Jan Willem Duyff (Arnhem, 7 maart 1907 – Leiden, 6 oktober 1969) was een Nederlandse arts, hoogleraar en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Verzetswerk Duyff studeerde geneeskunde in Leiden. Vóór 1940 was hij hoofd van het fysiologisch laboratorium van de Universiteit van Leiden. Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet en speelde daar een coördinerende rol. Hij was aan het eind van de oorlog hoofd van het Sabotagebureau van de Binnenlandse Strijdkrachten, in welke functie hij nauw contact had met Prins Bernhard. Het Sabotagebureau coördineerde aanslagen op Duits materieel als auto's, treinen, schepen en benzinedepots.
Na de oorlog Duyff reisde na 1945 met Prins Bernhard mee naar de Verenigde Staten. Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in het toenmalige Nederlands-Indië nam hij deel aan de campagne om de Amerikaanse publieke opinie ten gunste van Nederland te beïnvloeden. Na enige tijd keerde hij terug tot de wetenschap en wordt hoogleraar fysiologie te Leiden. Hij bewerkte dat er een nieuw geavanceerd laboratorium kwam met - heel bijzonder - een slaapkamer voor hemzelf. In 1963 organiseerde hij een groot fysiologencongres. In 1967 was hij een van de samenstellers van de Nieuwe Medische Winkler Prins encyclopedie.
Voor zijn verzetswerkzaamheden ontving hij in Den Haag op 8 april 1953 van de Amerikaanse regering de Medal of Freedom with Bronze Palm.
Externe link Onderscheidingensite
Categorie:Hoogleraar aan de Universiteit Leiden Categorie:Nederlands medicus Categorie:Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog