Jean-Jacques Viseur (Charleroi, 2 december 1946) is een Belgisch voormalig politicus voor de centrumpartij Centre démocrate humaniste (cdH).
Levensloop Viseur studeerde af als licentiaat in de rechten en met een diploma in hogere studies in administratief recht aan de Universiteit Luik. Van 1969 tot 1997 was hij advocaat aan de Balie van Charleroi.
Hij werd tevens kabinetsmedewerker van verschillende ministers voor de PSC, tot 2002 de voorloper van het cdH. Hij was van 1973 tot 1978 juridisch adviseur op het kabinet van Alfred Califice, minister van onder meer Openbare Werken, Waalse Zaken, Tewerkstelling en Arbeid en Sociaal Voorzorg, en van 1980 tot 1981 kabinetschef van minister van Openbaar Ambt Philippe Maystadt.
Viseur ging eveneens verschillende bestuursfuncties vervullen: vanaf 1981 bij het Notre Dame-ziekenhuis in Charleroi, dat in 1989 opging in het Koningin Fabiolaziekenhuis in Montignies-sur-Sambre, waarvan hij van 1990 tot 2002 voorzitter was, en vanaf 1983 bij de Algemene Spaar- en Lijfrentekas. In 1986 werd hij voorzitter van het Medisch Centrum van Charleroi en vanaf 1988 was hij ondervoorzitter van de Federatie van Christelijke Mutualiteiten in het arrondissement Charleroi. In 1992 bemachtigde hij een zetel in de raad van bestuur van de Université Catholique de Louvain, waarvan hij van 1997 tot 1998 en van 2000 tot 2007 voorzitter was. UCL, Le Soir, 17 juli 1997. Gearchiveerd op 23 juni 2022.
Bij de federale verkiezingen van mei 1995 bekleedde Jean-Jacques Viseur de eerste opvolgersplaats op de PSC-Kamerlijst in de kieskring Charleroi-Thuin. In juni 1995 nam hij ter vervanging van minister van Financiën Philippe Maystadt zitting in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij tot in 1998 ondervoorzitter was van de commissies Handels- en Economisch Recht en Sociale Zaken. Toen Maystadt in juni 1998 terugtrad als minister om partijvoorzitter te worden van de PSC, volgde Viseur hem in de regering-Dehaene II op als minister van Financiën. Hij bleef dit tot in juli 1999, waarna de PSC in de oppositie belandde. Na de federale verkiezingen van juni 1999 nam Viseur weer zitting in de Kamer, eerst voor de kieskring Charleroi-Thuin en vanaf mei 2003 voor de provinciale kieskring Henegouwen. Viseur bleef Kamerlid tot eind december 2006 en werd er lid van de commissies Sociale Zaken (1999-2001 en 2003-2004), Justitie (2001) en Financiën en Begroting (2001-2006).
Van 2001 tot 2004 en van 2006 tot 2012 zetelde Viseur in de gemeenteraad van Charleroi. In december 2006 verliet hij de federale politiek om schepen te worden van deze Henegouwse industriestad, belast met Financiën. Vanwege de sfeer van corruptieschandalen die rond de PS in Charleroi hing, werd in juli 2007 een nieuw schepencollege samengesteld om de problemen op dat vlak het hoofd te bieden, waarbij Viseur het burgemeesterschap op zich nam. In februari 2012 trad Viseur om gezondheidsredenen af als burgemeester en verliet hij de gemeentepolitiek; hij moest namelijk een zware hartoperatie ondergaan.
Viseur was ook van 1996 tot 1997 ondervoorzitter van de PSC en van augustus 2004 tot oktober 2007 politiek secretaris van het cdH. Daarnaast was hij van 2006 tot 2012 bestuurder bij de bank Dexia en van 2007 tot 2011 voorzitter van het Waalse luchtvaartagentschap Sowaer en lid van het directiecomité van het studiebureau voor territoriale en economische ontwikkeling Igretec.
Controverse Hij sleepte vanaf 2010 jarenlang een beschuldiging mee van belangenvermenging. Het ging om de aanstelling in 2008 van advocaat Philippe Bossard van het kantoor Philippe et Partner voor de verdediging van belangen van de stad Charleroi, terwijl de zoon van Viseur stage liep op hetzelfde internationale advocatenkantoor. Volgens Viseur was zijn zoon echter verbonden aan een ander filiaal van het advocatenkantoor dat autonoom opereerde van dat waartoe Bossard behoorde en was die nooit betrokken geweest bij dossiers van de stad Charleroi. De raadkamer van Charleroi volgde de redenering van Viseur en stelde hem in februari 2014 buiten vervolging, net als de advocaat in kwestie. Jean-Jacques Viseur blanchi dans l’«affaire Bossard», Le Soir, 14 februari 2014. Gearchiveerd op 23 juni 2022.
Categorie:Minister in de Belgische regering Categorie:Belgisch volksvertegenwoordiger Categorie:CdH-politicus Categorie:Schepen van Charleroi Categorie:Burgemeester van Charleroi Categorie:Belgisch advocaat