De Werelderfgoedlijst is een lijst met werelderfgoed samengesteld door het Werelderfgoedcomité bij de UNESCO op voordracht van de aangesloten landen. De Overeenkomst voor het Werelderfgoed is door 191 van de 197 landen geratificeerd. Het Cultuurgoederenverdrag (Den Haag, 1954) lag aan de basis van UNESCO en de taken omtrent cultureel erfgoed en beschrijft de verantwoordelijkheden van UNESCO en de verdragsstaten ten aanzien van culturele objecten.
48 sessies van het werelderfgoedcomité later zijn sinds augustus 2026 1273 werelderfgoedsites erkend, verspreid over 173 landen. Hiervan zijn 991 cultuurerfgoedsites (C), 240 natuurerfgoedsites (N) en 42 gemengde erfgoedsites, die een combinatie van beide zijn (C/N). Er staan 53 werelderfgoederen op de lijst van bedreigd werelderfgoed, omdat ze als werelderfgoed gevaar lopen om in hun waarde aangetast te worden door bijvoorbeeld bebouwing, ontbossing, illegale activiteiten of oorlog. Drie van de inschrijvingen werden zelfs definitief geschrapt van de lijst nadat de waarde onherstelbaar was aangetast. De grensoverschrijdende of transnationale werelderfgoedersites zijn gestegen tot 51 erkenningen.
Sinds de 48e sessie van het Werelderfgoedcomité (2026) omvat het momenteel nog erkende werelderfgoed (na 3 schrappingen) 1270 sites verspreid over 173 landen, 988 cultuursites, 240 natuursites en 42 gemengde sites.
Naast de onroerende werelderfgoederen heeft de UNESCO ook documenten en archieven aangemerkt als cultuurerfgoed. Deze staan op de werelderfgoedlijst voor documenten. Het immateriële werelderfgoed is door de UNESCO opgenomen in een aparte representatieve lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid.
Laatst toegevoegd
Geografische spreiding Binnen UNESCO en het Werelderfgoedcomité is er een groeiende aandacht voor dat de sites en patrimonia niet alleen dienen te voldoen aan de eisen en criteria die aan het werelderfgoed gesteld worden, maar dat er ook een zekere evenredigheid zou moeten bestaan tussen de verschillende wereldregio's en tussen het natuur- en cultuurerfgoed. Er heerste in 2013 al enig ongenoegen over het overwicht aan sites in Europa. Europe struggles to redefine its role in UNESCO, www.dw.de, 25 mei 2013. Het aandeel erfgoedsites in Europa en Noord-Amerika daalde tussen 2013 en 2026 maar van 47,89% naar 46,19%. De vijf landen met de meeste erfgoedsites zijn Italië (62), China (61), Frankrijk (56), Duitsland (55) en Spanje (50). België telt 16 werelderfgoederen. Nederland, inclusief Curaçao, telt er 13.
In onderstaande tabel worden alle ooit erkende erfgoedsites naast een verdeling tussen natuur-, cultuur- en gemengde sites ook opgedeeld per regio.
Het comité hanteert bij de geografische locatie vijf regio's. "Europa en Noord-Amerika" slaat op Europa, Rusland, Turkije, de landen in de Kaukasus, Israël, de Verenigde Staten en Canada. "Latijns-Amerika en de Caraïben" omvat naast Latijns-Amerika en de Caraïben eveneens Belize, Guyana, Suriname en Frans-Guyana. "Azië en de Grote Oceaan" omvat in Azië niet Rusland, wel ook Australië en Oceanië. Met de regio "Afrika" wordt Sub-Saharisch Afrika aangeduid. Noord-Afrika en het Midden-Oosten worden aangeduid met de regio "Arabische Staten".
thumb|350px|De 5 geografische zones gedefinieerd door UNESCO:
Cultureel Natuur Gemengd Totaal Percentage Aantal landen Afrika 65 45 5 115 % 41 Arabische Staten 91 8 3 102 % 18 Azië en de Grote Oceaan 228 73 13 Het Uvs Nuur-bekken en de Landschappen van Daurië (Mongolië, Rusland) zijn volgens de UNESCO-classificatie transregionale sites die zowel in "Europa en Noord-Amerika" als in "Azië en de Grote Oceaan" horen. De sites zijn hier gerekend tot "Azië en de Grote Oceaan".Het Architecturaal werk van Le Corbusier is een transregionale site die zowel in "Europa en Noord-Amerika" als in "Azië en de Grote Oceaan" en "Latijns Amerika en Caraïben" hoort. De sites zijn hier gerekend tot "Europa en Noord-Amerika"De Hyrcaanse bossen (Azerbeidzjan, Iran) zijn volgens de UNESCO-classificatie transregionale sites die zowel in "Europa en Noord-Amerika" als in "Azië en de Grote Oceaan" horen. De sites zijn hier gerekend tot "Azië en de Grote Oceaan". 314 % 36 Europa en Noord-Amerika 501 74 13 588 % 50 Latijns-Amerika en Caraïben 106 40 8 154 % 28 Totaal 991 240 42 1273 100% 173 Percentage % % % 100%
Lijsten van Werelderfgoederen per land
Afghanistan – Albanië – Algerije – Andorra – Angola – Antigua en Barbuda – Argentinië – Armenië – Australië – Azerbeidzjan Bahrein – Bangladesh – Barbados – België – Belize – Benin – Bolivia – Bosnië en Herzegovina – Botswana – Brazilië – Bulgarije – Burkina Faso Cambodja – Canada – Centraal-Afrikaanse Republiek – Chili – China – Colombia – Comoren - Congo-Brazzaville – Congo-Kinshasa – Costa Rica – Cuba – Cyprus Denemarken – Dominica – Dominicaanse Republiek – Duitsland Ecuador – Egypte – El Salvador – Eritrea – Estland – Ethiopië Fiji – Filipijnen – Finland – Frankrijk Gabon – Gambia – Georgië – Ghana – Griekenland – Guatemala – Guinee – Guinee-Bissau Haïti – Honduras – Hongarije Ierland – IJsland – India – Indonesië – Irak – Iran – Israël – Italië – Ivoorkust Jamaica – Japan – Jemen – Jeruzalem – Jordanië Kaapverdië – Kameroen – Kazachstan – Kenia – Kirgizië – Kiribati – Kroatië Laos – Lesotho – Letland – Libanon – Libië – Litouwen – Luxemburg Madagaskar – Malawi – Maleisië – Mali – Malta – Marokko – Marshalleilanden – Mauritanië – Mauritius – Mexico – Micronesië – Moldavië – Mongolië – Montenegro – Mozambique – Myanmar Namibië – Nederland – Nepal – Nicaragua – Nieuw-Zeeland – Niger – Nigeria – Noord-Korea – Noord-Macedonië – Noorwegen Oeganda – Oekraïne – Oezbekistan – Oman – Oostenrijk Pakistan – Palau – Palestina – Panama – Papoea-Nieuw-Guinea – Paraguay – Peru – Polen – Portugal Qatar Roemenië – Rusland – Rwanda Salomonseilanden – Saint Kitts en Nevis – Saint Lucia – San Marino – Saoedi-Arabië – São Tomé en Principe - Senegal – Servië – Seychellen – Sierra Leone – Singapore – Slovenië – Slowakije – Soedan – Spanje – Sri Lanka – Suriname – Syrië Tadzjikistan – Tanzania – Thailand – Togo – Tsjaad – Tsjechië – Tunesië – Turkije – Turkmenistan Uruguay Vanuatu – Vaticaanstad – Venezuela – Verenigde Arabische Emiraten – Verenigd Koninkrijk – Verenigde Staten van Amerika – Vietnam Wit-Rusland Zambia – Zimbabwe – Zuid-Afrika – Zuid-Korea – Zuid-Soedan - Zweden – Zwitserland
C = Cultuurerfgoed, N = Natuurerfgoed, C/N = Gemengd erfgoed, Rood = Bedreigd werelderfgoed
Afghanistan
2002CMinaret en archeologische overblijfselen van Jam 2003CCultuurlandschap en archeologische overblijfselen van de Bamiyanvallei
Albanië
1979C/NNatuurlijk en cultureel erfgoed van de regio Ohrid (gedeeltelijk in Noord-Macedonië) (uitgebreid in 1980 en naar Albanië in 2019) 1992CButrint (uitgebreid in 1999 en 2007) 2005CHistorische centra van Berat en Gjirokastër (uitgebreid in 2008) 2007NOude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van EuropaOorspronkelijk in Oekraïne en Slowakije, uitgebreid naar Duitsland in 2011, naar Albanië, België, Bulgarije, Italië, Kroatië, Oostenrijk, Slovenië, Spanje en Roemenië in 2017 en naar Bosnië-Herzegovina, Frankrijk, Italië, Noord-Macedonië, Polen, Servië, Slowakije, Tsjechië en Zwitserland in 2021
Algerije
1980CAl Qal'a van Beni Hammad 1982C/NTassili n'Ajjer 1982CM'Zabvallei 1982CDjémila 1982CTipaza 1982CTimgad 1992CKasba van Algiers
Andorra
2004CMadriu-Perafita-Clarorvallei (uitgebreid in 2006)
Angola
2017CM'banza-Kongo, overblijfselen van de hoofdstad van het voormalige Koninkrijk Kongo
Antigua en Barbuda 2016CScheepswerf van Antigua en verwante archeologische sites
Argentinië 1981NNationaal park Los Glaciares 1983CJezuïetenmissies van de Guaraní: San Ignacio Mini, Santa Ana, Nuestra Señora de Loreto, Santa Maria Mayor (Argentinië), ruïnes van São Miguel das Missões (Brazilië) (gedeeltelijk in Brazilië) (uitgebreid naar Brazilië in 1984) 1984NNationaal park Iguazú 1999CCueva de las Manos, Río Pinturas 1999NSchiereiland Valdés 2000NNatuurparken Ischigualasto en Talampaya 2000CJezuïetenkwartier en Estancias van Córdoba 2003CQuebrada de Humahuaca 2014CQhapac Ñan, wegennetwerk van de Andes (in Argentinië, Bolivia, Chili, Colombia, Ecuador, Peru) 2016CHet architecturaal werk van Le Corbusier, een buitengewone bijdrage aan de Moderne Beweging (in Argentinië, België, Duitsland, Frankrijk, India, Japan en Zwitserland) 2017NNationaal park Los Alerces 2023CESMA museum en herdenkingsplek, voormalig clandestien centrum voor gevangenschap, marteling en uitroeiing
Armenië
1996CKloosters van Haghpat en Sanahin (uitgebreid in 2000) 2000CKlooster van Geghard en de Boven-Azatvallei 2000CKathedraal en kerken van Etsjmiadzin en archeologisch Zvartnots
Australië 1981NGroot Barrièrerif 1981C/NNationaal park Kakadu (uitgebreid in 1987 en 1992) 1981C/NWillandramerengebied 1982C/NTasmaanse wildernis (uitgebreid in 1989) 1982NLord Howearchipel 1986NGondwanaregenwouden van Australië (uitgebreid in 1994) 1987C/NNationaal park Uluṟu-Kata Tjuṯa (uitgebreid in 1994) 1988NTropisch regenwoud van Queensland 1991NShark Bay, West-Australië 1992NK'gari (Fraser Island) 1994NAustralische plaatsen met zoogdierfossielen (Riversleigh/Naracoorte) 1997NHeard en McDonaldeilanden 1997NMacquarie-eiland 2000NGreater Blue Mountainsgebied 2003NNationaal park Purnululu 2004CRoyal Exhibition Building en Carlton Gardens 2007CSydney Opera House 2010CAustralische dwangarbeiderskolonies 2011NNingaloo-kust 2019CBudj Bimcultuurlandschap2025CCultuurlandschap Murujuga
Azerbeidzjan
2000COmmuurde stad Bakoe met Shirvanshahpaleis en Maagdentoren 2007CCultuurlandschap en rotskunst van Gobustan 2019CHistorisch centrum van Şəki met het paleis van de Khan 2023NHyrcaanse bossen 2023CCultureel landschap van het Khinalig-volk en de “Köç Yolu”-transhumanceroute
Bahrein
2005CQal'at al-Bahrein – de oude haven en hoofdstad van Dilmun 2012CParelvisserij, getuigenis van een eilandeconomie 2019CGrafheuvels van de Dilmuncultuur
Bangladesh
1985CHistorische moskeestad Bagerhat 1985CRuïnes van de boeddhistische Vihara bij Paharpur 1997NSundarbans
Barbados 2011CHistorisch centrum van Bridgetown en zijn garnizoen
België
1998CBegijnhoven in Vlaanderen 1998CScheepsliften op het Centrumkanaal en hun omgeving, La Louvière en Le Rœulx (Henegouwen) 1998CGrote Markt van Brussel 1999CBelforten in België en Frankrijk (uitgebreid in 2005) 2000CHistorisch centrum van Brugge 2000CHerenhuizen van de architect Victor Horta (Brussel) 2000CNeolithische vuursteenmijnen in Spiennes (Bergen) 2000COnze-Lieve-Vrouwekathedraal (Doornik) 2005CMuseum Plantin-Moretus 2007NOude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa (in België: delen van het Zoniënwoud) 2009CStocletpaleis 2012CBelangrijkste mijnsites van Wallonië 2016CHet architecturaal werk van Le Corbusier, een buitengewone bijdrage aan de Moderne Beweging (in Argentinië, België, Duitsland, Frankrijk, India, Japan en Zwitserland) 2021CHistorische kuuroorden van Europa (in België, Frankrijk, Duitsland, Tsjechië, Italië, Oostenrijk, Verenigd Koninkrijk) 2021CKoloniën van Weldadigheid (in België en Nederland) 2023CBegraafplaatsen en herdenkingssites van de Eerste Wereldoorlog (Westelijk Front) (in België en Frankrijk)
Belize 1996NBarrièrerif van Belize
Benin
1985CKoninklijke paleizen van Abomey (uitgebreid in 2007) 1996NComplex W-Arly-Pendjari (in Benin, Burkina Faso en Niger) (uitgebreid naar Benin en Burkina Faso in 2017)
Bolivia 1987CPotosí 1990CJezuïetenmissies van de Chiquitos 1991CHistorisch centrum van Sucre 1998CFuerte de Samaipata 2000NNationaal park Noel Kempff Mercado 2000CTiwanaku: spiritueel en politiek centrum van de Tiwanakucultuur 2014CQhapac Ñan, wegennetwerk van de Andes (in Argentinië, Bolivia, Chili, Colombia, Ecuador, Peru)
Bosnië en Herzegovina