Brouwerij De Ridder, later Stadsbrouwerij De Ridder, is een voormalige bierbrouwerij in de Nederlandse stad Maastricht. De brouwerij ligt aan de Oeverwal, direct aan de Maas, in het oostelijk stadsdeel Wyck. Het brouwhuis is sinds 1997 een rijksmonument. De Ridder was tot 1982 een zelfstandige familieonderneming en bleef tot 2002 in productie. Een deel van het voormalige bedrijfscomplex fungeerde van 2018 tot 2025 als microbrouwerij. Sinds 2026 is hier een distilleerderij gevestigd.
Geschiedenis Geschiedenis De Ridder Brouwerij De Ridder dateert uit 1857, toen in Maastricht nog zo'n veertig stadsbrouwerijen actief waren. Het huidige, vijf etages tellende brouwhuis van De Ridder werd in 1929-'30 gebouwd in opdracht van de toenmalige eigenaars, de gebroeders Van Aubel. Het ontwerp in zakelijk-expressionistische stijl was van de Maastrichtse architect Jos Joosten, dezelfde die vlak bij het warenhuis Maussen ontwierp.
Tientallen jaren lang werd in de brouwerij het pils Ridder Pils en een aantal speciaalbieren gebrouwen. In 1982 verkocht de familie Van Aubel de brouwerij aan biergigant Heineken. Vanaf 1988 brouwde Heineken er het succesvolle witbier Wieckse Witte. Midden jaren 1990, toen het brouwhuis werd aangewezen als rijksmonument, was De Ridder de laatste nog werkende Nederlandse brouwerij in het centrum van een grote stad. De overname van de brouwerij door Heineken, en met name het succes van het witbier, hebben ertoe geleid dat de productie in 2002 naar andere locaties werd overgeheveld. De brouwerij in Maastricht kwam daarna leeg te staan.
Bieren In de geschiedenis van brouwerij De Ridder werden de volgende bieren gebrouwen: Ridder Pils/Pilsener Ridder Oud Bruin (later: Donker Bier) Ridder Bockbier Ridder Meibier (een lichtgekleurd bokbier; alleen in het voorjaar verkrijgbaar) Ridder Maltezer (een Dortmunder) Vos (een bovengistend bier) Wieckse Witte (een witbier)
Herbestemming Het monumentale pand was enkele jaren eigendom van woningcorporatie Servatius. Diverse plannen bleven onuitgevoerd. Het gebouw werd enige tijd gebruikt voor tijdelijke exposities. In 2014 verkocht Servatius het complex aan een projectontwikkelaar, die er woningen, werkplekken en horeca realiseerde.'De Ridder: wonen, werken, horeca', in Dagblad De Limburger, 17 juli 2014, p. B1. Het brouwhuis werd in 2018 gerenoveerd. In een deel van de bedrijfsgebouwen was van 2018 tot 2025 microbrouwerij en proeflokaal Stadsbrouwerij Maastricht, later Stadsbrouwerij Maltezer gevestigd. Sinds 2026 is hier de stokerij City Distillery Maastricht gevestigd, die gedistilleerde dranken produceert en daarnaast workshops en proeverijen organiseert., 'Haris (28) leerde destilleren van zijn opa en laat bezoekers in Maastricht hun eigen gin stoken: ‘Het begint met ruiken’', in: De Limburger, 26 augustus 2025.
Architectuur Van de voormalige brouwerijgebouwen is alleen het bakstenen brouwhuis op het binnenterrein beschermd als rijksmonument. Het vijf etages hoge brouwhuis is in 1929-30 gebouwd in zakelijk expressionistische stijl naar een ontwerp van architect J. Joosten. Door zijn hoogte en de voorliggende, lagere bebouwing vormt het een markant onderdeel van het silhouet van de Wycker Maasoever. De renovarie en herbestemming werd in 2014-2018 uitgevoerd naar ontwerp van architectenbureau Mathieu Bruls. (2022): Architectuurgids Maastricht Next, p. 184. Topos, Maastricht. .
Externe link Website Stadsbrouwerij Maastricht
Bronnen en referenties
Ridder Categorie:Industrieel erfgoed in Maastricht Categorie:Rijksmonument in Maastricht Categorie:Bouwwerk in Maastricht-Centrum Categorie:Wyck