schubert, liefhebber van de Japanse houtsnijkunst, amateur-ornitholoog, polyglot en globetrotter".
Publicaties Waar is nu mijn mooie boomgaard?, 10 politieke portretten (met Hugo De Ridder), non-fictie, 1971 Het Beleg van Brussel, roman, 1979, Vlaanderen vandaag, non-fictie, 1985 (vertaald) Flanders Today, non-fictie, 1985 Een Gegeven Woord (met en over Wilfried Martens), non-fictie, 1985, Rudolf Vanmoerkerke: Met De Zon Als Bondgenoot, non-fictie, 1986, De Faktor Verhofstadt, De bevrijding van de jaren 80, non-fictie, 1987 Op de rand van een vulkaan : gesprekken met Gerard Bodifée, non-fictie, 1992 Met Martens door de woestijn : een reisjournaal, non-fictie, 1994 Handelingen van een inboorling : memoranda, non-fictie, 1995 Want buiten is het koud : de katholieken en hun verzwegen schisma, non-fictie, 1995 De laatste uren van Ludwig. Herinneringen aan Beethoven, non-fictie, 1995, Het zoete licht van de liefde : verhalen over Franz Schubert, non-fictie, 1996 De gezonken goudvis : Felix Timmermans en de moderne tijd, non-fictie, 1997 Hemel en aarde in de Wetstraat, non-fictie, 1997 (postuum) Woord vooraf, Frans Verleyen, 25 jaar commentaar in Knack, Roularta Books, Roeselare, 1998 (ingeleid en samengesteld door Marc Reynebeau)
Literatuur Paul de Pessemier 's Gravendries, De verborgenheid der kolommen. Dat leven en die dood van een vrijmetselaar. Gent, Bola Editions, 2011.
Categorie:De Standaard-journalist Categorie:Hoofdredacteur van Knack Categorie:Vlaams schrijver Categorie:Non-fictieschrijver