"Sugar" Ray Charles Leonard (Wilmington (North Carolina), 17 mei 1956) is een voormalig Amerikaans bokser. Hij werd wereldkampioen in vijf verschillende gewichtsklassen en was een van de bekendste boksers van de jaren 1980. Leonard vocht tijdens zijn carrière tegen gevierde tegenstanders zoals Roberto Durán, Thomas Hearns en Marvin Hagler.
Biografie Ray Charles Leonard werd geboren in Wilmington en groeide op in Palmer Park, Maryland, in een gezin met zeven kinderen. Hij werd vernoemd naar zanger Ray Charles. Zijn latere bijnaam Sugar Ray verwees naar voormalig wereldkampioen Sugar Ray Robinson, met wie Leonard vanwege zijn snelle en technisch verfijnde boksstijl werd vergeleken.
Leonard begon als tiener met boksen. Als amateur won hij verschillende nationale titels. Tijdens de Olympische Spelen van 1976 in Montreal won hij de gouden medaille in het lichtweltergewicht.
Profcarrière Leonard werd in 1977 professioneel bokser. Op 30 november 1979 vocht hij tegen de ongeslagen Wilfred Benítez om de WBC-wereldtitel in het weltergewicht. Leonard won op technische knock-out in de vijftiende ronde en werd daarmee voor het eerst wereldkampioen.
In juni 1980 verdedigde hij zijn titel tegen Roberto Durán. Leonard verloor via jurybeslissing en leed daarmee zijn eerste professionele nederlaag. Vijf maanden later volgde een rematch. Leonard gebruikte zijn snelheid en beweging om Durán te frustreren, waarna Durán in de achtste ronde opgaf. De wedstrijd werd later bekend als het No Más-gevecht.
Gevechten met Hearns en Hagler In september 1981 nam Leonard het op tegen Thomas Hearns in een gevecht waarin de belangrijkste weltergewichttitels werden verenigd. Hoewel Hearns gedurende grote delen van de wedstrijd voorstond, kwam Leonard terug en won hij in de veertiende ronde via technisch knock-out.
Door problemen met zijn netvlies kondigde Leonard in 1982 zijn afscheid aan. Na een korte terugkeer in 1984 stopte hij opnieuw.
In 1987 maakte Leonard opnieuw een comeback om tegen middengewichtkampioen Marvin Hagler te vechten. Hagler was al jaren wereldkampioen en gold als favoriet. Leonard won na twaalf ronden via een verdeelde jurybeslissing en veroverde de WBC-titel in het middengewicht. De uitslag bleef jarenlang onderwerp van discussie onder boksfans en journalisten.
Latere carrière Leonard vocht later onder meer opnieuw tegen Thomas Hearns en Roberto Durán. Zijn tweede gevecht tegen Hearns in 1989 eindigde in een gelijkspel, terwijl Leonard later dat jaar zijn derde partij tegen Durán via jurybeslissing won.
Na een nederlaag tegen Terry Norris in 1991 stopte Leonard opnieuw. In 1997 maakte hij op 40-jarige leeftijd nog één comeback tegen Héctor Camacho, maar verloor op technisch knock-out. Daarna beëindigde hij definitief zijn bokscarrière.
Leonard sloot zijn professionele loopbaan af met 36 overwinningen, 3 nederlagen en 1 gelijkspel, waarvan 25 overwinningen op knock-out.
Categorie:Amerikaans bokser Categorie:Amerikaans olympisch kampioen