Back to the Future is een Amerikaanse komische sciencefictionfilm, geregisseerd door Robert Zemeckis. De film verscheen in 1985 en was de eerste in de Back to the Future-filmtrilogie. De hoofdrollen in de film worden vertolkt door Michael J. Fox en Christopher Lloyd.
De film draait om de zeventienjarige Marty McFly, die per ongeluk terugreist naar het jaar 1955 en daar zijn eigen bestaan in gevaar brengt wanneer hij voorkomt dat zijn ouders elkaar ontmoeten.
Wegens het succes werden nog twee vervolgfilms gemaakt (Back to the Future Part II en Back to the Future Part III) en een animatieserie. De film won onder andere een Academy Award. In 2007 werd de film opgenomen in het National Film Registry.
Verhaal
thumb|left|300px|De DeLorean-tijdmachine uit Back to the Future. Het zit de zeventienjarige Marty McFly (Michael J. Fox) niet mee. Zijn auditie als gitarist voor het schoolbal is mislukt omdat zijn band te luidruchtig zou zijn. Thuis is het ook geen lolletje. Zijn vader, George (Crispin Glover), is iemand met weinig eigenwaarde die zich helemaal laat afbeulen door zijn baas Biff Tannen (Thomas F. Wilson). Biff heeft net George' auto in puin gereden en geeft George hiervan de schuld. Marty's moeder drinkt, en zijn broer en zus hebben ook niets bereikt. Zijn ouders proberen hun kinderen er doorlopend van te overtuigen geen succes na te streven. De enige die hem steunt is zijn vriendin Jennifer (Claudia Wells). Omdat zij die avond bij haar oma verblijft, geeft ze Marty haar telefoonnummer, geschreven op een flyer voor het redden van de klokkentoren. Deze toren dreigt te worden afgebroken omdat de klok al sinds een blikseminslag in 1955 stilstaat.
Dan krijgt Marty een uitnodiging van zijn vriend en uitvinder doctor Emmett L. “Doc” Brown (Christopher Lloyd) om 's avonds naar de parkeerplaats van het winkelcentrum Twin Pines Mall te komen. Daar laat Doc zijn nieuwste uitvinding zien: een tijdmachine in de vorm van een auto, een DeLorean DMC-12. Hij heeft deze auto gekozen omdat het de enige is die van roestvrijstaal gemaakt is en omdat je als tijdreiziger ook stijl moet hebben. Doc heeft de afgelopen 30 jaar aan deze machine gewerkt, en demonstreert hem door zijn hond Einstein een minuut vooruit te sturen in de tijd. Hij wil vervolgens zelf de tijdmachine testen en vraagt Marty het experiment vast te leggen met een videocamera. Hij legt uit dat de auto naar een voorgeprogrammeerde datum reist op het moment dat de auto 88 mijl per uur () bereikt, en plutonium als brandstof gebruikt om de 1,21 gigawatt te genereren die nodig zijn voor de reis. Om te demonstreren hoe de datum kan worden ingevoerd geeft Doc de datum 5 november 1955 in en legt uit dat dit de datum is waarop hij op het idee van de flux capacitor is gekomen, het apparaat dat tijdreizen mogelijk maakt. Voordat hij echter zijn reis naar het verleden kan aantreden duiken een paar Libische terroristen op van wie Doc het plutonium illegaal heeft gekocht in ruil voor een bom. Doc vertelt Marty dat de bom in werkelijkheid uit losse flipperkastonderdelen bestaat. De Libische terroristen zijn achter dit bedrog gekomen en komen in een Volkswagenbusje naar de plek van het experiment om wraak te nemen op Doc. Met een machinegeweer schieten ze Doc dood. Marty springt in de DeLorean en wordt achtervolgd door de Libiërs. Als hij de snelheid van 88 mijl per uur bereikt maakt de auto een reis door de tijd en belandt onbedoeld in het jaar 1955.
In het jaar 1955 ontmoet hij zijn ouders, George McFly en Lorraine Baines, die dan net als hijzelf tieners zijn. Door zijn aanwezigheid verstoort hij echter de tijdlijn. Hij voorkomt het ongeluk waarbij de vader van Lorraine George aanreed en hem meenam naar hun huis waar hij Lorraine ontmoette. In plaats daarvan wordt Marty aangereden en meegenomen, waardoor zijn moeder op hem verliefd wordt in plaats van op zijn vader. Daardoor ontstaat het gevaar dat Marty's ouders geen relatie met elkaar krijgen. Als dat gebeurt, staat Marty's bestaan op het spel. Dit wordt duidelijk wanneer op een foto van zijn familie, die Marty nog op zak had, zijn broer en zus langzaam beginnen te vervagen.
Marty zoekt Doc uit 1955 op om zijn hulp te vragen en weet hem met enige moeite te overtuigen door bijvoorbeeld over de fluxcapacitor te spreken. Er is echter nog een ander probleem: er is te weinig plutonium over om de energie voor nog een tijdreis terug naar de toekomst (Back to the Future) op te wekken. De benodigde hoeveelheid energie is op natuurlijke wijze alleen te verkrijgen door een (naar tijd en plaats onvoorspelbare) blikseminslag. Dankzij de flyer, die hij nog steeds op zak heeft, weet Marty echter dat een paar dagen na zijn aankomst om precies 22:04 de bliksem zal inslaan in de klokkentoren van de stad. Doc bouwt daarop een constructie die de bliksem van de toren naar de DeLorean kan geleiden om Marty terug te laten keren naar 1985.
Voordat het plan kan worden uitgevoerd, moet Marty zijn ouders bij elkaar zien te krijgen. Maar dat is niet makkelijk. Zijn moeder is stapelverliefd op hem, en Biff Tannen (ook een tiener in deze tijd) heeft eveneens zijn zinnen op Lorraine gezet. Marty maakt samen met George een plan. Die avond zal hij Lorraine lastigvallen. Als George dan tussenbeide komt en haar "redt" van Marty zal Lorraine verliefd worden op hem. Het plan gaat echter anders dan verwacht. Marty wordt door Biffs vrienden opgesloten in de kofferbak van een auto, waarna Biff zelf Lorraine lastigvalt. George, niet wetende dat Biff en niet Marty bij Lorraine in de auto zit, komt Lorraine te hulp. Als hij Biff ziet, deinst hij eerst achteruit, maar vat dan moed en slaat Biff knock-out.
Het gevaar is hiermee nog niet geweken. Marty weet uit verhalen van hun ouders dat ze elkaar voor het eerst kusten op de dansvloer tijdens het schoolfeest dat die avond plaatsvindt. Helaas raakt de gitarist van de band die zou optreden gewond wanneer hij Marty uit de kofferbak van de auto bevrijdt. Marty valt daarom voor hem in. Net op het moment dat Marty ook begint te verdwijnen, kussen George en Lorraine elkaar, en is de tijdlijn weer hersteld. Marty speelt nog een tijdje verder. Aanvankelijk speelt hij rock-'n-roll zoals die net in de jaren vijftig in opkomst is, maar geleidelijk aan steeds ruiger met gitaarsolo's zoals die in de jaren tachtig gebruikelijk waren, totdat iedereen met stomheid geslagen naar hem staat te kijken.
Voor hij terugkeert naar 1985 probeert Marty Doc op de hoogte te brengen van zijn dood in 1985. Hij schrijft hem een brief, maar daar wil Doc niets van weten, omdat hij weet dat kennis over de toekomst schade toe kan brengen aan de tijdlijn. Om Doc alsnog te kunnen waarschuwen stelt Marty de tijdmachine zo in dat hij elf minuten eerder in 1985 terugkomt dan hij oorspronkelijk was vertrokken. Echter, door de hoge snelheid botst Marty bij zijn terugkomst tegen de gevel van een winkel. Hierdoor weigert de DeLorean dienst, en komt Marty alsnog te laat. Hij ziet nog net hoe Doc wordt neergeschoten en de één week jongere versie van zichzelf met de DeLorean vlucht naar 1955. Het blijkt echter dat Doc de brief uit 1955 toch gelezen heeft en een kogelvrij vest draagt.
De volgende ochtend vertrekt Doc met de DeLorean naar het jaar 2015. Als Marty thuiskomt in 1985, blijkt dat zijn tijdreis toch invloed heeft gehad op de toekomst. Zo veel zelfs dat hij zijn familie nauwelijks herkent. Maar de veranderingen zijn positief: hij ging weg uit een onderklasse gezin en keert terug in een middenklassemilieu. Hij heeft voorkomen dat zijn moeder een alcoholiste wordt en hij heeft zijn vader geleerd om voor zichzelf op te komen. Hierdoor is Biff niet de baas van George maar andersom. Bovendien is Biff veranderd in een domme sul. Ook blijkt dat Marty nu een 4×4 jeep heeft.
Op het moment dat Marty en zijn vriendin Jennifer weer samen zijn, keert Doc terug vanuit de toekomst, futuristisch gekleed. Hij vertelt Marty en Jennifer mee te komen omdat er iets mis zou gaan met hun toekomstige kinderen. Jennifer en Marty stappen in, en we zien dat de DeLorean kan vliegen.
In latere VHS-versies en de meeste dvd-uitvoeringen verschijnt "To be continued" in beeld. Deze melding was niet te zien in de bioscoopversie.
Rolverdeling
||| Marty McFly |- |||Dr. Emmett L. "Doc" Brown |- |||George McFly |- |||Lorraine Baines |- |||Biff Tannen |- |||Jennifer Parker |- |||Mr. Strickland |- |||Match |- |||3-D |- |||Skinhead |- ||| Dave McFly |- ||| Linda McFly |- ||| Sam Baines |- ||| Stella Baines |- ||| Lou |- ||| Goldie Wilson |- ||| Marvin Berry |- ||| Jongen met zeepkist #1 |- ||| Jongen met zeepkist #2 |- |?||Einstein, "Doc" Browns hond
Achtergrond Verandering in de tijd Marty's bezoek aan 1955 heeft enkele dingen veranderd: De belangrijkste verandering is dat hij de mentaliteit van zijn ouders heeft veranderd. Oorspronkelijk liet zijn vader over zich heen lopen en ontmoedigde hij zijn kinderen om succes na te streven maar in de nieuwe realiteit spoort hij zijn kinderen aan om succesvol te zijn. Dit alles door de coaching van zijn eigen zoon en door een kleine vechtpartij tussen hem en Biff. Marty's moeder is geen alcoholist geworden en zijn broer en zus zijn beide succesvol en zelfverzekerd. Biff zit onder de plak bij George terwijl dit oorspronkelijk andersom was. "Als je wilt, kun je alles bereiken" is een uitspraak van Doc Brown. Marty gebruikt deze uitspraak in een gesprek met zijn vader in 1955, als ze het plan bedenken voor het versieren van Lorraine. Als Marty weer terugkeert in 1985 blijkt zijn vader de gevleugelde uitspraak te hebben overgenomen. Marty heeft met behulp van een stralingspak en Van Halen-gitaarmuziek zijn vader geïnspireerd om werk van Lorraine te maken. Hij gebruikt de naam Darth Vader (Star Wars) van de planeet Vulcan (Star Trek). In 1985 heeft George er een boek over geschreven. De gitaarmuziek is overigens ingespeeld door Eddie Van Halen, de gitarist van Van Halen. De band wilde namelijk niet meewerken. Op het cassettebandje is dit ook te zien doordat er Edward Van Halen op staat. Marty speelt voor het eerst (in 1955) rock–'n–roll. De gitarist blijkt de neef van Chuck Berry te zijn en laat het geluid per telefoon aan hem horen. Marty zou dus verantwoordelijk zijn voor de rock–'n–rollmuziek. Als Doc en Marty elkaar ontmoeten bij het winkelcentrum dan heet dit de "Twin Pines Mall" (De twee Pijnbomen). Doc beklaagt zich erover dat een zekere Peabody het hele gebied destijds had willen volplanten met pijnbomen. Als Marty in 1955 aankomt belandt hij op de boerderij van deze Peabody. Hij rijdt een van de twee daar geplante pijnbomen plat. Wanneer Marty weer terugkomt in 1985 heet het winkelcentrum opeens "Lone Pine Mall" (De Eenzame Pijnboom). Om te vluchten voor Biff, pakt Marty een zeepkist en sloopt het kistje eraf. Zodoende creëert hij een skateboard. Marty heeft dus waarschijnlijk zo het skateboard geïntroduceerd. Emmett had reeds voor 1955 al een plan om een tijdmachine te bouwen maar is mogelijk wel in zijn streven gesterkt door de komst van Marty. Dit zou kunnen duiden op een paradox. Als Marty niet naar het verleden was gereisd had Emmet het in de tussenliggende dertig jaar misschien wel opgegeven.
Scenario De inspiratie voor de film kwam toen Bob Gale zijn vaders jaarboek van zijn middelbare school inkeek. Het idee werd verder uitgewerkt door Robert Zemeckis, die ermee langs verschillende studio’s ging. Disney sloeg het aanbod af omdat ze dachten dat het concept van een moeder die verliefd wordt op haar eigen zoon te riskant was, ook al was deze verliefdheid het gevolg van een tijdreis. Ook andere studio’s wezen het scenario af, behalve Universal Pictures.
Sid Sheinberg, het hoofd van Universal Pictures, bracht een hoop veranderingen aan in het scenario. "Professor Brown" werd veranderd naar "Doc Brown" en zijn chimpansee werd een hond. Hij noemde Marty's moeder naar zijn vrouw Lorraine Gary.