thumb|Sheridan in 2007 Thomas Sheridan (7 maart 1964) is een Schots politicus die diende als voorzitter van Solidarity van 2019 tot 2021. Eerder was hij voorzitter van de Scottish Socialist Party (SSP) van 1998 tot 2004 en co-voorzitter van Solidarity van 2006 tot 2016. Hij was lid van het Schotse Parlement (MSP) voor de regio Glasgow van 1999 tot 2007.
Sheridan was actief als militant entrist in de Labour Party tot 1989, toen Labour hem uitsloot, en werd lid van Scottish Militant Labour (SML), dat uiteindelijk de kern werd van de Scottish Socialist Party (SSP). Hij was een prominente voorvechter tegen de Poll Tax (officieel bekend als de Community Charge) in Schotland en werd in 1991 zes maanden gevangengezet omdat hij aanwezig was bij een 'warant sale' nadat Glasgow Sheriff Court een gerechtelijk bevel had uitgevaardigd waarbij zijn aanwezigheid werd verboden. In 1999 werd hij gekozen als vertegenwoordiger van Glasgow in het Schotse Parlement en in 2003 werd hij herkozen, ondanks dat hij in 2000 en 2002 werd opgesloten vanwege het niet betalen van boetes die waren opgelegd wegens verstoring van de openbare orde tijdens demonstraties tegen de aanwezigheid van de nucleaire vloot bij de Faslane Naval Base.
In 2006 won hij in de zaak Sheridan v News International een smaadzaak tegen News of the World en werd hij 200.000 pond schadevergoeding toegekend. Het jaar daarop werd hij beschuldigd van meineed, omdat hij leugens had verteld aan de rechtbank in zijn smaadzaak. In de daaropvolgende weken werden ook zes van zijn familieleden en collega's aangeklaagd. In oktober 2010 verscheen hij samen met zijn vrouw Gail voor een rechtszaak wegens meineed. Op 23 december 2010 werd Sheridan schuldig bevonden aan meineed en op 26 januari kreeg hij een gevangenisstraf van drie jaar opgelegd. De aanklachten tegen zijn vrouw werden ingetrokken. Naar aanleiding van het telefoonhackingschandaal van News of the World werd het Crown Office in 2011 opgedragen de zaak opnieuw te beoordelen. Sheridan verliet de gevangenis in januari 2012 op basis van de regels voor automatische voorwaardelijke invrijheidstelling.
Vroege leven Sheridans moeder was Alice Sheridan, een politiek activist die zich kandidaat stelde voor politieke groeperingen waar haar zoon bij betrokken was.
Sheridan werd rooms-katholiek opgevoed en was scholier in St Monica's Primary (Pollok) en Lourdes Secondary voordat hij studeerde aan de Universiteit van Stirling, waar hij een diploma in de economie behaalde. In 2008 behaalde hij een master in Sociaal Onderzoek aan de Universiteit van Strathclyde. Hij studeerde rechten aan de Strathclyde Law School, op een versneld tweejarig traject, en studeerde af in 2015. Hij speelde ook voetbal op juniorniveau bij Larkhall Thistle, Benburb, East Kilbride Thistle, Baillieston Juniors en St. Anthony's.
Politieke carrière, 1983–2009 Vroege activisme Sheridan werd lid van de Militant-groep terwijl hij studeerde aan de Universiteit van Stirling, rond 1983, nadat hij actief was geweest in een breed anti-trotskistische groep, waaronder liberalen, communisten en leden van de Labour Party. Na zijn afstuderen ging hij naar Cardonald College als onderdeel van een (onsuccesvolle) poging van Militant om Schotse Labour-studenten te werven op hogescholen. De Labour Party, destijds geleid door Neil Kinnock, oordeelde dat Militant de grondwet van de Labour Party overtrad en Sheridan zelf werd in 1989 uit de Labour Party gezet wegens "het schaden van de reputatie van de partij".
Binnen Militant was hij het gezicht van een massale campagne tegen de Community Charge (ook bekend als de Poll Tax) in Schotland, waar het een jaar eerder dan in andere delen van het VK "als experiment" werd ingevoerd. De campagne, die het weigeren om de belasting te betalen omvatte, samen met verzet tegen 'warrant sales' die lokale raden hielden om het geld te herstellen, was uiteindelijk succesvol en Sheridan werd een populaire politieke figuur. Sheridan veroordeelde degenen die de politie bevochten in de grootschalige rellen tegen de poll tax in Londen, die plaatsvonden op 31 maart 1990, de dag voordat de belasting werd ingevoerd in Engeland en Wales, en dreigde publiekelijk met "namen noemen". De politie riep mensen op hen de namen te vertellen van vermeende relschoppers, en mede als gevolg van politie-optreden op basis van dergelijke informatie, werden meer dan 100 mensen gevangengezet. Samen met Joan McAlpine publiceerde hij "A Time to Rage", waarin de anti-poll tax-beweging van eind jaren 80 en begin jaren 90 werd beschreven. McAlpine heeft later geschreven over de Sheridan met wie ze close werd, met name met betrekking tot de lasterzaak.
Als het meest prominente Militant-lid in Schotland was Sheridan een leidende figuur in de splitsing van de groep in het begin van de jaren 90. Door het succes van de campagne tegen de poll tax voelden veel Militant-leden, met name in Schotland, ervoor om het entrisme op te geven en om aparte politieke partijen op te richten: Scottish Militant Labour en Militant Labour in Engeland en Wales.
Het debat werd opgelost toen Sheridan en zijn aanhangers een stemming wonnen op een speciale conferentie in Bridlington in oktober 1991, waarbij de factie rond Militant-oprichter Ted Grant, die tegen het verlaten van de Labour Party was, werd verslagen. Het resultaat was een splitsing in Militant, die bekend werd als de 'Scottish Turn'; Scottish Militant Labour had tegen 1993 zes raadsleden in Glasgow, waaronder Sheridan. Met een sterke Scottish National Party (SNP) pleitte Scottish Militant Labour voor de oprichting van een nieuwe, linkse politieke partij. Er werden gesprekken gevoerd met andere linkse en Schotse republikeinse groepen en er werd in 1996 een nieuwe groep opgericht, aanvankelijk bekend als de Scottish Socialist Alliance. In 1998 werd de nieuwe Scottish Socialist Party gevormd uit de SSA. Verschillen over politieke strategie en prioriteiten binnen het Comité voor een Arbeidersinternationale (CWI) kwamen al snel naar voren, vooral over de kwestie van Schotse onafhankelijkheid, wat leidde tot een splitsing binnen de CWI en Sheridan, samen met de meerderheid van de Schotse aanhangers, verliet de organisatie.
Sheridan voerde twee verkiezingen aan terwijl hij in de gevangenis zat, waarbij hij op de tweede plaats eindigde in het kiesdistrict Pollok bij de algemene verkiezingen van 1992, waarbij hij bijna 20% van de stemmen behaalde, wat beter was dan drie andere kandidaten, maar achter de gekozen Labour Party MP. Een paar weken later won hij de Pollok-wijk in de Glasgow District Council. Hij deed mee aan de Europese Parlementsverkiezingen van 1994 als kandidaat voor SML in Glasgow en behaalde de derde plaats met 8% van de uitgebrachte stemmen.
Verkiezing tot het Schotse Parlement Sheridan speelde een leidende rol in de onderhandelingen om de Scottish Socialist Alliance op te richten in 1996, die later evolueerde naar de Scottish Socialist Party (SSP) in 1998. Hij werd voorzitter van de partij en werd in 1999 gekozen als vertegenwoordiger van Glasgow in het Schotse Parlement en herkozen in 2003. Samen met Alan McCombes publiceerde hij "Imagine", een schets van de principes van het socialisme voor het moderne tijdperk.
Sheridan was actief betrokken bij het doorvoeren van langverwachte veranderingen in de Schotse wetgeving, waaronder de Abolition of Feudal Tenure etc. (Scotland) Act 2000 en de Abolition of Poindings and Warrant Sales Act 2001, die hij als wetsvoorstellen in het Schotse Parlement heeft ingediend op 6 december 2001.
Op 11 november 2004 trad Sheridan af als voorzitter van de SSP, waarbij hij de zwangerschap van zijn vrouw Gail als een belangrijke reden noemde. Het ontslag ging gepaard met controverse. Later kwam naar buiten dat het uitvoerend comité van de partij unaniem had gestemd om Sheridan te dwingen af te treden na een vergadering op 9 november waarin hij bevestigde dat de verhalen door de media werden geschreven over een toen nog niet bij naam genoemde MSP over hem gingen, en aangaf juridische stappen te zullen ondernemen tegen de krant.
Na het aftreden van Sheridan noemde de News of the World hem als de MSP waarover zij hadden geschreven dat hij een buitenechtelijke affaire had en een swingersclub in Manchester had bezocht. De partij weigerde hem te steunen in een rechtszaak tegen de krant.
De notulen van de vergadering waarin de deliberaties leidden tot het aftreden van Sheridan werden vertrouwelijk gehouden totdat ze werden opgevraagd door News International. Nadat hij weigerde de notulen vrij te geven aan het Hof van Beroep, werd Alan McCombes door rechter Lady Smith tot twaalf dagen gevangenisstraf veroordeeld. Op een noodvergadering van de Nationale Raad van de partij werd besloten dat de notulen moesten worden overhandigd, waarbij slechts 60 afgevaardigden tegen waren, om de volgende dag McCombes vrij te krijgen.
In de notulen stond een discussie van het uitvoerend comité van de partij over een recent artikel waarin werd beweerd dat een getrouwde MSP een swingersclub in Manchester had bezocht. Volgens de notulen gaf Sheridan toe dat hij inderdaad twee keer de club had bezocht, in 1996 en 2002, met goede vrienden. Sommige aanwezigen bij de vergadering getuigden dat ze Sheridan hebben horen toegeven dat hij "roekeloos" was geweest in zijn gedrag, wat achteraf gezien "een vergissing was" en dat "zijn strategie was om de beschuldigingen te ontkennen". Sheridan beweerde dat deze notulen niet juist waren.
Elf leden, waaronder vier van de MSP's van de partij, verklaarden dat ze Sheridan tijdens die vergadering hebben horen toegeven dat hij de swingersclub had bezocht. Rosemary Byrne (MSP) en twee andere leden van het uitvoerend comité, Graham McIver en Pat Smith, getuigden dat Sheridan een dergelijke verklaring niet had afgelegd. De notulen vermelden dat Sheridan de vergadering vroegtijdig verliet, maar voordat hij vertrok, "herhaalde hij dat hij niet geloofde dat er enig bewijs was dat zou bewijzen dat hij aan het liegen was. Hij accepteerde niet dat hij de bezoeken aan de club moest toegeven en voelde dat niemand zich moest uitspreken over privélevens."
Op de jaarlijkse conferentie van de SSP begin 2005 werd Sheridan verkozen tot executive van de SSP en tijdens de conferentie in maart 2006 werd hij verkozen als mede-voorzitter van de partij. Sheridan verliet echter de SSP in augustus 2006 en beschuldigde de partij van betrokkenheid bij "het grootste complot ooit", waarbij niet alleen hun leiderschap, maar ook MI5 en News International betrokken waren. Hij lanceerde een nieuwe politieke partij genaamd Solidarity.
Sheridan was oorspronkelijk van plan om opnieuw de functie van voorzitter van de Scottish Socialist Party te betwisten op de conferentie in oktober 2006, en Colin Fox beweerde dat hij de nieuwe partij alleen had opgericht omdat hij geen kans maakte om die rol als SSP-voorzitter terug te winnen.
Activisme en arrestaties in Faslane Sheridan werd voor het eerst gearresteerd bij de nucleaire basis Faslane, de locatie van de Trident-onderzeeërvloot van Groot-Brittannië, wegens een overtreding van de openbare orde tijdens een demonstratie in februari 2000. Hij werd veroordeeld voor dit feit, en voor verzet bij arrestatie, toen de zaak in november voor de rechter kwam, en kreeg een boete van £250. Omdat hij geloofde dat nucleaire wapens illegaal zijn volgens het internationale recht, maakte Sheridan destijds duidelijk dat hij niet van plan was de boete te betalen. De volgende maand zat hij vijf dagen van een straf van 14 dagen uit voor deze reden, en werd vrijgelaten op 22 december.