thumb|Ruiterstandbeeld Corbulo, Koningin Julianaplein (Voorburg) Albertus Polydorus (Albert) Termote (Lichtervelde, 30 maart 1887Geboorteakte – Voorburg, 13 april 1978) was een Belgisch/Nederlands beeldhouwer.
Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog vluchtte Termote naar Engeland. In 1915 trok hij naar Nederland. In 1922 verhuisde hij naar Voorburg, waar hij de rest van zijn leven zou blijven. Hij werd lid van Pulchri Studio in Den Haag. Door de vele tentoonstellingen van Pulchri Studio verwierf hij landelijke bekendheid. Hij kreeg veel opdrachten, waaronder het radiomonument in Eindhoven. In 1972 werd hij door omstandigheden gedwongen minder te werken, maar hij bleef tot zijn dood doorgaan met kleiner werk.
Termote is vooral bekend door zijn vier levensgrote, bronzen ruiterstandbeelden. Ook maakte hij penningen, herdenkingsmonumenten en portretbusten, maar het grootste deel van zijn oeuvre omvat religieuze beelden. Termotes werken zijn vooral te vinden in de openbare ruimte en in talrijke kerken. Het Rijksmuseum en het beeldenpark van het Kröller-Müller Museum bezitten werken van Termote, maar de meeste zijn te zien in het Voorburgse Museum Swaensteyn. Termote wordt gerekend tot de Nieuwe Haagse School.
Biografie thumb|250px|Op 30 maart 1887 wordt Albert Termote geboren in de latere Cinema De Keizer. Deze bronzen herdenkingsplaat aan de voorgevel verwijst hiernaar. Honderd jaar later, op 29 maart 1987 herdachten familie, politici en heemkundigen zijn honderdste verjaardag voor en in zijn geboortehuis. Ron Deblaere ontwierp het, net zoals het herdenkingsplakaat. De plechtigheid was een samenwerking tussen het gemeentebestuur, de culturele raad en de heemkring. In datzelfde jaar liep in Voorburg een retrospectieve over Termote.Georges Vandewalle. Heemkundige kroniek van Lichtervelde 1987 in Vierde jaarboek Heemkundige Kring, Lichtervelde, 1988, p. 118
België Albert Termote werd geboren in Lichtervelde (West-Vlaanderen) op 30 maart 1887 in de herberg De Keizer in de Neerstraat. Zijn vader Fredericus was schrijnwerker en zijn moeder, Lucia Elisabeth Dewaele, herbergierster. De familie verhuisde al snel naar een andere herberg: De Nieuwe Keizer in de Beverenstraat. Daar leerde Termote de houtsnijkunst van zijn vader. Die was "een fijne meubelmaker, een man van het vak die zijn gewrochten een eigen stijl gaf; een begaafde, die het gebruikte materiaal kende en beheerste en met vaste hand het gereedschap wist te hanteren om voorwerpen te vormen zoals hij ze wilde", aldus een chroniqueur.: Beeldhouwer Albert Termote, Lichtervelde, 1969 Van vader Termote zouden nog meubels en een gesculpteerde schoorsteenmantel bewaard zijn. Een andere leermeester was de schilder Amand Goddyn. Nadat de familie Termote naar Gent verhuisde, studeerde Albert van 1904 tot 1906 aan het Hoger Instituut voor Architectuur en Sierkunst en daarna volgde hij een avondopleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (1907-1914). Aan het einde van de opleiding werd aan Termote de gouden medaille uitgereikt. Hij werkte destijds onder George Minne.
Nederland Eerste Wereldoorlog en de vlucht naar Engeland en Amsterdam In 1914, bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, vluchtte Termote naar Engeland. Hier vond hij werk in een lijkkistenfabriek. Een jaar later kwam hij als vluchteling in Amsterdam terecht. In Amsterdam studeerde hij tot 1918 aan de Rijksacademie van beeldende kunsten, onder leiding van Jan Bronner.
Volendamse periode In 1918 vestigde Termote zich in Volendam, in pension Veldhuizen aan de Edammerweg. Hier begon hij met het maken van kleine palmhouten beeldjes voor de verkoop aan toeristen. Ook vervaardigde hij kinderkopjes en realistische karakterportretten, veelal van Volendammers. Zijn eerste officiële opdracht was het vervaardigen van een portretbuste van de Leidse filosoof professor Bolland in 1919. In dat jaar huwde hij de schilderes en pastelliste Lucia Maria (Lucie) Léonard (1889-1979); Léonard was net als Termote tijdens de Eerste Wereldoorlog naar Nederland gevlucht.Zie haar geboorteakte (2537) en haar huwelijksakte (2270) voor de juiste schrijfwijze van haar achternaam. Op RKDArtists staat zij te boek als Lucie Termote-Leonard. In de detailomschrijving van haar portret op sculptuurinstituut.nl wordt zij Lucie Termote-Leonárd genoemd. Samen betrokken ze in 1920 een woning aan de Berend Demmerstraat. Samen met Wilm Wouters hield hij in april 1922 zijn eerste tentoonstelling in Rotterdam in Kunstzaal Unger & Van Mens.
Definitieve vestiging in Voorburg Uiteindelijk vestigde hij zich in augustus 1922 in Voorburg op aanraden van kunstschilder Jan Bakker. Deze introduceerde hem in het kunstenaarsgenootschap Pulchri Studio, waarvan hij tot zijn dood lid zou blijven. Zijn werk was te bezichtigen op vele tentoonstellingen van dit kunstenaarsgenootschap. In die eerste jaren in Voorburg gaf hij lessen boetseren en houtsnijden.Advertentie in het NRC van 2 en 3 oktober 1923 Begin april 1922 werd zijn zoon Robert Egmond geboren en eind april 1924 zijn dochter Anna Maria.Het Vaderland, 28 april 1924 Omstreeks 1930 namen zijn bekendheid en de waardering voor zijn talent toe. In 1930 ontving hij de opdracht tot het vervaardigen van het radiomonument in Eindhoven en een stroom opdrachten begon. Hij zou vele opdrachten krijgen voor kleine en grotere beelden. In 1932 verwierf hij het Nederlands staatsburgerschap.Pulchri, nr. 8, 1978: Een kunstenaar van formaat Hij kreeg in 1951 de Jacob Marisprijs voor beeldhouwen.
Termote was tevens docent aan de Koninklijke Academie in Den Haag. Hij was daar leermeester van onder anderen Lancelot Samson, Leen Blom, Charlotte van Pallandt, Frans Verhaak, Adriaan Bruggeman, Mary Dekkers, Pim van Moorsel, Lidi van Mourik Broekman, Bram Roth en Hilde Brückmann.
Bezoek aan zijn geboortedorp In 1971 bezocht Termote met zijn zoon Robert zijn geboortedorp Lichtervelde. Hij kondigde zijn bezoek niet aan en werd in beperkte kring op het gemeentehuis ontvangen, onder wie de onderwijzer en heemkundige Georges Vandewalle en schepen van cultuur Johan Goddyn. Na een receptie bezocht hij de kerk, die hij maar lelijk gerestaureerd vond, en zijn geboortehuis in de Neerstraat, intussen cinema De Keizer. Het was vooral Georges Vandewalle, een verzamelaar van Lichterveldse objecten en geschriften, die Albert Termote in herinnering bracht in Lichtervelde. De heemkundige kring die onder impuls van Vandewalle in 1964 werd opgericht, wijdde in 1969 een publicatie aan Albert Termote. Nadien viel de kring uiteen tot in 1985.
Einde van een loopbaan Termote werkte tot op zijn 85e levensjaar. Op doktersadvies en vanwege moeilijkheden over de huur besloot hij met het zware beeldhouwwerk te stoppen. Op 13 juli 1972 heeft Termote vele van zijn gipsmodellen, in zijn atelier, aan stukken geslagen. Termote had besloten zich enkel bezig te houden met kleine plastieken in een atelier aan huis.Krantenartikel: Albert Termote (85) slaat veertig jaar werk tot puin van 14 juli 1972Krantenartikel in het NRC Handelsblad: Albert Termote: "Vroeger maakte je een beeld en daar was alles mee gezegd" van 5 augustus 1972Krantenartikel in "Vaderland": Korte metten met gipsmodellen van 14 juli 1972
Kenmerkend voor Termote was de bescheidenheid waarmee hij met zijn bekendheid omging. Illustratief hiervoor is wat hij zeiKrantenartikel april 1978: Begenadigd en bescheiden tijdens een tentoonstelling van zijn werken in Museum Swaensteyn van 22 januari 1977 tot 6 maart 1977:
In april 1978 werd Termote ernstig ziek; een week later, op 13 april, overleed hij. Op 17 april werd hij gecremeerd. Het laatste beeld waaraan hij werkte was Vrouw van Lot.
Na zijn dood Onder impuls van heemkundige kring Karel Van de Poele werd in maart 1987, 100 jaar na zijn geboorte, een bronzen gedenkplaat van kunstenaar Ron Deblaere aan zijn geboortehuis geplaatst. Van 24 juni tot 2 september 2001 werd er in Museum Swaensteyn een groot deel van het werk van Termote tentoongesteld. 65 werken werden tentoongesteld onder de naam: Albert Termote. Een Vlaamse beeldhouwer in Voorburg.
Werken van Albert Termote thumb|Ruiterstandbeeld van Sint Martinus voor de voormalige Sint-Martinuskerk in Utrecht thumb|Ruiterstandbeeld Sint Willibrordus op het Janskerkhof in Utrecht thumb|Karel de Grote op paard op het Keizer Karelplein in Nijmegen thumb|Sybille in Voorburg 1956 thumb|Stanislas in het Stanislascollege in Delft thumb|Meisjeskop in het Kröller-Müller Museum thumb|Het radiomonument in het Stadswandelpark in Eindhoven thumb|Herdenkingsmonument "Zij waren eensgezind 1940-45" aan de buitenmuur van de Scheveningse Gevangenis, het voormalige Oranjehotel thumb|Buste van G.J.P.J. Bolland in Leiden
Ruiterstandbeelden Een viertal ruiterstandbeelden van Termote staan in verschillende steden door Nederland verspreid. Ruiterstandbeeld Sint Willibrordus (1939-1942), Janskerkhof, Utrecht Sint Martinus (1946-1948), de beschermheilige van Utrecht geplaatst voor de voormalige Sint-Martinuskerk, Oudegracht 401, Utrecht Ruiterstandbeeld Karel de Grote (1959-1962), Keizer Karelplein, Nijmegen Ruiterstandbeeld Corbulo (1961-1962), Koningin Julianaplein, Voorburg
Religieuze werken In kerken door heel Nederland kunnen beeldhouwwerken van Termotes hand gevonden worden. Het grootste deel van zijn oeuvre bestaat uit religieuze werken. Hiervoor ontving hij het ridderschap in de Orde van Sint-Gregorius de Grote in de civiele divisie. Houten paneel preekstoel (1918), Vredeskerkje, Bergen aan Zee Stenen Hoekbeeld van de heilige Dominicus (circa 1933), Sanatorium Berg en Bosch, Bilthoven Onze Lieve Vrouwe van Lourdes (circa 1933), Sanatorium Berg en Bosch, Bilthoven Stenen Beeld van paus Pius X (1938), Sint-Petruskerk (Leiden) Gevelplastiek in reliëf (circa 1939), HH. Anna en Mariakathedraal, Haarlem Stenen beeld boven Engelmundusaltaar (zuid transept) (1941), parochiekerk van St. Engelmundus, Velsen Beeld van Pancratius (circa 1946), de patroon van de kerk, een Romeins soldaat die in 304 de marteldood stierf, Sassenheim Bronzen beeld pastoor H.W. Roes (1951), Deurne Kruiswegstaties (1952), Onze Lieve Vrouw van Lourdes, Scheveningen Mariamonument (1952), Stationsstraat-Wilhelminasingel, Maastricht Madonna op de Gevangenpoort (1954), Lievevrouwestraat, Bergen op Zoom Teakhouten St. Jozefbeeld (1957), Mariakerk, Driel Eikenhouten beeld van St. Jozef, kathedrale basiliek Sint Jan, 's-Hertogenbosch Teakhouten beeld van Sint Bavo (1958), kathedrale basiliek Sint Bavo, Haarlem Kerstgroep en kruisweg, Sint Adrianuskerk, Esbeek Kruisweg, Sint Jozefkerk, Geldrop Bronzen beeld van Christoffel, Sint Jozefkerk, Enschede Stenen beeld van Sint Sunniva, ingang van de kapel van het Sint Franciscus Ziekenhuis Florida, Bergen (Noorwegen)
Standbeelden De Goede Herder (1935), Hinthamerstraat 179, 's-Hertogenbosch Standbeeld Cornelis van Bijnkershoek (1936-1938), voor het gebouw van de Hoge Raad der Nederlanden aan het Lange Voorhout, Den Haag Heilig Hartbeeld met schapen (1937), bij de Sint-Joriskerk, Stratum (Eindhoven) Barmhartige Samaritaan (1938-1940), bij ziekenhuis Sint Antoniushove, destijds in Voorburg, nu Leidschendam Stenen Fantasiedieren (1939) op de "Brug der zuchten", Vaillantlaanbrug, Den Haag Plaquette De Arbeid (1940), boven de ingang van het Huis van de Arbeid, Oudenoord 340, Utrecht Standbeelden van Christiaan Huygens en Johan de Witt (1948), hoofdingang van het gebouw aan de Schiekade 830, Rotterdam Bronzen Piëta (1948), R.K. begraafplaats Dijkweg, Naaldwijk Bronzen Stephanus (1951), voor de gelijknamige kerk, Berg en Dalseweg, Nijmegen Sint Joris en de Draak (1952), Persingen Sybille, wenende vrouw (zandsteen), Rodelaan, Oosterbegraafplaats, Voorburg Amphitrite, beeldengroep met fontein (1956), oorspronkelijk op het KNSM-eiland, tijdelijk bij Het Scheepvaartmuseum (Amsterdam), sinds 2009 weer terug op het KNSM-eiland Stenen beeld van Dirk III (1956), Markt, Vlaardingen