300px|right Het Atlantisch orkaanseizoen 1980 duurde van 1 juni 1980 tot 30 november 1980. Het seizoen 1980 kwam wat energie betreft hoger dan normaal. Het seizoen telde elf tropische stormen, die allemaal een naam kregen. Van deze elf promoveerden er negen tot orkaan. Twee orkanen wakkerden aan tot majeure orkanen (categorie 3 of hoger). Hoewel het seizoen erg actief was kwamen slechts drie tropische cyclonen aan land; Allen, Danielle en Hermine. De sterkste orkaan was Allen, een orkaan van de vijfde categorie van het Kaapverdische type.

Cyclonen Tropische depressie 1 Over tropische depressie 1 is helaas weinig bekend.

Orkaan Allen

thumb|Het parcours van Allen, typisch voor een orkaan van het Kaapverdische type.

Op 30 juli trok een tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts en op 31 juli hadden zich ten zuidwesten van de archipel Kaapverdië twee circulatiecentra gevormd in de tropische onweersstoring, zodat het systeem promoveerde tot tropische depressie 2. Op 2 augustus promoveerde tropische depressie 2 tot tropische storm Allen en enkele uren later tot orkaan Allen. Allen bewoog zich gedurende een groot deel van zijn levensduur zeer snel voort; met gemiddeld 20 knopen, dat is 37 km/uur. Allen naderde de Bovenwindse Eilanden zeer snel en bereikte de derde categorie op 4 augustus, voordat hij met windsnelheden tot 204 km/uur en een minimale druk van 951 mbar passeerde tussen Saint Lucia en Barbados. Allen draaide nu meer naar het westnoordwesten en bereikte op 5 augustus, halverwege Puerto Rico en Aruba, Bonaire en Curaçao voor de eerste keer de vijfde categorie. Daarmee was hij de vroegste orkaan van de vijfde categorie, totdat Emily in 2005 bijna drie weken van dit record afsnoepte.

Later die dag lag Allens centrum ten zuiden van het zuidwestelijke schiereiland van Haïti en verzwakte Allen iets, doordat zijn circulatie over Jamaica en het bergachtige gebied van Hispaniola trok. Daarna zette Allen een meer westelijke koers in, richting de Straat Yucatan. Boven het warme water van de Caraïbenstroom won Allen opnieuw aan kracht en bereikte voor de tweede keer de vijfde categorie en zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 306 km/uur en een minimale druk van 899 mbar. Samen met Camille uit 1969 was Allen daarmee de orkaan met de hoogste windsnelheden in het Atlantisch gebied. Dit was op dat moment de laagste druk ooit waargenomen in een tropische cycloon van het Atlantisch gebied. Toen wendde Allen westnoordwestwaarts en verzwakte opnieuw door interactie van zijn circulatie met het schiereiland Yucatán. Op 8 augustus bereikte Allen voor de derde keer de vijfde categorie boven de Golf van Mexico. Daarmee is Allen een van de drie orkanen, die driemaal de vijfde categorie bereikten, samen met Isabel en Ivan.

De westnoordwestelijke koers van Allen was een gevolg van een omvangrijk hogedrukgebied, dat zich uitstrekte van de Azoren tot het zuidoosten van de Verenigde Staten. Toen Allen boven de Golf van Mexico kwam, verzwakte de westelijke rug van het hogedrukgebied enigszins, maar dit was te weinig om Allen naar het noorden te laten afbuigen. Wel was er effect op de snelheid waarmee Allen zich voortbewoog: hij vertraagde zich nu en nam ook in kracht af, terwijl hij de zuidkust van Texas naderde. Op 10 augustus landde Allen met windsnelheden van 185 km/uur en een minimale druk van 945 mbar net ten noorden van Brownsville, Texas. Allen penetreerde diep in het Mexicaanse binnenland, voordat hij verzwakte tot tropische storm en tropische depressie op 11 augustus boven Coahuila en Chihuahua. Allen verdween ten slotte boven de Oostelijke Sierra Madre van Chihuahua. Allen was een klassieke orkaan van het Kaapverdische type, die destijds records vestigde. Allen was ook een zeer catastrofale orkaan en eiste 261 mensenlevens en veroorzaakte een schade van $1 miljard ($2,6 miljard na correctie voor inflatie naar 2005).

Op Barbados richtte Allen $1,5 miljoen schade aan en beschadigde 500 huizen. Er vielen op Barbados geen slachtoffers. Op Saint Lucia vielen 18 slachtoffers en op Guadeloupe een. De meeste schade richtte Allen aan in Haïti, waar 220 mensen het leven lieten, waarvan 41 in de hoofdstad Port-au-Prince. De schade in Haïti was $400 miljoen (niet gecorrigeerd) en 50% van de koffieoogst werd vernietigd. In totaal werden 835.000 mensen dakloos, waarvan 1200 in Port-au-Prince. Op Cuba vielen 3 slachtoffers, maar over ramingen van de schade is weinig bekend, evenals de schade op de Kaaimaneilanden, waar geen slachtoffers vielen. In Texas vielen zeven slachtoffers. In Louisiana lieten 17 evacués van een booreiland het leven toen hun helikopter verongelukte. In Austin veroorzaakte Allen een windhoos, die een schade van $100 miljoen aanrichtte; de duurste tornado, die ooit door een tropische cycloon werd voortgebracht. In het Texaanse Port Mansfield werd een stormvloed waargenomen van meer dan 3,60 m. Na het seizoen werd de naam Allen geschrapt en vervangen door Andrew.

Orkaan Bonnie & tropische depressie, niet nader omschreven Op 13 augustus lag er een uitgestrekte wolkenmassa ten westen van Kaapverdië. In dit systeem ontwikkelden zich twee centra, waarvan de westelijke zich halverwege Kaapverdië en de Bovenwindse Eilanden zich tot tropische depressie ontwikkelde op 14 augustus. De tropische depressie trok noordwaarts en promoveerde dezelfde dag tot tropische storm Bonnie. Het tweede centrum, ten oosten van Bonnie was naar het noordwesten getrokken en promoveerde op 15 augustus tot tropische depressie. Bonnie en de tropische depressie ondergingen waarschijnlijk het Fujiwara-effect, waarin Bonnie dominant was. Op 16 augustus bereikte Bonnie orkaanstatus en haar hoogtepunt met windsnelheden tot 157 km/uur en een minimale druk van 975 mbar. Daarna verzwakte Bonnie, die steeds noordelijker geraakte en op 19 augustus haar tropische kenmerken verloor. Bonnie is de enige tropische cycloon in het Atlantisch gebied die gedurende haar hele levensduur noordwaarts trok.

Orkaan Charley Op 20 augustus trok een niet-tropisch lagedrukgebied van het Amerikaanse continent zuidoostwaarts de Atlantische Oceaan op. Dezelfde dag ontwikkelde het centrum van de depressie op 240 km ten oostnoordoosten van Kaap Hatteras een gesloten circulatie. Dit centrum lag zo een 300 km ten noorden van het zwakke, in oost-westrichting uitgestrekte front, dat tot de niet-tropische depressie had behoord. Daarmee was er een subtropische depressie geboren, die op 21 augustus promoveerde tot subtropische storm. Daarna begon de subtropische storm aan een lus tegen de wijzers van de klok in, ten noordnoordwesten en noorden van Bermuda. Op 23 augustus kwam de subtropische storm terecht ongeveer halverwege Bermuda en Nova Scotia en had op dat moment zoveel aan tropische kenmerken en kracht gewonnen, dat hij promoveerde tot orkaan Charley.

Charley trok pal oostwaarts en bereikte zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 130 km/uur en een minimale druk van 989 mbar op 23 augustus. Daarna verzwakte Charley gestaag, terwijl hij steeds sneller oostwaarts voortschreed. Op 24 augustus degradeerde Charley tot tropische storm en verzwakte verder. Op 25 augustus wendde Charley enkele honderden kilometers ten westen van de Azoren naar het noordoosten onder invloed van een omvangrijke, niet-tropische stormdepressie. Op 26 augustus werd Charley door dit systeem opgenomen. Charley trok door een drukbevaren, trans-Atlantische scheepvaartroute en vele schepen hadden met Charley te maken gehad. De meeste schepen rapporteerden windsnelheden tussen de 74 km/uur en de 92 km/uur. Er vielen boven de Atlantische Oceaan echter geen slachtoffers, noch werd er schade aangericht.

Tropische storm Danielle Op 22 augustus trok een tropische golf westwaarts van de Afrikaanse kust en hieruit ontwikkelde zich op 27 augustus, halverwege de Atlantische Oceaan een tropische depressie. Deze tropische depressie degenereerde echter snel weer tot een tropische golf. Op 31 augustus lag er een lagedrukgebied in de middelste lagen van de atmosfeer boven het zuiden van Florida, dat daar onweer veroorzaakte. Op 2 september verscheen de tropische golf op het toneel en begon een wisselwerking met het lagedrukgebied. Het systeem trok verder westwaarts en begon zich op 3 september boven het noorden van de Golf van Mexico te ontwikkelen en op 4 september ontstond een tropische depressie ten zuiden van de zuidoostelijke kust van Louisiana.

Aan de zuidflank van een rug van hoge druk dreef de tropische depressie langzaam in westnoordwestelijke richting en won langzaam aan kracht. Dankzij een anticyclonale circulatie boven haar kon zij aan kracht winnen, maar omdat zij dicht bij de kust was en maar weinig tijd had tot haar landing, bleef de krachtstoename beperkt. Zij promoveerde vlak voor haar landing tot tropische storm Danielle op 5 september en landde met windsnelheden tot 92 km/uur en een minimale druk van 1004 mbar nabij de Baai van Galveston. Boven land verzwakte Danielle en wendde zich westwaarts. Op 6 september degradeerde Danielle tot tropische depressie, die de volgende dag boven de vallei van de Río Bravo del Norte oploste nabij Del Río.

Orkaan Earl Op 2 en 3 september trok een stevige tropische golf van de Senegalese kust westzuidwestwaarts. In Dakar werden reeds windsnelheden waargenomen tot 56 km/uur. Op 4 september trok het systeem over Kaapverdië en er ontstond een tropische depressie net ten noorden van Kaapverdië. Enkele uren later promoveerde de tropische depressie tot tropische storm Earl. Aanvankelijk trok Earl naar het westnoordwesten, maar ten noordwesten van Earl lag een trog van lage druk op grote hoogte, dat Earl naar zich toe trok op een noordnoordwestelijke koers. Op 8 september promoveerde Earl tot orkaan en bereikte zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 120 km/uur en een minimale druk van 985 mbar. Daarna wendde Earl zich naar het noordoosten en begon aan kracht in te boeten en zijn tropische kenmerken te verliezen. Op 10 september degradeerde Earl tot tropische storm en enkele uren later had Earl zijn tropische kenmerken verloren.

Orkaan Frances Op 5 september trok een sterk lagedrukgebied westwaarts van de Senegalese kust westwaarts en promoveerde vrijwel direct tot tropische depressie 10. Tropische depressie 10 trok westwaarts en promoveerde 18 uur later tot tropische storm Frances op 6 september. Frances nam snel verder in kracht toe en promoveerde bij het overschrijden van de 25e lengtegraad tot orkaan; een zeldzaam verschijnsel zo dicht bij de Afrikaanse kust. Daarna trok Frances traag westwaarts en nam in kracht toe. Op 9 september bereikte zij haar hoogtepunt met windsnelheden tot 185 km/uur en een minimale druk van 960 mbar; een orkaan van de derde categorie. Daarna draaide ze bij naar het noordwesten, doordat er een trog van lage druk op haar westflank verscheen, die ook haar uitstoot belemmerde, waardoor zij tijdelijk in kracht afnam. De trog week echter naar het westen en toen deze zich steeds verder van Frances verwijderde, werd de uitstoot van Frances opnieuw beter en nam zij in kracht toe en promoveerde van de eerste categorie naar de tweede categorie.

Frances draaide verder aan de westflank van een hogedrukgebied ten zuiden van de Azoren en koerste noordwestwaarts, vervolgens noordwaarts en ten slotte noordoostwaarts. Op 20 september degradeerde zij tot tropische storm en begon haar tropische kenmerken te verliezen. Zij raakte haar identiteit als tropische cycloon kwijt, toen zij door een omvangrijk, niet-tropisch lagedrukgebied tussen Ierland en Groenland werd opgenomen. Frances doorkruiste enkele drukke scheepvaartroutes en vele schepen rapporteerden windsnelheden van boven de 92 km/uur (50 knopen), desalniettemin richtte Frances nauwelijks schade aan.

Orkaan Georges