Carl Louis Rudolf Alexander Leuckart (Gießen, 23 juni 1854 – Leipzig, 24 juli 1889) was een Duits scheikundige.
Biografie Leuckart werd in 1854 in Giessen geboren als zoon van de vooraanstaande zoöloog Rudolf Leuckart. Hij bezocht eerst het groothertogelijk gymnasium in Giessen en van 1869 tot 1873 de Thomasschule in Leipzig. Vervolgens vervulde hij zijn militaire dienstplicht bij het Koninklijk Saksische 8e Infanterieregiment "Prins Johann Georg" nr. 107; hij bereikte de rang van eerste luitenant der reserve.
Daarna studeerde hij scheikunde, natuurkunde en mineralogie bij Robert Bunsen en Gustav Robert Kirchhoff in Heidelberg en bij Hermann Kolbe in Leipzig, waar hij in 1879 promoveerde (Dr. phil.). Na verdere studie bij Adolf von Baeyer in München (vanaf 1880) behaalde hij in 1883 zijn habilitatie aan de Universiteit van Göttingen; daar werkte hij als assistent en docent aan de zijde van Hans Hübner en Victor Meyer. Later werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar. Leuckart overleed in 1889 in Leipzig na een val van een balkon.
De Leuckart-Wallach-reactie, de omzetting van een keton tot amine, is terug te voeren op het onderzoek van Leuckart (1885) en de latere Nobelprijswinnaar Otto Wallach (1892). Deze reactie beschrijft de reductieve aminering van ketonen en aldehyden met behulp van mierenzuur. Daarnaast deed hij onderzoek naar andere verbindingen, zoals de isomeren van monobroomkaneelzuur en (on)symmetrisch dimethylbarnsteenzuur.
Zie ook Leuckart-Wallach-reactie
Categorie:Duits scheikundige