Het Formule 1-seizoen 1980 was het 31e FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 13 januari en eindigde op 5 oktober na veertien races.
De Australiër Alan Jones werd voor de eerste en enige keer wereldkampioen. Patrick Depailler stierf door een ernstig ongeluk tijdens een test op de Hockenheimring.
Kalender RondeGrand PrixCircuitPlaatsDatum1GP van Argentinië Autódromo Municipal del Parque Almirante Brown de la Ciudad de Buenos AiresBuenos Aires13 januari2GP van Brazilië InterlagosSão Paulo27 januari3GP van Zuid-Afrika Kyalami Grand Prix CircuitMidrand1 maart4GP van de Verenigde Staten West Long Beach GP CircuitLong Beach (Californië)30 maart5GP van België Circuit ZolderHeusden-Zolder4 mei6GP van Monaco Circuit de MonacoMonte Carlo18 mei7GP van Frankrijk Circuit Paul RicardLe Castellet29 juni8GP van Groot-Brittannië Brands HatchWest Kingsdown13 juli9GP van Duitsland HockenheimringHockenheim10 augustus10GP van Oostenrijk ÖsterreichringSpielberg17 augustus11GP van Nederland Circuit Park ZandvoortZandvoort31 augustus12GP van Italië Autodromo Dino FerrariImola14 september13GP van Canada Circuit Île Notre-DameMontréal (Quebec)28 september14GP van de Verenigde Staten Watkins Glen InternationalWatkins Glen (New York)5 oktober Opmerking: De Grand Prix van Brazilië zou oorspronkelijk op het Circuit van Jacarepaguá in Rio de Janeiro verreden worden. Dit circuit, dat op een moeras werd gebouwd was op bepaalde stukken weggezakt en de race werd verplaatst naar het Interlagos-circuit in São Paulo.
Niet afgelast, niet tellend voor kampioenschap De Grand Prix van Spanje werd niet afgelast en zoals gepland op 1 juni verreden. Er was echter onenigheid tussen de Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA) en de Formula One Constructors' Association (FOCA) over de grondeffect-aerodynamica. Op de vrijdag voor de race werd besloten dat de race niet onder FISA-reglementen gehouden zou worden en dus niet mee zou tellen voor voor het wereldkampioenschap.David Hayhoe, Formula 1: The Knowledge records and trivia since 1950 – 2nd Edition, 2021, pagina 37. Hierdoor besloten Ferrari, Renault en Alfa Romeo zich voor de race terug te trekken. De race werd gewonnen door Alan Jones in een Williams.
RondeGrand PrixCircuitPlaatsDatum7GP van Spanje Circuito Permanente del JaramaSan Sebastián de los Reyes1 juni
Afgelast De Grand Prix van Mexico werd afgelast omdat het circuit in Mexico-Stad niet op tijd gerenoveerd was.David Hayhoe, Formula 1: The Knowledge records and trivia since 1950 – 2nd Edition, 2021, pagina 35. De Grand Prix van Zweden werd net als in 1979 afgelast omdat er weinig enthousiasme voor een Formule 1-wedstrijd was in Zweden na de dood van de Zweedse coureurs Ronnie Peterson en Gunnar Nilsson in 1978. Er zou nooit meer een Grand Prix in Zweden verreden worden. De Grand Prix van Las Vegas, oorspronkelijk gepland voor 2 november, werd afgelast en verschoven naar 1981.
RondeGrand PrixCircuitPlaatsOriginele datum5GP van Mexico Autódromo Hermanos RodríguezMexico-Stad13 april8GP van Zweden Scandinavian RacewayAnderstorp14 juni16GP van Las Vegas Caesars Palace Grand Prix CircuitLas Vegas (Nevada)2 november
Resultaten en klassement Grands Prix RondeGrand PrixPolepositionSnelste rondeWinnende coureurWinnende constructeurBandenVerslag1 GP van Argentinië Alan Jones Alan Jones Alan Jones Williams-FordVerslag2 GP van Brazilië Jean-Pierre Jabouille René Arnoux René Arnoux RenaultVerslag3 GP van Zuid-Afrika Jean-Pierre Jabouille René Arnoux René Arnoux RenaultVerslag420px|rand GP van de Verenigde Staten West Nelson Piquet Nelson Piquet Nelson Piquet Brabham-FordVerslag5 GP van België Alan Jones Jacques Laffite Didier Pironi Ligier-FordVerslag6 GP van Monaco Didier Pironi Carlos Reutemann Carlos Reutemann Williams-FordVerslag7 GP van Frankrijk Jacques Laffite Alan Jones Alan Jones Williams-FordVerslag8 GP van Groot-Brittannië Didier Pironi Didier Pironi Alan Jones Williams-FordVerslag9 GP van Duitsland Alan Jones Alan Jones Jacques Laffite Ligier-FordVerslag10 GP van Oostenrijk René Arnoux René Arnoux Jean-Pierre Jabouille RenaultVerslag11 GP van Nederland René Arnoux René Arnoux Nelson Piquet Brabham-FordVerslag12 GP van Italië René Arnoux Alan Jones Nelson Piquet Brabham-FordVerslag13 GP van Canada Nelson Piquet Didier Pironi Alan Jones Williams-FordVerslag14 GP van de Verenigde Staten Bruno Giacomelli Alan Jones Alan Jones Williams-FordVerslag
Puntentelling Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.
Positie1e2e3e4e5e6ePunten964321
Klassement bij de coureurs De vijf beste resultaten van de eerste zeven wedstrijden en de vijf beste resultaten van de laatste zeven wedstrijden tellen mee voor de eindstand. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totaal behaalde punten tussen haakjes. NrCoureurGrands PrixPuntenARGBRAZAF20px|randVSWBELMONFRAGBRDUIOOSNEDITACANVST127 Alan Jones13DNFDNF2DNF11(3)21121167 (71)25 Nelson Piquet2DNF41DNF3424511DNFDNF54328 Carlos ReutemannDNFDNF5DNF316323(4)(3)2242 (49)426 Jacques LaffiteDNFDNF2DNF1123DNF14398534525 Didier PironiDNF4361DNF2DNFDNFDNFDNF63332616 René ArnouxDNF1194DNF5NCDNF9210DNF729712 Elio de AngelisDNF2DNFDNF109DNFDNF166DNF410413815 Jean-Pierre JabouilleDNFDNFDNF10DNFDNFDNFDNFDNF1DNFDNFDNF9929 Riccardo PatreseDNF6DNF2DNF899914DNFDNFDNFDNF71021 Keke Rosberg39DNFDNF7DNQDNFDNQDNF16DNQ59106117 John WatsonDNF11114NCDNQ78DNFDNFDNFDNF4NC6124 Derek Daly414DNF89DNF11410DNFDNFDNFDNFDNF6133 Jean-Pierre JarierDNF127DNF5DNFDNF515DNF5137NC6142 Gilles VilleneuveDNF16DNFDNF658DNF687DNF5DNF61520 Emerson FittipaldiNC1583DNF6DNF12DNF11DNFDNFDNFDNF5168 Alain Prost65DNSDNFDNFDNF611767DNFDNS51730 Jochen MassDNF1067DNF410138DNQ11DNF41823 Bruno Giacomelli513DNFDNFDNFDNFDNFDNF5DNFDNFDNFDNFDNF4191 Jody ScheckterDNFDNFDNF58DNF1210131398DNQ1122011 Mario AndrettiDNFDNF12DNFDNF7DNFDNF7DNF8DNFDNF61216 Héctor Rebaque7DNF10DNFDNF6DNF1229 Marc SurerDNF7DNSDNFDNF121210DNFDNQ80236 Ricardo Zunino7810DNFDNFDNQDNF02450 Rupert Keegan11DNQ15DNQ11DNQ902514 Clay RegazzoniNCDNF9DNF02610 (3x)/ 9 (3x)/ 14 (8x) Jan LammersDNQDNQDNQDNF12NCDNQDNQ14DNQDNQDNQ12DNF02731 Eddie CheeverDNQDNQDNFDNFDNQDNQDNFDNFDNFDNFDNF12DNFDNF02817 (5x)/ 41 (2x)/ 51 (1x) Geoff Lees13DNQDNQDNQDNQDNFDNQDNQ0—22 Patrick DepaillerDNFDNFNCDNFDNFDNFDNFDNF0—43 Nigel MansellDNFDNFDNQ0—22 Vittorio BrambillaDNFDNF0—22 Andrea de CesarisDNFDNF0—30 (1x)/ 43 (2x) Mike ThackwellDNQDNFDNQ0—14 Tiff NeedellDNFDNQ0—18 David KennedyDNQDNQDNQDNQDNQDNQDNQ0—17 Stefan JohanssonDNQDNQ0—8 Stephen SouthDNQ0—43 Desiré WilsonDNQ0—9 Harald ErtlDNQ0—51 Kevin CoganDNQ0NrCoureurARGBRAZAF20px|randVSWBELMONFRAGBRDUIOOSNEDITACANVSTPuntenGrands Prix
Klassement bij de constructeurs Sinds 1979 tellen alle behaalde coureurspunten mee voor het constructeurskampioenschap. ConstructeurNr.Grands PrixPuntenARGBRAZAF20px|randVSWBELMONFRAGBRDUIOOSNEDITACANVST1 Williams-Ford2713DNFDNF2DNF11321121112028DNFDNF5DNF316323432243DNQ5011DNQ15DNQ11DNQ951DNQDNQ2 Ligier-Ford25DNF4361DNF2DNFDNFDNFDNF6336626DNFDNF2DNF1123DNF1439853 Brabham-Ford52DNF41DNF3424511DNFDNF5567810DNFDNFDNQDNF7DNF10DNFDNF6DNF4 Renault15DNFDNFDNF10DNFDNFDNFDNFDNF1DNFDNFDNF3816DNF1194DNF5NCDNF9210DNF75 Lotus-Ford11DNFDNF12DNFDNF7DNFDNF7DNF8DNFDNF61412DNF2DNFDNF109DNFDNF166DNF410443DNFDNFDNQ6 Tyrrell-Ford3DNF127DNF5DNFDNF515DNF5137NC124414DNF89DNF11410DNFDNFDNFDNFDNF43DNFDNQ7 Arrows-Ford29DNF6DNF2DNF899914DNFDNFDNFDNF1130DNF1067DNF410138DNQDNQDNQ11DNF8 Fittipaldi-Ford20NC1583DNF6DNF12DNF11DNFDNFDNFDNF112139DNFDNF7DNQDNFDNQDNF16DNQ59109 McLaren-Ford7DNF11114NCDNQ78DNFDNFDNFDNF4NC11865DNSDNQDNFDNFDNF611767DNFDNS10 Ferrari1DNFDNFDNF58DNF1210131398DNQ1182DNF16DNFDNF658DNF687DNF5DNF11 Alfa Romeo22DNFDNFNCDNFDNFDNFDNFDNFDNFDNFDNFDNF423513DNFDNFDNFDNFDNFDNF5DNFDNFDNFDNFDNF12 ATS-Ford9DNF7DNSDNF12NCDNFDNF121210DNFDNQ8010DNQDNQDNQDNQ13 Ensign-Ford14NCDNF9DNFDNFDNQDNQDNQ14DNQDNQDNQ12DNF041DNFDNQ14 Osella-Ford31DNQDNQDNFDNFDNQDNQDNFDNFDNFDNFDNF12DNFDNF015 Shadow-Ford17DNQDNQ13DNQDNQDNQDNQ018DNQDNQDNQDNQDNQDNQDNQConstructeurNr.ARGBRAZAF20px|randVSWBELMONFRAGBRDUIOOSNEDITACANVSTPuntenGrands Prix