miniatuur Baron Napoléon Eugène Louis Joseph Marie Auguste Beyens (Parijs, 24 maart 1855 - Brussel, 3 januari 1934) was een Belgisch diplomaat en minister.
Biografie Eugène Beyens, telg uit de familie Beyens, was een zoon van baron Eugène Beyens, buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister, en Maria de las Mercédès Alcalá-Galiano y Valencia. Hij trouwde in 1899 in Parijs met Marguerite Oppenheim (1871-1949), dochter van een Frankfurtse bankier. Ze kregen drie zoons, onder wie baron Antoine Beyens en baron Henri (Albert) Beyens, die ook ambassadeur werden.
Hij begon in 1877 aan een diplomatieke carrière. Hij werkte eerst een jaar in Parijs, als medewerker van zijn vader. Hij werd vervolgens, na een zending van een jaar in Madrid, kabinetsmedewerker bij koning Leopold II, onder Jules Van Praet en Jules Devaux. In 1887 werkte hij weer met zijn vader in Parijs en volgde hem als zaakgelastigde tijdelijk op toen hij in 1894 overleed. Hij was vervolgens ambassaderaad in Teheran (1894) en Boekarest (1896-1906). In 1910 werd hij kabinetschef van koning Albert I, met de zeldzame titel van 'Ministre de la Maison du Roi'. De koning werd peter van zijn derde zoon. In 1912 werd Beyens gevolmachtigd minister en buitengewoon gezant in Berlijn en hij was het die de oorlogsverklaring van het Duitse keizerrijk in ontvangst moest nemen.
In 1915 werd hij tot minister van Staat benoemd. Hij was tevens als extraparlementair minister zonder portefeuille (1915-1916) en minister van Buitenlandse Zaken (1916-1917) in de regering-De Broqueville I in ballingschap. Het jaar 1917 was het cruciale jaar waarin van verschillende zijden vredesinitiatieven werden genomen. Toen het ogenblik aangebroken leek dat er beslissende onderhandelingen zouden plaatsvinden, schoof premier Charles de Broqueville Beyens aan de kant om zelf de portefeuille Buitenlandse Zaken op zich te nemen. De ene poging na de andere mislukte echter en de oorlog zou nog tot einde 1918 duren.
In 1920 werd door de Volkenbond aan Beyens en twee andere diplomaten de taak toevertrouwd om het geschil op te lossen dat gerezen was tussen Zweden en Finland over het bezit van de Ålandseilanden. Van 1921 tot 1925 was hij ambassadeur bij de Heilige Stoel. Hij was ook historicus en publiceerde verschillende werken over internationale betrekkingen. Hierdoor werd hij eerst tot corresponderend en vervolgens tot effectief lid van de Académie royale de Belgique benoemd.
Koning Albert I was op zijn uitvaart aanwezig, zes weken voor hij zelf tragisch om het leven kwam.
Bibliografie Le second Empire, Brugge, Desclée-De Brouwer, 1924. Deux années à Berlin, 1912-1914, Parijs, Plon, 1931. Quatre ans à Rome. Fin du pontificat de Benoit XV, Pie XI. Le début du fascisme, Parijs, Plon, 1934.
Literatuur Fernand VAN LANGENHOVE, 'Eugène Beyens', in Biographie nationale de Belgique, vol. 34, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1968, 71-79. Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2003, Brussel, 2003. Henri BEYENS, 'Aux avant-postes de la diplomatie. Le baron Beyens, ministre de Belgique à Berlin (1912-1914)', in Bulletin van de Vereniging van de Adel, 2014.
Categorie:Belgisch minister van Buitenlandse Zaken Categorie:Belgisch minister van staat Categorie:Belgisch ambassadeur Categorie:Belgisch kabinetschef Categorie:Belgische adel