Ivo Michiels, pseudoniem van Henri Paul René Ceuppens (Mortsel, 8 januari 1923 – Le Barroux, 7 oktober 2012) was een Vlaams dichter en schrijver.
Levensloop Michiels debuteerde in 1946 met de dichtbundel Begrensde verten, Hij schreef aanvankelijk traditioneel, maar vanaf Het afscheid (1957) en Journal Brut (1958) experimenteel proza. Met Het boek alfa werd hij de vader van de experimentele roman in Vlaanderen. Ook was hij door de tijd heen redacteur bij verschillende kranten en tijdschriften: Golfslag, De Tafelronde, Het Handelsblad (waar hij cultuurrecensent was, en vele honderden bijdragen heeft geschreven), Nieuw Vlaams Tijdschrift, Randstad (samen met Hugo Claus, Harry Mulisch en Simon Vinkenoog).
In zijn werk is soms geen personage en geen verhaal meer te bespeuren. In 1983 verscheen De vrouwen van de aartsengel, het eerste deel van een in tien delen geplande 'Journal Brut'-cyclus. Deze cyclus is minder formalistisch experimenteel dan de Alfa-cyclus, maar is meer persoonlijk analytisch. Zo wordt in Vlaanderen, ook een land de verhuizing van Michiels naar Le Barroux in Zuid-Frankrijk beschreven.
In 2011 werkte Ivo Michiels nog samen met uitgeverij De Bezige Bij aan een reconstructie van Journal Brut. Die reconstructie verscheen in maart 2011 onder de titel Mag ik spreken? Bovendien verscheen er in diezelfde maand een op interviews gebaseerde biografie, Meer dan ik mij herinner. Gesprekken met Ivo Michiels, van de hand van Sigrid Bousset. Bousset heeft hiervoor gedurende drie jaar gesprekken gevoerd met Ivo Michiels. In 2025 publiceerde ze de biografie Wat ik haar niet vertelde.
Bibliografie 1946 – Begrensde verten {gedichten) 1947 – Daar tegenover 1947 – Zo, ga dan 1949 – Het vonnis 1951 – Kruistocht der jongelingen 1952 – Spaans capriccio 1953 – De ogenbank 1955 – Meeuwen sterven in de haven 1957 – Het afscheid 1958 – Journal brut, Ikjes sprokkelen 1959 – Albisola Mare, Savona. Journal Brut 1961 – Dertien Vlamingen 1963 – Frans Dille 1963 – Het boek alfa 1966 – Verhalen uit 'Journal brut' (vermeerderde uitg. 1973) 1968 – Orchis militaris 1971 – Exit 1973 – Alechinsky 1973 – Samuel, o Samuel 1977 – Een tuin tussen hond en wolf 1979 – Itinerarium 1979 – Luister hoe dit beeld hoe die lijn hoe die kleur hoe dit vlak luister 1979 – Dixi(t) 1983 – De vrouwen van de aartsengel 1985 – Het boek der nauwe relaties 1987 – Vlaanderen, ook een land 1989 – Prima materia 1991 – Ondergronds bovengronds 1993 – Schildwacht schuldwacht 1995 – Daar komen scherven van 1997 – Sissi 1999 – De verrukking, een roman 2001 – De mirakelen, Elizabeth, de mirakelen 2011 – Mag ik spreken? Journal Brut - een reconstructie 2013 – Maya Maya - postuum
Prijzen en onderscheidingen 1958 – Arkprijs van het Vrije Woord voor Het afscheid 1977 – Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Proza (toen Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza) voor Een tuin tussen hond en wolf 1990 – Emile Bernheim-prijs voor zijn ganse oeuvre 1993 – Driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap. 1993 – Eredoctoraat van de Katholieke Universiteit Brussel 2012 – America Award van Contemporary Arts Educational Project, Inc. "voor zijn levenslange bijdrage aan het internationale schrijverschap". Eerdere winnaars van deze "alternatieve Nobelprijs voor literatuur" waren onder meer Harold Pinter (1995), Peter Handke (2002), José Saramago (2004) en Javier Marías (2010)
Zie ook Een vrouw tussen hond en wolf
Referenties
Externe links Uitgeverij De Bezige Bij
De Groene Amsterdammer n.a.v. overlijden Ivo Michiels Een groot deel van de bibliotheek van Ivo Michiels en Christiane Faes bevindt zich in de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience
Categorie:Vlaams schrijver