De watertoren in Hellevoetsluis is ontworpen door architect N. Biezeveld en werd gebouwd in 1896.
De watertoren heeft een hoogte van 22 meter en heeft twee waterreservoirs van elk 60 m³.
Aanleiding Tot het einde van de negentiende eeuw beschikte Hellevoetsluis niet over een moderne drinkwatervoorziening. De bevolking was afhankelijk van regenwater, putten en aangevoerd water. Voor de marine, die een belangrijke rol speelde in de vestingstad, vormde dit een groeiend probleem. Drinkwater werd per waterschip vanuit de Maas aangevoerd (destijds was het Haringvliet zout. Volgens overlevering dreigde de marine haar activiteiten in Hellevoetsluis te verminderen indien geen betrouwbare watervoorziening tot stand zou komen. Dit versnelde de aanleg van een waterleidingnet en de bouw van een watertoren. In 1895 huurde de gemeente grond bij het Quackjeswater voor de bouw van een pompstation. Een jaar later werden zowel het pompstation als de watertoren in gebruik genomen. Daarmee werd Hellevoetsluis de eerste gemeente op Voorne-Putten met een centrale drinkwatervoorziening.
Ontwerp en bouw thumb|250px|links|De toren en omgeving in 1908 De toren werd ontworpen door Nicolaas Biezeveld, een architect die meerdere Nederlandse watertorens ontwierp. Het gebouw is 22 meter hoog en bestaat uit een ronde bakstenen schacht met decoratieve details in gele baksteen en natuursteen. De architectuur vertoont kenmerken van de neorenaissance.
Opvallend is de vormgeving van het reservoirgedeelte. Dit is als het ware uitgekraagd boven de schacht en voorzien van kantelen en smalle openingen die doen denken aan schietgaten. Hierdoor heeft de toren het uiterlijk van een middeleeuwse verdedigingstoren, passend bij het militaire karakter van de vesting.
De watertoren bevatte twee waterreservoirs met een inhoud van elk 60 m³, samen goed voor 120 m³ opgeslagen drinkwater. Het water werd vanuit het pompstation naar de toren gepompt en stroomde vervolgens onder druk naar woningen, bedrijven en militaire installaties in de omgeving.
Buiten gebruikstelling Door de uitbreiding en modernisering van het regionale waterleidingnet verloor de toren geleidelijk zijn functie. In 1965 werd hij buiten gebruik gesteld. Daarna werd het gebouw voor het symbolische bedrag van één gulden verkocht.
Bij een latere verbouwing werden de oorspronkelijke reservoirs verwijderd. De binnenruimte kreeg een nieuwe bestemming, waarbij de top van de toren onder meer als werkruimte werd ingericht. Uiteindelijk werd de toren geschikt gemaakt voor particulier gebruik, waardoor het monument behouden bleef.
Hellevoetsluis Categorie:Bouwwerk in Hellevoetsluis Categorie:Bouwwerk van N. Biezeveld Categorie:Gemeentelijk monument in Zuid-Holland