De Indianapolis Colts (of simpelweg de Colts) is een professioneel American footballteam uit Indianapolis, Indiana. Ze komen uit in de zuiddivisie van de American Football Conference (AFC), wat onderdeel is van de National Football League (NFL).
Geschiedenis Baltimore Colts In 1946 werd de All-America Football Conference (AAFC) opgericht, met als doel om de concurrentie met de NFL aan te gaan. Deze competitie hield het slechts vier jaar uit, maar drie AAFC-ploegen werden uiteindelijk toegelaten tot de NFL: de Cleveland Browns, de San Francisco 49ers en de Baltimore Colts. Voor de Colts liep het uit op een fiasco, aangezien het team na één jaar in de NFL al werd opgeheven wegens financiële problemen. Een jaar later, hield een andere ploeg, de New York Yanks, er ook mee op. De eigenaar verkocht de ploeg aan de NFL, die de restanten vervolgens doorverkocht aan een groep ondernemers in Dallas. De nieuwe Dallas Texans liepen echter uit op een fiasco en werden aan het eind van hun eerste seizoen ook opgeheven. Men had de intentie om terug te keren naar Baltimore en de NFL daagde de stad uit om 15.000 seizoenskaarten te verkopen binnen zes weken. Dit quotum werd binnen een maand gehaald, met als gevolg dat de Texans verkocht werden aan Baltimore. Officieel was er echter sprake van een nieuw team. Men koos de oude naam Baltimore Colts voor deze nieuwe ploeg, hoewel het een ander team is dan de Colts die in 1950 werden opgeheven.
Eerste seizoenen De Colts namen de plek van de Texans in de Western Conference in. De eerste vier jaar haalden ze een losing record (meer nederlagen dan zeges), maar in 1957 wonnen ze zeven van hun twaalf duels; goed voor een vierde plek in hun divisie. Een jaar later wonnen ze zelfs negen wedstrijden en werden ze winnaar van de conference. Hierdoor plaatsten ze zich voor de finale van de NFL, tegen de winnaar van de oostelijke conference. De New York Giants werden na verlenging opzij gezet in een wedstrijd die ook wel bekendstaat als The Greatest Game Ever Played. Een jaar later wonnen de ze nogmaals hun conference en speelden ze wederom tegen de Giants in de titelwedstrijd. Ook ditmaal trokken de Colts aan het langste eind en prolongeerden ze hun titel.
Jaren zestig De Colts begonnen de jaren zestig niet zo goed als ze het vorige decennium beëindigden; de eerste vier seizoenen bivakkeerden ze in de middenmoot. In 1964 wonnen ze voor de derde maal hun conference, maar een derde titel werd niet gepakt: in de NFL-finale werden ze met 27–0 afgedroogd door de Cleveland Browns. Een jaar later waren de Colts dicht bij een vierde conference-titel, want in de stand eindigden ze gelijk met de Green Bay Packers. Dit duel werd echter verloren na verlenging.
In 1967 werd elke conference, door de toename van het aantal teams, gesplitst in twee divisies van vier teams. De Colts kwamen in de geografisch zeer verspreide Coastal Division, samen met de Atlanta Falcons, de Los Angeles Rams en de San Francisco 49ers. In dat eerste jaar eindigden ze wederom gelijk met de nummer een van hun divisie (de Rams), maar sinds dat seizoen werden er geen beslissingsduels meer gespeeld; op onderling resultaat werden de Colts tweede. Een jaar later hadden ze meer succes: de Colts verloren in het reguliere seizoen maar één duel en plaatsten zich voor de play-offs. In de strijd om de conference-titel werden de Minnesota Vikings verslagen en in de wedstrijd om de NFL-titel wonnen de Colts met 34–0 van de Cleveland Browns. Als NFL-kampioen plaatsten ze zich zo voor de derde editie van de Super Bowl, tegen de New York Jets, die kampioen van de American Football League (AFL) waren geworden. De Colts werden gezien als de grote favoriet, maar verloren verrassend met 16–7 van de Jets. Deze uitkomst wordt gezien als een van de grootste verrassingen in het American football.http://www.nfl.com/videos/nfl-network-top-ten/09000d5d8111bbc7/Top-10-biggest-upsets-Super-Bowl-III
Eerste Super Bowl In 1970 fuseerde de NFL met de AFL. Beide competities zouden een eigen conference vormen, met daarin drie divisies. Omdat de NFL (zestien teams) echter groter was dan de AFL (tien teams), werden drie teams gevraagd om 'over te stappen'. De Colts waren een van die teams (naast de Cleveland Browns en de Pittsburgh Steelers) en werden in de AFC East geplaatst. Hun divisiegenoten (de Boston Patriots, de Buffalo Bills, de Miami Dolphins en New York Jets) waren allemaal voormalige AFL-teams, waar de Colts (m.u.v. de Jets) nog nooit tegen hadden gespeeld. Dit bleek echter geen onoverkomelijk probleem, daar de Colts hun divisie wonnen met de beste score uit de hele AFC. In de play-offs wonnen de Colts eerst eenvoudig (17–0) van de Cincinnati Bengals, om vervolgens in de conference-finale ook de Oakland Raiders te verslaan (27–17). In Super Bowl V waren de Dallas Cowboys de tegenstander en ook deze Super Bowl waren de Colts de favoriet. Ze begonnen echter niet goed aan de wedstrijd; halverwege stonden de Cowboys met 13–6 voor. In de tweede helft kwamen ze echter op gelijke hoogte en met nog vijf tellen te spelen trokken de Colts middels een fieldgoal de wedstrijd alsnog naar zich toe.
Een jaar later werden de Colts tweede in hun divisie, maar plaatsten ze zich als beste nummer twee alsnog voor de play-offs. De eerste wedstrijd (tegen de Browns) werd ook ditmaal eenvoudig gewonnen, met 20–3, maar in de strijd om de AFC-titel bleek divisiegenoot Miami Dolphins duidelijk te sterk: 21–0. De drie jaar daarop behaalden de Colts telkens een losing record, maar in 1975 en 1976 wonnen ze weer eens hun divisie. In de play-offs was de eerste wedstrijd echter tot tweemaal toe het eindstation, beide keren tegen de Pittsburgh Steelers.
In 1977 wonnen de Colts hun divisie voor de derde keer op rij. In de play-offs speelden ze ditmaal tegen de Oakland Raiders. Tot viermaal toe wisten ze een achterstand ongedaan te maken, totdat de wedstrijd uiteindelijk in 31–31 eindigde. De gelijkmaker van de Raiders was een fieldgoal die kon worden gemaakt na een post van 42 yard (38 meter) op Dave Casper, bijgenaamd "The Ghost" kort daarvoor. Deze manoeuvre kwam later bekend te staan als "Ghost to the Post". Uiteindelijk verloren de Colts de wedstrijd in de tweede verlenging, dankzij een touchdown van Casper. Dit bleek uiteindelijk de laatste play-offwedstrijd van het team in Baltimore te zijn.
Verhuizing naar Indianapolis De jaren daarna eindigden de Colts continu in de achterhoede, met als dieptepunt het ingekorte seizoen 1982, waarin ze geen enkel duel wisten te winnen. Teameigenaar Robert Irsay wilde daarnaast een verbeterd of nieuw stadion voor zijn team, maar de onderhandelingen met het stadsbestuur liepen stroef. In januari 1984 verzekerde hij de supporters weliswaar dat hij in Baltimore wilde blijven, maar begon hij ook met andere steden te onderhandelen. Uiteindelijk verhuisde het hele team in één nacht in maart naar Indianapolis.https://www.tagesspiegel.de/sport/american-football-die-nacht-in-der-ein-team-verschwand/7592112.html. Gearchiveerd op 11 maart 2022.
De eerste jaren in Indianapolis liepen net zo stroef als de laatste in Baltimore. In de eerste tien jaar haalden ze maar één keer de play-offs (in 1987), maar toen werd er direct verloren van de Cleveland Browns. De jaren daarna behoorden de Colts tot de middenmoot van de competitie. Van 1988 tot 1996 haalden ze in vrijwel alle seizoenen zeven à negen overwinningen. Een negatieve uitschieter was het seizoen 1991, toen ze slechts één duel wisten te winnen. De laatste twee seizoenen wisten ze (met negen zeges) echter de play-offs te bereiken. In 1995 wonnen ze eerst van de San Diego Chargers, hun eerste play-offzege als Indianapolis Colts. Tegen de Kansas City Chiefs, die het beste seizoen van alle teams hadden gespeeld, werd vervolgens ook verrassend gewonnen. De AFC-finale tegen de Pittsburgh Steelers was een bijzonder duel, want het was de eerste AFC-finale waarin geen voormalig AFL-team aan meedeed (zowel de Colts als de Steelers kwamen in 1970 naar de AFC, om zo het aantal teams met de NFC gelijk te trekken). De teams bleken aan elkaar gewaagd, maar met nog anderhalve minuut te spelen trokken de Steelers toch aan het langste eind (20–16), waardoor de Colts naast hun eerste Super Bowl-deelname in een kwart eeuw grepen. Een jaar later troffen de Colts en de Steelers elkaar wederom, ditmaal al in het eerste play-offduel. Halverwege was de stand licht in het voordeel van de Colts (14–13), maar in de tweede helft trok Pittsburgh de wedstrijd toch naar zich toe: 42–14.
AFC South Na twee seizoenen waarin de Colts laatste werden in hun divisie, kwalificeerden ze zich in 1999 als divisie-winnaar weer eens voor de play-offs. Na een vrijstelling in de eerste ronde, troffen ze vervolgens de Tennessee Titans. Het was de eerste play-offwedstrijd die de Colts in Indianapolis speelden en de wedstrijd werd gekenmerkt door het hoge aantal fieldgoals: vier voor de Titans en drie voor de Colts. Beide ploegen wisten ook een touchdown te scoren, maar die van de Colts - twee minuten voor tijd - kwam te laat om de wedstrijd nog in hun voordeel te beslissen: 16–19 voor Tennessee.
Een jaar later wisten de Colts zich nipt te plaatsen voor de play-offs, waarin de Miami Dolphins hun eerste tegenstander waren. Ondanks een voorsprong van 14–0 halverwege gaf Indianapolis de wedstrijd toch nog uit handen: na het vierde kwart was de stand gelijk (17–17), waarna de Dolphins de wedstrijd in de verlenging beslisten. In 2001 zetten de Colts een losing record neer en werden ze vierde in de AFC East. Dit bleek hun laatste seizoen in deze divisie: het volgende seizoen breidde de NFL uit naar 32 teams en men besloot om het aantal divisies uit te breiden van zes naar acht (vier per conference). Indianapolis kwam in de AFC South, samen met de Jacksonville Jaguars, de Tennessee Titans (beide uit de AFC Central) en de Houston Texans (het nieuwe team). In hun eerste seizoen in de nieuwe divisie werden de Colts tweede (achter de Titans), maar plaatsten ze zich als wildcard voor de play-offs. Daarin waren ze echter kansloos tegen de New York Jets: 41–0.
Tweede Super Bowl Van 2003 tot en met 2007 won Indianapolis telkens hun divisie. In 2003 zetten ze in de eerste ronde de Denver Broncos ruim opzij (41–10) om vervolgens ook uit van de Kansas City Chiefs te winnen. Hoewel de uitslag (38–31) niet ruim was, stonden de Colts toch geen enkel moment op achterstand. In de AFC-finale verloor het team vervolgens van de New England Patriots. Een jaar later ontmoetten ze de Broncos wederom in de eerste ronde van de play-offs en ook ditmaal trokken de Colts met ruim verschil aan het langste eind (49–24). De week daarop speelden ze tegen de Patriots, maar ze verloren ook deze keer. De duels tussen de Colts en de Patriots stonden ook in het teken van de sportieve rivaliteit tussen Peyton Manning (Colts) en Tom Brady (Patriots), die allebei worden gezien als een van de beste quarterbacks in de geschiedenis van het American football.https://www.cheatsheet.com/sports/the-10-greatest-nfl-quarterbacks-of-all-time.html/?a=viewall. Gearchiveerd op 1 maart 2019.https://www.denverpost.com/broncos/ci_24943050/manning-brady-ranks-among-greatest-sports-rivalries-all
In 2005 wonnen de Colts de eerste dertien duels van het seizoen. Hoewel ze van de laatste drie wedstrijden er twee verloren, was het nog altijd hun beste seizoen sinds ze in Indianapolis speelden. Daarnaast hadden ze ook de beste score van de competitie, waardoor ze een vrijstelling kregen voor de eerste ronde. De play-offs eindigden echter in een deceptie voor de Colts; tegen de Pittsburgh Steelers stonden ze na een kwart al met 14–0 achter. Na het derde kwart stond het zelfs 21–3 en hoewel Indianapolis nog terug wist te komen tot 21–18, waren ze toch uitgeschakeld. Dit was de eerste keer in de NFL-geschiedenis dat een eerste reekshoofd in de play-offs verloor van een zesde reekshoofd.