300px|right Het Atlantisch orkaanseizoen 1978 begon al op 18 januari, toen er zich een subtropische storm vormde ten noordoosten van Puerto Rico. Het seizoen 1978 is het vroegst van start gegaan en geen enkel ander seizoen kende een (sub)tropische cycloon in de maand januari. Het seizoen duurde tot 30 november 1978. Het seizoen was het laatste waarbij aan de orkanen louter meisjesnamen werden gegeven. Ondanks de vroege start en het aantal van twaalf (sub)tropische cyclonen, eindigde het seizoen wat energie betreft net beneden normaal. Er waren 11 tropische stormen en één subtropische storm. Van de 11 tropische stormen promoveerden er vijf orkanen. Twee orkanen wakkerden aan tot majeure orkanen, dat wil zeggen categorie 3 of meer.
Naast de subtropische storm in januari waren ook tropische storm Amelia en orkaan Greta-Olivia bijzonder. Amelia veroorzaakte overstromingen in Texas en eiste daar 30 mensenlevens. Greta-Olivia stak als Greta over naar de Grote Oceaan en werd daar herdoopt tot Olivia. Zij teisterde Midden-Amerika en deed herinneringen aan orkaan Fifi herleven. Toch bleek de schade later mee te vallen.
Cyclonen Subtropische storm zonder naam thumb|De naamloze subtropische storm op 21 januari boven de Atlantische Oceaan thumb|left|Koers van de subtropische storm. Deze opmerkelijke subtropische storm ontstond toen op 18 januari een trog van lage druk in de troposfeer ontstond, die in de heersende westelijke stroming op grote hoogte werd meegevoerd. Onder de trog ontstond aan het aardoppervlak een lagedrukgebied, dat aan de zuidflank van de uitloper van het Azorenhogedrukgebied westnoordwestwaarts werd gevoerd. Het systeem vertoonde enigszins georganiseerde convectie. Hierdoor was een subtropische depressie geboren. Door de drukgradiënt promoveerde de subtropische depressie tot subtropische storm op 2800 km ten oostnoordoosten van Puerto Rico, ondanks het relatief koude zeewater van 24 °C. De volgende dag bereikte de subtropische storm zijn hoogtepunt met windsnelheden van 74 km/uur en een minimale druk van 1002 hPa. Hij wendde vervolgens naar het westzuidwesten. Daarna nam de schering toe en op 22 januari degradeerde de subtropische storm tot subtropische depressie, die vrij snel daarna degenereerde tot een open trog van lage druk.
Deze subtropische storm is de vroegst bekende (sub)tropische cycloon in een seizoen en de enige in januari. Orkaan Alice II en tropische storm Zeta waren weliswaar tropische cyclonen in de maand januari, maar hun cyclogenese vond plaats in december. De omstandigheden waren in januari 1978 uitzonderlijk gunstig voor cyclogenese; door een wisselwerking tussen uitzonderlijk lage druk boven het oosten van de Verenigde Staten en het uitgestrekte hogedrukgebied boven de Azoren zorgden ervoor, dat sterke schering boven het tropische deel van de Atlantische Oceaan dusdanig werd onderdrukt, dat subtropische ontwikkeling mogelijk werd.
Tropische storm Amelia thumb|Amelia op 30 juli, vlak voor haar landing op de Texaanse kust. thumb|left|Amelias koers Op 19 juli trok een tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts. De tropische golf vertoonde aanvankelijk nauwelijks enige convectie, totdat het systeem op 26 juli boven het midden van de Caribische Zee was aangekomen. Twee dagen later naderde de tropische onweersstoring het schiereiland Yucatán en vertoonde nu ontwikkelde convectie, die nog niet georganiseerd was. Vervolgens trok zij noordnoordwestwaarts de Golf van Mexico in. Op 30 juli trof een verkenningsvliegtuig boven het westen van de Golf van Mexico een tropische depressie, die enkele uren later promoveerde tot tropische storm Amelia, die meteen haar hoogtepunt bereikte met windsnelheden tot 83 km/uur en een minimale druk van 1005 hPa. In de nacht van 30 op 31 juli ging Amelia aan land tussen Brownsville en Corpus Christi. Het systeem bleef matig georganiseerd, zodat moeilijk was uit te maken waar en wanneer de storm landde (temeer omdat Amelia onder een zeer scherpe hoek de Texaanse kust sneed.
Langzaam trok Amelia verder en degradeerde op 31 juli tot tropische depressie, die op 1 augustus ten westen van de Texaanse stad San Antonio de Béjar oploste. Aan de kust bleef de schade beperkt tot het zinken van enkele vissersboten van garnalenvissers, maar door de stagnatie van de oplossende Amelia, viel er op sommige plaatsen in het binnenland meer dan 760 mm regen in 48 uur. Vooral het stroomgebied van de Guadalupe River, (Río de la Nuestra Señora de Guadalupe) werd zwaar getroffen. De overstromingen, die Amelia veroorzaakte eisten 33 mensenlevens en veroorzaakten $20 miljoen schade ($60,9 miljoen na correctie voor inflatie naar 2005). Amelia was het bewijs, dat niet noodzakelijkerwijs de intensiviteit van een tropische cycloon allesbepalend is voor zijn rampzaligheid. Amelia was op haar best een ongeorganiseerde, suffe tropische storm.
Tropische storm Bess thumb|Bess op 6 augustus boven de Golf van Mexico. thumb|left|Het parcours van Bess. Op 1 augustus ontstond er aan een oplossend koufront een lagedrukgebied aan het aardoppervlak boven het noordoosten van Georgia. Met het lagedrukgebied ging al gepaard met enige convectie en dreef zuidwaarts. De volgende dag wendde het lagedrukgebied boven het zuidoosten van Georgia naar het zuidwesten, zodat het de Golf van Mexico binnenliep. Op 5 augustus had zich een gesloten circulatie ontwikkeld en promoveerde het lagedrukgebied tot tropische depressie 2. Op 6 augustus promoveerde tropische depressie 2 op 400 km ten zuidoosten van Brownsville tot tropische storm Bess. Doordat een hogedrukgebied in de middelste lagen van de atmosfeer zich boven het zuiden van Texas aan het opbouwen was, draaide Bess steeds meer bij naar het zuiden. Op 7 augustus bereikte Bess haar hoogtepunt met windsnelheden tot 83 km/uur en een minimale druk van 1006 hPa. De volgende dag landde Bess op de Mexicaanse kust van Nautla. Na landing degradeerde Bess snel tot tropische depressie, die spoedig verdween. Op zich waren de omstandigheden boven de Golf van Mexico niet ongunstig voor Bess om tot orkaan te kunnen promoveren, maar omdat zij zuidwaarts werd geduwd, werd die ontwikkeling lastig, omdat de corioliskrachten dan zwakker worden. Een tropische cycloon, die zich naar de evenaar toe beweegt, wint haast nooit in kracht.
Orkaan Cora thumb|Cora, vlak na haar promotie tot orkaan op 8 augustus. thumb|left|Coras koers. Op 4 augustus trok een tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts aan de noordflank van de intertropische convergentiezone. Op 6 augustus trok de tropische onweersstoring een wolkenmassa uit de intertropische convergentiezone naar zich toe en dit systeem organiseerde zich de dag daarop tot tropische depressie 3. Op 8 augustus promoveerde tropische depressie 3 tot tropische storm Cora. Cora bereikte nog dezelfde dag orkaankracht en ontwikkelde een scherp afgegrensd oog. Na haar promotie tot orkaan, wendde zij iets naar het west-ten-zuiden en die koers zou zij gedurende haar verdere levensduur blijven volgen. Op 9 augustus bereikte Cora haar hoogtepunt als sterke orkaan van de eerste categorie met windsnelheden tot 148 km/uur en een minimale druk van 980 hPa. Daarna geraakte Cora minder goed georganiseerd en verzwakte. Zij degradeerde op 10 augustus tot tropische storm, voordat zij later die dag over de Bovenwindse Eilanden trok, de Caraïbische Zee in. Bij passage langs de Bovenwindse Eilanden werden er op Barbados en Saint Lucia windsnelheden tot 74 km/uur waargenomen.
Omdat Cora een kleine cycloon was, met een relatief hoge koerssnelheid van 20 knopen, bleef haar neerslag beperkt. Op 11 augustus degradeerde Cora tot tropische depressie, die de volgende dag in de buurt van Aruba degenereerde tot tropische golf. Door haar snelle opkomst en ondergang was Cora een zeer opmerkelijke cycloon. Ook haar zeer snelle koerssnelheid westwaarts en later west-ten-zuidwaarts was opmerkelijk, alsook de zuidelijke component in haar koers. Of deze west-ten-zuidelijke koers een gevolg was of een oorzaak van het snelle verzwakken van Cora is niet duidelijk. Boven de Caraïbische Zee zou het afzwakken van Cora deels verklaard kunnen worden door de invloed van drogere, continentale lucht van het Zuid-Amerikaanse continent. Cora is de tweede tropische cycloon, wiens promotie tot orkaan alleen is geschied op basis van satellietbeelden, na orkaan Doris in 1975.
Tropische storm Debra thumb|Debra vlak voor haar landing op de kust van Louisiana op 28 augustus. thumb|left|Debra's pad door de Golf van Mexico. Op 25 augustus ontwikkelde zich een lagedrukgebied op grote hoogte met koude kern boven het zuiden van Florida, dat zuidwestwaarts trok, in de richting van het schiereiland Yucatán. Het lagedrukgebied breidde zich snel naar het aardoppervlak uit en ondertussen trok een tropische golf vanuit de Caraïbische Zee Yucatán op. Dezelfde dag nog, 25 augustus kwam het lagedrukgebied ten noorden van Yucatán en de tropische golf boven Yucatán in elkaars verlengde te liggen, waardoor de instroom van de depressie werd bevorderd en op 26 augustus ontstond zo een tropische depressie. Aanvankelijk koerste zij westwaarts aan de zuidflank van een rug van hoge druk, maar toen de rug van hoge druk erodeerde, kon de tropische cycloon gaandeweg meer en meer naar het noorden afbuigen.
De tropische depressie promoveerde op 28 augustus tot tropische storm Debra en bereikte haar hoogtepunt met windsnelheden van 92 km/uur en een minimale druk van 1000 hPa, vlak voordat zij op 29 augustus landde halverwege Lake Charles, Louisiana en Beaumont, Texas. Boven land degradeerde Debra spoedig tot tropische depressie, die echter maar langzaam in luchtdruk opvulde. Tropische depressie Debra versnelde haar koers naar het noordnoordoosten en werd boven Arkansas opgenomen door een front, dat de volgende drie dagen wegtrok door de Ohiovallei. Debra eiste 3 mensenlevens; één kwam voor de kust om op een booreiland, een ander bij een tornado in Louisiana, die aan Debra was ontsproten en een derde in Texas, eveneens door een tornado. Debra veroorzaakte enkele tornado's, die enkele woonwagens vernietigde, maar over het algemeen viel de schade ten gevolge van Debra erg mee.
Orkaan Ella thumb|Ella op 1 september boven de Atlantische Oceaan. thumb|left|Het tracé van Ella. Eind augustus lag er een stationair front boven het midden van de Atlantische Oceaan, dat langzaam oploste. Langs het front ontstond op 28 augustus op 865 km ten zuidoosten van Bermuda echter een cyclonale circulatie van laaghangende bewolking. Het systeem bleef bijna stationair liggen en ontwikkelde zich op 30 augustus tot tropische depressie. Toen trok de tropische depressie met een koerssnelheid van 10 à 15 knopen naar het noordwesten aan de zuidwestflank van een hogedrukgebied en promoveerde nog dezelfde dag tot tropische storm Ella. Ella won aan kracht en promoveerde op 31 augustus tot orkaan. Op 1 september verscheen een kleine trog van lage druk ten westen van Ella boven de oostelijke Verenigde Staten, waardoor Ella's koerssnelheid verminderde en zij iets naar het noorden kon afbuigen, omdat de hogedrukrug ten noorden van haar werd geërodeerd.