Urmila Ramlagansing (8 juli 1968) is een Surinaams politicus en diplomaat. Ze was van 2000 tot 2005 minister van Binnenlandse Zaken en van 2006 tot 2010 ambassadeur in Nederland. In 2020 werd ze gekozen tot vicevoorzitter van de Staatsraad.
Biografie Urmila Ramlagansing( voorheen geheten Sewnundun) heeft in 2007 een wijziging ondergaan in haar meisjes naam.
Ze slaagde als meester in de rechten aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname en, later in 2019, als master in management aan de Open Universiteit.
Rond 1992 werd ze lid van de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP). Van 1998 tot 2011 was ze lid tevens tweede secretaris van het hoofdbestuur van de VHP. In 2011 werd ze benoemd tot voorzitter van de adviesraad van de VHP. In 2016 werd zij gekozen als ondervoorzitter van het hoofdbestuur van de VHP.
Na de vervroegde verkiezingen van 2000 kwam het Nieuw Front, waar de VHP deel van uitmaakt, weer terug in de regering en in het nieuwe kabinet-Venetiaan II werd zij (geheten toen Urmila Sewnundun) op de leeftijd van 32 jaar benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken. Zij is de eerste Hindoestaanse vrouw benoemd tot minister in Suriname.
Begin december 2006 werd zij in Paramaribo beëdigd als ambassadeur in Nederland en op 20 december overhandigde ze haar geloofsbrieven aan koningin Beatrix. En hiermee werd zij de eerste vrouwelijke ambassadeur op deze voor Suriname belangrijke diplomatieke post. Ze was mede geaccrediteerd als niet-residerend ambassadeur voor het Verenigd Koninkrijk, het Vaticaan en Duitsland.
Alhoewel ze na de verkiezingen in 2010 het ministerschap kon continueren als minister van Binnenlandse Zaken dan wel als minister van Justitie en Politie, bedankte ze daarvoor.
In september 2020 is Urmila Ramlagansing benoemd als lid en vervolgens gekozen als vicevoorzitter van de Staatsraad.
Na de verkiezingen op 25 mei 2025, belandde de VHP in de oppositie en continueerde zij namens de VHP, als Lid van de Staatsraad.
Categorie:Surinaams minister Categorie:Surinaams ambassadeur in Nederland