Stadion Feijenoord, bijnaam De Kuip, is een voetbalstadion in Rotterdam-Zuid. De hoofdbespeler van het stadion is de Nederlandse betaaldvoetbalclub Feyenoord, tevens eigenaar van het stadion.Historisch besluit: Feyenoord en De Kuip worden één organisatie Rijnmond, 11 juni 2026 Daarnaast wordt het stadion incidenteel gebruikt door de Feyenoord Vrouwen en het Nederlands voetbalelftal. Het biedt bij voetbalwedstrijden plaats aan 47.500 toeschouwers, waarvan er minimaal 800 zitplaatsen op de tweede ring gereserveerd zijn voor supporters van de tegenpartij. Lilian de Leeuw is sinds januari 2023 de Venue Director.Nieuwe Kuip-directeur wacht helse taak, met lege portemonnee NOS, 26 november 2022Dit wordt de nieuwe directeur van Stadion Feijenoord Algemeen Dagblad, 25 november 2022
Geschiedenis Voorganger
De voetbalclub Feyenoord speelde na oprichting in 1908 op verschillende velden op Zuid, waaronder het Afrikaanderplein. In 1917 kwam de club te spelen in een stadion aan de Kromme Zandweg, op de hoek met de Dordtsestraatweg. Stadion Kromme Zandweg bood in de beginjaren slechts plaats aan 400 toeschouwers, maar aan het einde van haar ingebruikname was dit toegenomen tot 22.000. Het stadion werd op 26 augustus 1917 geopend met een wedstrijd van Feyenoord tegen Be Quick uit Zutphen, die door Feyenoord met 3-2 werd verloren. Anno 2025 is er niets overgebleven van het stadion. Door de aanleg van het Zuiderpark en Rotterdam Ahoy verdween ook het deel van de straat waar het stadion aan gelegen was. Wel is er een muurschildering aangebracht van Puck van Heel en Bertus Bul op nieuwbouw, om de herinnering aan de club levend te houden.Muurschildering op Rotterdamse nieuwbouw houdt herinnering aan Feyenoord levend Rijnmond, 9 november 2021
Ontwikkeling De drijvende kracht achter het idee van Stadion Feijenoord was Leen van Zandvliet. De voorzitter van voetbalclub Feyenoord in de jaren dertig riep op een dag uit "Ik heb het, ik heb het!" Hij was wakker geworden uit een droom; hij schreef het idee snel op een kladblok. De vorm van het stadion, met een 'loshangende' tweede ring zodat niets het uitzicht van de toeschouwers zou belemmeren, zou in zijn droom tot hem zijn gekomen. Enkele maanden later werd architect Leendert van der Vlugt, van het architectenbureau Brinkman & Van der Vlugt, uitgenodigd voor een gesprek. Een stadion met twee lagen moest gerealiseerd worden. De kern van het gesprek was 'eenvoud', verfraaiingen kwamen er niet aan te pas.
In 1934 maakte Van Zandvliet enkele reizen naar het buitenland om op zoek te gaan naar andere, soortgelijke stadions. Arsenal Stadium, beter bekend als Highbury, maakte indruk op de voorzitter. Dat had enkele jaren daarvoor, in 1932, namelijk ook een tweede laag gekregen. Van Zandvliet vond dat de enorme toestroom van publiek tijdens de wedstrijden van Feyenoord de bouw van een modern voetbalstadion met plaats voor tienduizenden toeschouwers rechtvaardigde. Hij ondernam tevens een studiereis naar de Verenigde Staten en bezocht aldaar het stadion van de Boston Red Sox, Fenway Park, wat hem inspireerde om deze nieuwe inzichten van faciliteiten gecombineed met meerdere lagen waarvanuit elk gezichtspunt de wedstrijd toch goed te zien zou zijn te verwezenlijken. Voor de financiering steunde hij op havenbaron Daniël George van Beuningen.
Eind 1934 werd er contact gezocht met Braat-constructiewerkplaatsen. Die wilde de taak op zich nemen en ging aan de slag. Een voetbalwedstrijd duurt twee keer drie kwartier. Tussendoor moet men spanning kwijt en wat kunnen eten. Zo zijn er dus zowel onder als boven toiletten tussen de stalen spanten gebouwd. Tevens moest er plaats zijn voor een vergaderruimte, een werkvloer, kleedlokalen, een hokje voor de officials en er is een politiebureau en ook nog een brandweerkazerne en het bevat ook nog eens vier woningen. De trappen aan de buitenzijde van het stadion konden tevens als tribune dienen voor het trainingsveld, wat voor het stadion lag. Van Zandvliet had haast; zo gauw er een bouwtekening klaar was, gaf hij direct de opdracht om te beginnen met de bouw van het nieuwe stadion.
Bouw De eerste paal werd geslagen door Puck van Heel op 16 september 1935. Daarna werden er nog 578 heipalen 21 meter diep de grond ingeslagen. De bouw van het stadion werd in 1936 afgerond, maar doordat de door de gemeente beloofde infrastructuur rondom het stadion nog niet was aangelegd, stond het stadion er maandenlang onbruikbaar bij en vond de opening pas op 27 maart 1937 plaats. Stadion Feijenoord had destijds een capaciteit van 65.000 toeschouwers, met onder meer veel staanplaatsen. Bij de kampioenswedstrijd van SVV tegen Heerenveen in 1949 zou een recordaantal van 69.300 toeschouwers aanwezig zijn geweest.
In 1936 was het stadion al 'uitgetest' door 1500 mensen – onder meer mariniers en werklozen. Er werden namelijk hoge eisen gesteld. Voor de grasmat werd zand uit Wassenaar gehaald en er werd speciaal gras geïmporteerd.
Opening thumb|Opening Feijenoordstadion met estafetteloop Stadion Feijenoord werd op 23 juli 1937 officieel opgeleverd. Vóór deze officiële opening werd echter al in maart 1937, in de stromende regen, de eerste wedstrijd in het stadion gespeeld. Feyenoord en Beerschot maakten er een leuke wedstrijd van, waarbij Leen Vente het eerste doelpunt ooit in De Kuip scoorde. De Rotterdammers wonnen uiteindelijk met 5–2 van Beerschot, voor 37.825 toeschouwers. Feyenoord domineerde onder aanvoerder Van Heel. De slotfase van de openingswedstrijd was rechtstreeks op de radio te beluisteren, met commentaar van Han Hollander. De architect van het stadion, Van der Vlugt, overleed in 1936 en heeft de opening niet meegemaakt.
De tweede wedstrijd was er een tussen Nederland en België. Nederland won met 1-0, met als opvallend feit dat het weer Vente was die, nota bene in hetzelfde doel, het eerste doelpunt als speler van het Nederlands voetbalelftal in dit stadion scoorde.
Verlichting In 1957 werden de vier kenmerkende lichtmasten van De Kuip voor het eerst ontstoken. Destijds hadden deze een kracht van 200 lux. In 2018 was dit acht keer zoveel. In totaal zaten er in de lichtmasten 288 gastontladingslampen van 2000 watt; 72 lampen per mast. In 2022 werden de lichtmasten gemoderniseerd en werden de oude lampen vervangen door duurzamere ledverlichting.
Bedreigd thumb|Stadion Feijenoord gezien vanuit Vak X De bestaanszekerheid van het bouwwerk is nooit absoluut geweest. Door de jaren heen waren er verschillende plannen om het stadion te slopen. Zo was er tijdens de Tweede Wereldoorlog een dringende behoefte aan hoogwaardig staal. Staal was de kern van het stadion, waardoor het stadion een doelwit werd. De liquidatie was nabij, maar het plan vond geen doorgang. Naar verluidt gaf de toenmalige directeur van het stadion slechts een derde van de werkelijke hoeveelheid op toen de Duitsers kwamen inspecteren hoeveel tonnen staal ze konden winnen. Daardoor werd slopen oninteressant voor de bezetter.
In 1984 wilden de gemeenten Rotterdam en Amsterdam de Olympische Spelen van 1992 naar Nederland halen. Onderdeel van die ambitie was de bouw van een nieuw olympisch stadion op de plek van De Kuip. Uiteindelijk werd Barcelona verkozen als gaststad.
Toen er in de jaren negentig betonrot en erosie werd geconstateerd in het stadion ontstond het gevaar dat het niet meer aan de kwaliteitseisen kon voldoen. Hierdoor kwam de optie het stadion te slopen wederom op tafel, maar uiteindelijk werd er een renovatie uitgevoerd.
Stadion Feijenoord mag anno 2025 niet meer zonder toestemming van de Rotterdamse gemeenteraad gesloopt worden, omdat het gebouw de status van gemeentelijk monument heeft.
Renovatie thumb|Stadion Feijenoord gezien vanaf de overkapping. thumb|Het Maasgebouw in 2006, met op de voorgrond toen nog het trainingsveld Het streven in aanloop naar de renovatie was het creëren van een multifunctioneel stadion waar meer partijen plezier van zouden hebben. In 1993 kwamen er plannen op tafel die een jaar later gerealiseerd werden. Zwarts & Jansma architecten tekende, samen met Van den Broek & Bakema voor de renovatie en uitvoering. Naast de multifunctionaliteit moest het rendement van het stadion omhoog.
Stadion Feijenoord onderging een grote facelift. Zo werd 85 procent van het stadion overdekt, waar dit eerder niet het geval was. Dit gebeurde door er een vrij dragend ringvormig dak op te leggen, waarmee het mogelijk werd dit zonder kolommen of andere het zicht beperkende objecten uit te voeren. Voortbordurend op de visie die Van Zandvliet had bij de bouw van het stadion in de jaren dertig. Om concerten blijvend mogelijk te maken werd de kap niet groter gemaakt.
Met de renovatie werd de capaciteit teruggebracht naar 51.117 zitplaatsen. De hekken die rondom het veld stonden werden vervangen door een drie meter diepe gracht. De bestaande staal- en betonconstructies, tribunes, trappen, balustrades en sanitaire voorzieningen werden ook onder handen genomen en gerenoveerd. De spelers kregen nieuwe kleedlokalen en de persruimtes werden uitgebreid. Ook werden er business-units toegevoegd aan het stadion.
Tijdens de vernieuwing van het stadion werd er door gevoetbald. Zo werd er onder meer een bekerfinale gespeeld en een concert van Pink Floyd gegeven. De totale renovatie duurde acht maanden. Er zat wel een grote voetbalpauze tussen, omdat het WK gehouden werd in de Verenigde Staten. Voor de complete renovatie werd 120 miljoen gulden neergelegd.
Naast de veranderingen aan het stadion zelf werd ook het Maasgebouw toegevoegd. Dit gebouw naast Stadion Feijenoord bevat zeven zalen die voor commerciële doeleinden kunnen worden gebruikt, zoals congressen en ontvangst van zakelijke relaties. Daarnaast bevat het een receptie, een brasserie en kantoren. Roltrappen verbinden het Maasgebouw met de tweede ring van het stadion. Lange tijd zat ook het Feyenoord Museum in het Maasgebouw, maar deze moest in 2015 plaatsmaken voor een nieuwe commerciële ruimte. Het museum heropende in 2017 aan de Olympiazijde van De Kuip.Nieuw Feyenoord Museum geopend in De Kuip Metro Nieuws, 14 januari 2017
Op 16 november 1994 werd het vernieuwde stadion officieel in gebruik genomen. Toenmalig Prins Willem-Alexander verrichtte de heropening. De eerste wedstrijd in het gerenoveerde stadion was die dag tussen Nederland en Tsjechië (0-0).
Tien jaar na de grootscheepse renovatie werd ook de Olympiazijde onder handen genomen. Dit is de oudste zijde van het stadion, waar voorheen de kleedlokalen zaten en het bestuur zijn gasten ontving in een van de ruimtes op de eerste etage. Deze ruimtes werden echter te klein bevonden en dienden gemoderniseerd te worden om bij grote evenementen ook gebruikt te kunnen worden. De zalen aan de Olympiazijde kregen nieuwe namen: Van Zandvlietzaal en de Van Beuningenzaal.
Nieuwbouw Sinds het begin van de eenentwintigste eeuw werkten de gemeente Rotterdam en voetbalclub Feyenoord aan plannen voor een nieuw stadion dat uiterlijk in 2018 moest verrijzen. Stadion Feijenoord zou onvoldoende ruimte bieden om de voetbalclub verder te laten groeien, waardoor er nieuwe plannen werden gemaakt voor een stadion met zo'n 63.000 zitplaatsen.
Het eerste plan, onderdeel van het bid voor het WK voetbal 2018 of 2022, betrof een stadion dat deels op het Eiland Van Brienenoord gerealiseerd moest worden. Echter werden andere landen tot gastland verkozen, waardoor de stadionplannen stokten.
Nadat het gastheerschap voor het wereldkampioenschap voetbal werd misgelopen werkten de partijen aan alternatieve plannen voor een nieuw stadion. Ditmaal betrof het plannen voor een stadion op Sportcomplex Varkenoord, maar dit plan werd in 2013 afgeblazen toen er in de gemeenteraad geen meerderheid bleek te vinden voor een garantstelling.Bouw nieuwe Kuip definitief van de baan, NRC.nl, 10 juli 2013