Ralf Edström (Degerfors, 7 oktober 1952) is een Zweeds radioverslaggever en voormalig voetballer. Hij werd twee keer Zweeds, twee keer Nederlands en een keer Frans landskampioen en won ook met clubs in drie verschillende landen de nationale beker. Edström speelde van 1972 tot met 1980 veertig interlands in het Zweeds voetbalelftal, waarvoor hij vijftien keer scoorde.
Edström won in 1972 en 1974 de Guldbollen voor de beste speler van Zweden.
Clubcarrière Edström stroomde door vanuit de jeugd van Degerfors IF, waarna hij in dienst van Åtvidabergs FF debuteerde in het betaald voetbal. Met deze club werd hij in 1972 en 1973 twee keer achter elkaar Zweeds landskampioen. Teamgenoot Roland Sandberg en hij werden in 1972 ook gedeeld topscorer van de Allsvenskan met ieder zestien doelpunten.
Edström verruilde Åtvidabergs in 1973 voor PSV. Hiermee won hij in zijn eerste jaar in Nederland de KNVB beker. Hij maakte in de met 6-0 gewonnen finale tegen NAC het vierde doelpunt. In de competitie eindigde hij dat jaar op de vierde plaats met zijn ploeggenoten. Edström werd in de seizoenen 1974/75 en 1975/76 ook met PSV twee keer landskampioen. Hij droeg hier aan bij met 31 doelpunten, waar zijn aanvalspartner Willy van der Kuijlen er in die twee jaar 55 aan toevoegde. In de vier jaar dat ze een koppel vormden bij PSV, maakten ze samen 131 competitiedoelpunten. Edström won in 1975/76 ook voor de tweede keer de KNVB beker met PSV. Deze keer maakte hij het enige doelpunt in de finale, tegen Roda JC.
Edström speelde vier jaar voor PSV, maar kon na een blessure in de laatste twee niet meer zijn niveau van daarvoor halen. Hij keerde terug naar Zweden, waar hij nu voor IFK Göteborg ging spelen. Hiermee werd hij achtereenvolgens zesde, derde en tweede in de Allsvenskan. Hij won in zijn derde jaar bij de club de Beker van Zweden, dankzij een 6-1 overwinning op zijn oude club Åtvidabergs in de finale.
Edströms tweede club buiten zijn geboorteland werd Standard Luik, in 1979. Daarmee eindigde hij als tweede en daarna als derde in de Eerste klasse. Hij voegde op 7 juni 1981 een derde verschillende nationale beker aan zijn erelijst toe. Standard en hij wonnen die dag in de finale met 4-0 van KSC Lokeren. Hij maakte zelf de openingstreffer.
Edström toog in 1981 vervolgens naar AS Monaco, de nummer vier van de Franse competitie in het voorgaande seizoen. Hij droeg dat jaar vijftien doelpunten bij aan het vierde landskampioenschap in de clubhistorie, voor hem persoonlijk zijn vijfde in zijn derde land. Het jaar daarna speelde en scoorde hij aanzienlijk minder. Na twee jaar in Monaco keerde hij ditmaal voorgoed terug naar Zweden.
Na het einde van zijn voetballoopbaan werd Edström verslaggever bij Sveriges Radio.
Clubstatistieken SeizoenEdström, Ralf National Football Teams, geraadpleegd op 6 juli 2016ClubCompetitiewed.goals 1971Åtvidabergs FF Allsvenskan 22 6 1972 19 16 1973 11 6 1973/74PSV Eredivisie 33 19 1974/75 32 16 1975/76 29 15 1976/77 18 5 1977IFK Göteborg Allsvenskan 8 4 1978 17 6 1979 12 4 1979/80Standard Luik Eerste klasse 31 18 1980/81 20 9 1981/82AS Monaco Division 1 35 15 1982/83 14 1 1983Örgryte IS Allsvenskan 0 0 1984 0 0 1985 0 0
Interlandloopbaan Edström kwam veertig keer uit voor het Zweeds voetbalelftal, waarvoor hij vijftien keer scoorde. Hij was met het nationale team actief op het WK 1974 en WK 1978. Hij maakte vier WK-doelpunten, allemaal in 1974.
Erelijst CompetitieAantalJaren Åtvidabergs FF Kampioen Allsvenskan 2x 1972, 1973 PSV Kampioen Eredivisie 2x 1974/75, 1975/76 KNVB beker 2x 1973/74, 1975/76 IFK Göteborg Beker van Zweden 1x 1979 Standard Luik Beker van België 1x 1980/81 AS Monaco Kampioen Divison 1 1x 1981/82
Zie ook Lijst van spelers van AS Monaco Lijst van spelers van PSV Lijst van spelers van IFK Göteborg Lijst van spelers van Standard Luik Lijst van spelers van het Zweedse voetbalelftal
Bronvermelding Ralf Edström - Het Gouden Hoofd
Edstrom, Ralf