Het synclinorium van Dinant of bekken van Dinant is een terrein in de Belgische Ardennen dat bestaat uit langgerekte stroken geplooid gesteente uit het Devoon en Carboon. Het synclinorium van Dinant schoof tijdens de Hercynische orogenese noordwaarts over de sokkel van het Massief van Brabant en het "parautochtoon" van het synclinorium van Namen naar het noorden. Daarbij werd het geplooid en licht gemetamorfoseerd.
Door België komen een aantal vergelijkbare terreinen voor, waarvan het synclinorium van Dinant het grootste gebied in beslag neemt. Het synclinorium van Namen, dat er in het noorden direct tegenaan ligt, is nauwer geplooid.
De gesteenten van het synclinorium van Dinant zijn voornamelijk kalksteen, zandsteen en leisteen, afgezet in een groot bekken dat langs de zuidelijke rand lag van het voormalige continent Euramerika. Tijdens het Devoon ontwikkelde het gebied zich van een passieve in een actieve marge. In het vroege Carboon ontwikkelde zich een achterboogbekken (het Rhenohercynisch bekken) dat zich in het late Carboon geleidelijk sloot.
Categorie:Geologie van Wallonië Categorie:Tektonische structuur