Malchin

Malchin is een gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van de Landkreis Mecklenburgische Seenplatte. Malchin telde op de peildatum van de meest recente statistiek inwoners.

Stadsdelen Volgens artikel 12, lid 1 van de hoofdgemeenteverordening (Hauptsatzung) van de stad, versie: 2024, die via de gemeentelijke website kan worden gedownload, bestaat de gemeente uit: de stad Malchin zelf de volgende Ortsteile: Alt Panstorf Gorschendorf, 4 km NNOVier kilometer ten noord-noordoosten van het stadscentrum van Malchin. Gülitz, 3½ km N Hagensruhm Jettchenshof Neu Panstorf Pisede Remplin, 4 km W, aan de B104 Retzow Salem, 5 km NNO , aan de Kummerower See Scharpzow Viezenhof, 4 km ZW Wendischhagen Duckow (in 2019 bij de gemeente gevoegd), 5 km ZZO, met Pinnow.

Geografie

Het stadje is de hoofdstad van het Amt Malchin am Kummerower See. Het ligt aan de rivier de Peene, ten zuidoosten van het meer Kummerower See. Ten zuiden van Malchin ligt de vanwege het watersport- en fietstoerisme bekende streek Mecklenburger Merenplateau, Duits: Mecklenburgische Seenplatte.

Naburige plaatsen In de nabijheid van Malchin gelegen gemeenten zijn onder andere: Binnen het Amt Malchin am Kummerower See: Basedow Faulenrost Gielow Kummerow Neukalen In het zuiden: Waren (Müritz) aan het meer Müritz In het zuidoosten: Stavenhagen en verderop Neubrandenburg, afstand ruim 40 kilometer in het noordoosten: Demmin en verderop: Greifswald in het westen: Teterow en verderop: Güstrow in het noordwesten: Rostock, afstand 55 à 60 kilometer .

Verkeer en vervoer

Door de gemeente Malchin loopt de Bundesstraße 104.

Malchin heeft een stoptreinverbinding met Station Neubrandenburg, aan de lijn van Bützow naar Stettin in Polen.

Tot 1996 reden er ook treintjes naar Waren en Dargun v.v.; deze spoorlijnen waren niet rendabel, en zijn opgeheven en vervangen door streekbuslijnen.

Malchin ligt aan het met de Peene verbonden Peenekanaal, en beschikt sinds 2003 weer over een voor vrachtschepen bereikbare binnenhaven. Deze haven ligt aan de noordkant van het stadje en wordt omgeven door een industrieterrein voor lokaal en regionaal midden- en kleinbedrijf en voor logistieke ondernemingen. De waterwegen van, naar en door de diverse meren in de regio maken, dat Malchin ook een niet onbelangrijke locatie voor de pleziervaart is.

Geschiedenis

Malchin, in 1215 voor het eerst vermeld als Malekin, ontstond in de middeleeuwen als een klein Sorbisch vissersdorp (maloch = klein). Het werd als stadje gesticht door Nicolaas I, heer van Werle. De stierenkop in het stadswapen van Malchin herinnert nog aan de Werler Linie van het Mecklenburgse vorstenhuis. Ook de stadsommuring dateert uit de 13e eeuw. Eeuwenlang was het een Mecklenburgs grensstadje aan de noordoostelijke grens met Pommeren, vanaf de 17e eeuw in het Hertogdom Mecklenburg-Güstrow en daarna het Hertogdom Mecklenburg-Schwerin.

De plaats, gelegen op de kruising van twee handelsroutes, verkreeg stadsrechten in 1236.

De Reformatie leidde er vanaf het midden van de 16e eeuw toe, dat de christenen van Malchin tot het protestantisme overgingen. Tot op de huidige dag zijn verreweg de meeste christenen in de gemeente evangelisch-luthers. Dat geldt ook voor bijna alle kerkgebouwen in de gemeente Malchin.

Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) werd Malchin meermaals (wel 16 x!) geplunderd, afgebrand en grotendeels uitgemoord. Helaas herhaalde deze rampspoed zich tijdens latere oorlogen in de periode tot 1814. Malchin is sinds de 18e eeuw nooit meer een stad van meer dan regionale betekenis geworden. Wel was de 19e eeuw een tijdperk van bescheiden bloei en van modernisering. In 1864 verkreeg Malchin aansluiting op het spoorwegnet. De industrie bleef van beperkte omvang.

In de Tweede Wereldoorlog werd het stadje eind april 1945 door Sovjet-Russische troepen veroverd en grotendeels verwoest. Er wordt bericht, dat zich in Malchin omstreeks 1 mei 1945 soortgelijke gruwelijke gebeurtenissen zouden hebben afgespeeld als bij de massale zelfmoord te Demmin, met 500 dodelijke slachtoffers.

Van 1949 tot 1990 lag Malchin in de DDR.

In de jaren-1990, na de Duitse hereniging, werd een stadsvernieuwingsproject uitgevoerd.

Door vergrijzing is het aantal inwoners vanaf 2000 langzaam teruggelopen. Eind 2025 had de gemeente nog slechts 6.667 ingezetenen, tegen ruim 10.000 in de DDR-periode en 8.593 eind 2000.

Te Malchin is sedert haar oprichting in 2006 de Landesforstverwaltung Mecklenburg-Vorpommern gevestigd. Dit is een met het Nederlandse Staatsbosbeheer vergelijkbare overheidsinstelling van de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren.

Bezienswaardigheden

Tot de meest bezienswaardige kerkgebouwen van geheel Mecklenburg-Voor-Pommeren behoort de evangelisch-lutherse, gotische Johanneskerk te Malchin, met in het interieur een bijzonder altaarstuk, gedateerd 1440, dat een vijfluik is, alsmede een fraai kerkorgel.

In de stad zijn resten van de middeleeuwse stadsverdedigingswerken bewaard gebleven, waaronder twee stadspoortenDe poort Steintor werd in 1893/4 gesloopt en daarna in middeleeuwse stijl herbouwd. en een 35 meter hoge toren.

De stad ligt niet ver van de voor watersporttoeristen aantrekkelijke Kummerower See.

Op het adres Goethestraße 5, 17139 Malchin staat een voormalige kleine fabriek, de Stadtmühle. Hierin is het plaatselijke streekmuseum gevestigd, waarin ook een ruimte aan de uitvinder Siegfried Marcus is gewijd. Het museum is slechts beperkt geopend (alleen 's zomers, en op zondagmiddag).

Partnergemeentes Malchin onderhoudt jumelages met: Itzehoe, Sleeswijk-Holstein Szerencs, Hongarije Hesperingen (Frans: Hesperange), Luxemburg.

Geboren

Siegfried Marcus, geboren op 18 september 1831, overleden te Wenen op 1 september 1898, Duits-Oostenrijks uitvinder die bekendstaat als een der pioniers van de automobiel Beate Liebich (1958), atlete Thomas Doll (1966), voetballer en trainer