Nicole Pratt (Mackay, 5 maart 1973) is een voormalig professioneel tennisspeelster uit Australië in de periode 1989 tot januari 2008.
Biografie Enkelspel Nicole Pratt nam voor het eerst deel aan een ITF-enkelspeltoernooi in maart 1988, in Adelaide (Australië). In januari 1990 nam zij voor het eerst deel aan een grandslamtoernooi, de Australian Open; zij bereikte de tweede ronde. Een maand later stond zij voor het eerst in een finale, weer op het ITF-toernooi van Adelaide, en de week erna tevens in Melbourne. Het duurde tot 1993 voor zij haar eerste titel won, op het ITF-toernooi van Nuriootpa. In totaal won zij vijf ITF-toernooien, de laatste in Midland (Michigan) in 2000.
Al vanaf 1990 deed zij pogingen om ook aan WTA-toernooien deel te nemen, maar dat jaar kwam zij steeds niet door de kwalificatie. Pas in 1991 stond zij in de hoofdtabel van het WTA-toernooi van Brisbane; zij bereikte de tweede ronde, waar zij werd verslagen door de Belgische Sabine Appelmans. In 2001 stond zij voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Shanghai; zij verloor deze finale van het eerste reekshoofd, Monica Seles. De volgende WTA-finale, in 2004 in Haiderabad wist zij te winnen van Maria Kirilenko. In 2004 vertegenwoordigde zij Australië op de Olympische spelen in Athene – zij bereikte er de derde ronde.
Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien was het bereiken van de vierde ronde van de Australian Open in 2003; zij verloor deze partij van Venus Williams. Haar hoogste positie op de WTA-ranglijst is de 35e plek, die zij bereikte in juni 2002.
Dubbelspel In februari 1988 nam Nicole Pratt voor het eerst deel aan een toernooi, het ITF-toernooi van Newcastle (Australië), samen met landgenote Angie Woolcock; zij bereikten meteen de halve finale, evenals de week erna in Canberra. Dat jaar en in 1989 speelde Pratt de dubbelspeltoernooien uitsluitend met Woolcock – dit koppel bereikte zeven keer de halve finale. De eerste keer dat Pratt een ITF-finale bereikte (in 1990 in het Engelse Swansea), won zij meteen de titel, samen met landgenote Kirrily Sharpe. In totaal won zij negen ITF-toernooien, de laatste in 2006 in Las Vegas, samen met Casey Dellacqua.
In januari 1990 nam zij voor het eerst deel aan een WTA-toernooi, in Brisbane, samen met landgenote Kerry-Anne Guse; zij kwamen niet voorbij de eerste ronde. Diezelfde maand stond zij in het hoofdtoernooi van de Australian Open, nog eenmaal met Angie Woolcock; ook nu was de eerste ronde het eindstation. Pas in 1991 ging zij vaker aan WTA-toernooien deelnemen, met verschillende partners. Het eerste goede resultaat in het WTA-circuit was het bereiken van de halve finale op het WTA-toernooi van Bayonne in 1992, samen met landgenote Michelle Jaggard-Lai. In 1998 stond zij voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Madrid, samen met landgenote Rachel McQuillan; zij verloren van de Belgische Dominique Van Roost en de Argentijnse Florencia Labat. Haar eerste WTA-titel behaalde Pratt op het gras van Rosmalen in 2000, samen met Amerikaanse Erika deLone. In totaal won zij negen WTA-toernooien, waarvan drie met Française Émilie Loit. De laatste twee titels won zij nog in 2007, een in Pattaya (met de Italiaanse Mara Santangelo) en de laatste in Memphis (met landgenote Bryanne Stewart).
Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien was het bereiken van de halve finale van de US Open in 2002, samen met Nadja Petrova – zij verloren van de latere winnaressen, het Spaans/Argentijnse koppel Virginia Ruano Pascual/Paola Suárez. Haar hoogste positie op de WTA-ranglijst is de 18e plek, die zij bereikte in september 2001.
Posities op de WTA-ranglijst Positie per einde seizoen: jaartal rankingenkelspel rankingdubbelspel 2007 71 38 2006 78 42 2005 127 40 2004 51 23 2003 53 31 2002 49 23 2001 52 27 2000 55 37 1999 58 102 1998 113 67 1997 102 93 1996 194 110 1995 297 133 1994 182 202 1993 204 183 1992 199 110 1991 241 242 1990 217 233 1989 417 309
Palmares
WTA-finaleplaatsen enkelspel nr. finaledatum toernooi ondergrond tegenstandster score Gewonnen finales 1. 2004-02-21 WTA Haiderabad hardcourt Maria Kirilenko 7-6, 6-1 details Verloren finales 1. 2001-10-14 WTA Shanghai hardcourt Monica Seles 2-6, 3-6 details
WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel nr. finaledatum toernooi ondergrond partner tegenstandsters score Gewonnen finales 1. 2000-06-24 gras Erika deLone Catherine Barclay Karina Habšudová 7-6, 4-3, opg. details 2. 2000-11-05 WTA Québec hardcourt (i) Els Callens Kimberly Po 6-3, 6-4 details 3. 2001-08-19 WTA Toronto hardcourt Kimberly Po-Messerli Tina Križan Katarina Srebotnik 6-3, 6-1 details 4. 2003-09-21 WTA Shanghai hardcourt Émilie Loit Ai Sugiyama Tamarine Tanasugarn 6-3, 6-3 details 5. 2004-07-18 WTA Stanford hardcourt Eléni Daniilídou Iveta Benešová Claudine Schaul 6-2, 6-4 details 6. 2005-05-15 WTA Praag gravel Émilie Loit Jelena Kostanić 6-7, 6-4, 6-4 details 7. 2006-01-13 WTA Hobart hardcourt Émilie Loit Jill Craybas Jelena Kostanić 6-2, 6-1 details 8. 2007-02-11 WTA Pattaya hardcourt Mara Santangelo Chan Yung-jan Chuang Chia-jung 6-4, 7-6 details 9. 2007-02-25 WTA Memphis hardcourt (i) Bryanne Stewart Jarmila Gajdošová Akiko Morigami details Verloren finales 1. 1998-05-23 WTA Madrid gravel Rachel McQuillan Florencia Labat Dominique Van Roost 3-6, 1-6 details 2. 2001-09-16 WTA Hawaï hardcourt Els Callens Tina Križan Katarina Srebotnik 2-6, 3-6 details 3. 2003-09-14 WTA Bali hardcourt Émilie Loit María Vento-Kabchi Angelique Widjaja 5-7, 2-6 details 4. 2007-03-03 WTA Acapulco gravel Émilie Loit Lourdes Domínguez Lino Arantxa Parra Santonja 3-6, 3-6 details
Prestatietabel grandslamtoernooien
Enkelspel Toernooi 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 w-v Roland Garros Wimbledon US Open
Vrouwendubbelspel Toernooi 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 w-v Roland Garros Wimbledon US Open
Gemengd dubbelspel Toernooi 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 w-v Australian Open Roland Garros Wimbledon US Open
Externe links
Categorie:Australisch tennisser Categorie:Australisch olympisch deelnemer