Dwayne Douglas Johnson (Hayward (Californië), 2 mei 1972), ook bekend als The Rock, is een Amerikaans acteur, ondernemer en professioneel worstelaar die sinds 2011, tegenwoordig parttime, actief is in de World Wrestling Entertainment. Hij wordt beschouwd als een van de grootste professioneel worstelaars aller tijden. Johnson was integraal onderdeel van de ontwikkeling en het succes van de World Wrestling Federation (WWF, nu WWE) tijdens de Attitude Era, een bloeiperiode in de industrie eind jaren negentig en begin jaren 2000.
Naast het worstelen is Johnson acteur en zakenman. Zijn films hebben in Noord-Amerika ruim 3,5 miljard dollar opgebracht en wereldwijd ruim 10,5 miljard dollar. Hij is mede-eigenaar van de United Football League (UFL), een Americanfootballcompetitie. Hij is ook lid van de raad van bestuur van TKO Group Holdings, het moederbedrijf van de UFC en WWE.
Tijdens zijn periode in de WWE won Johnson zeventien kampioenschappen waaronder tien keer het World Heavyweight Championship ("wereldtitels"), met name acht keer het WWF/E Championship en twee keer het voormalige WCW World Heavyweight Championship. Johnson is voorts tweevoudig WWF Intercontinental Champion, vijfvoudig WWF World Tag Team Champion, was de zesde WWF/E Triple Crown Champion en won in 2000 de Royal Rumble. Johnson was laatst actief als professioneel worstelaar in april 2013, maar verloor van John Cena bij het evenement WrestleMania 29.
Johnsons eerste filmhoofdrol was in The Scorpion King in 2002. Voor deze film kreeg hij het hoogste salaris voor een acteur in zijn eerste hoofdrol: 5,5 miljoen dollar. Johnson werd vanaf 2011 bij een breder publiek bekend door zijn rol als Hobbs in de franchise The Fast and the Furious.
Jeugdjaren
In zijn jeugdjaren was Johnson een footballspeler op zijn school. In 1991 was hij lid van het nationale kampioenschapsteam van de University of Miami. Hij speelde later voor de "Calgary Stampeders" in de Canadian Football League, maar brak niet door. In 1995 was Johnson twee maanden uitgeschakeld met een blessure. Hij besloot professioneel worstelaar te worden zoals zijn grootvader, Peter Maivia, en zijn vader, Rocky Johnson.
Professionele worstelcarrière
Training (1995–1996)
Johnsons vader, grootvader en verscheidene leden van Johnsons familie, zoals zijn ooms Afa en Sika Anoa'i (de Wild Samoans) en zijn neven Afa Jr., Rodney Anoa'i (Yokozuna), Solofa Fatu (Rikishi), Matt Anoa'i (Rosey), Leati Anoa'i (Roman Reigns), Jonathan en Joshua Fatu (The Uso's) en Edward Fatu (Umaga) zijn of waren huidige en voormalige professionele worstelaars. Toen hij zich had voorgenomen lid te worden van het familiebedrijf verzette zijn vader zich ertegen, maar zei wel toe om zijn zoon op te leiden.
Met de hulp van de ervaren professionele worstelaar Pat Patterson worstelde Johnson in 1996 meerdere oefenwedstrijden in de WWF. Onder zijn echte naam versloeg hij The Brooklyn Brawler bij een live-evenement (jargon: house show) en verloor daarna van Chris Candido en Owen Hart. Onder de indruk van zijn talent en charisma werd Johnson benaderd door WWF en tekende een contract voor onbepaalde duur. Daarvoor was Johnson actief in 'United States Wrestling Association', waar hij onder de ringnaam Flex Kavana actief was. Hij nam het onder meer op tegen Jerry Lawler. In de zomer van 1996 won hij samen met Bart Sawyer twee keer het 'USWA World Tag Team Championship'.
World Wrestling Federation/Entertainment Debuut (1996-1997) In 1996 maakte Johnson zijn debuut als Rocky Maivia, een ringnaam die een combinatie was van de ringnamen van zijn vader en grootvader. Johnson stond aanvankelijk terughoudend tegenover deze naam maar werd alsnog door Vince McMahon en Jim Ross overgehaald om met die naam door te gaan. Johnson werd de eerste profworstelaar van de derde generatie die voor de WWF actief was. Bij het evenement Survivor Series, in november 1996, maakte Johnson officieel zijn wedstrijddebuut als worstelaar en werd een face (fan favoriet).
Drie maanden later, tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 13 februari 1997, veroverde Johnson zijn eerste titel door Hunter Hearst Helmsley te verslaan om het WWF Intercontinental Championship. In maart 1997 werd Johnson alsmaar meer aangekondigd als The Rock. Johnson nam het eenmalig op tegen de legendarische worstelaar Bret Hart op 31 maart 1997, maar werd aangevallen door The Hart Foundation. Daarna was Johnson tijdelijk inactief nadat hij een lichte blessure opliep.
The Nation of Domination (1997-1998)
thumb|Johnson als Intercontinental Champion in 1998 Johnson werd in augustus 1997 lid van "The Nation of Domination", als partner van leider Faarooq, D'Lo Brown en Kama Mustafa. Johnson werd leider van deze Afro-Amerikaanse groep nadat hij in maart 1998 ex-leider Faarooq verdreef. Na de terugkeer van zijn blessure moest Johnson tijdens een aflevering van RAW is WAR op 28 augustus 1998 het WWF Intercontinental Championship doorgeven aan Owen Hart en zijn personage veranderde in een heel ("schurk").
Johnson verwees naar zichzelf als "The Rock", sprak over zichzelf in de derde persoon-vorm en kleineerde de fans. The Rock daagde Stone Cold Steve Austin uit voor een titelgevecht om het WWF Intercontinental Championship bij het evenement In Your House: D-Generation X, maar verloor van Austin in minder dan zes minuten. Een dag later moest Austin zijn titel verdedigen tegen The Rock. Austin wilde niet verliezen en besloot om de titel te overhandigen aan The Rock. Daarmee eindigde hun (eerste) verhaallijn. De volgende noemenswaardige verhaallijn van The Rock kwam er tegen Faarooq, die niet opgezet was met het feit dat The Rock zijn plaats had ingenomen bij "The Nation of Domination". Het kwam tot een confrontatie bij het evenement Over the Edge: In Your House, waar The Rock het WWF Intercontinental Championship behield. The Rock kreeg het aan de stok met Triple H en D-Generation X.
Bij het evenement Fully Loaded: In Your House won The Rock op een controversiële manier van Triple H, maar moest bij het evenement SummerSlam alsnog de titel afstaan aan Triple H na een spannende ladder match. Bij het evenement Breakdown: In Your House zegevierde The Rock in een driegevecht (jargon: triple threat) tegen Ken Shamrock en "Mankind" Mick Foley volgens de regels van een steel cage match en verwierf een kans op het WWF Championship. The Rock begon ook te disputeren met Mark Henry, die ook lid was van "The Nation". The Rock stapte vervolgens uit de groep.
The Corporation (1998–1999)
Johnsons populariteit als "The Rock" katapulteerde hem zienderogen naar het WWF Championship en zijn personage veranderde opnieuw in een "face" ("goede" worstelaar). Bij het evenement Survivor Series versloeg hij "Mankind" Mick Foley om het vacante WWF Championship. Later veranderde hij in een heel en sloot zich aan bij de corrupte groep van Vince en Shane McMahon, met name "The Corporation". Met het evenement Rock Bottom: In Your House kreeg The Rock zijn eigen pay-per-view, waar Mankind een herkansing verzilverde. Mankind versloeg The Rock met "Mr. Socko", de naam van zijn sok, maar Vince McMahon insisteerde niet veel later dat The Rock kampioen bleef.
The Rock begon dan een verhaallijn naast Mankind en de titel veranderde twee keer van houder. Dat gebeurde in eerste instantie tijdens een aflevering van RAW is WAR op 4 januari 1999 waarin Mankind, met de hulp van Stone Cold Steve Austin, The Rock versloeg. De andere titelwijziging vond plaats bij het evenement Royal Rumble, waar The Rock een "I Quit" match won tegen Mankind en het WWF Championship heroverde.
De tweede heerschappij van The Rock duurde niet lang omdat hij op 31 januari 1999 door Mankind werd verslagen tijdens een aflevering van Sunday Night Heat in een zogeheten "Empty Arena"-wedstrijd, waarin beiden gebruik maakten van zakken popcorn, een vuilniswagen en allerlei wapens. Mankind versloeg The Rock door hem klem te rijden met een vorklift. The Rock won voor de derde keer het WWF Championship door een ladder match te winnen tegen Mankind, wat gebeurde tijdens een aflevering van RAW is WAR op 15 februari 1999. Mankind werd namelijk gedwarsboomd door Big Show.
Bij WrestleMania XV, in maart 1999, moest The Rock de titel verdedigen tegen "Stoned Cold" Steve Austin, maar verloor. Later veranderde zijn personage terug in een "face" nadat hij werd verraden door Shane McMahon. The Rock ging achtereenvolgens de strijd aan met Triple H, The Undertaker en de Corporate Ministry. Rond deze periode versloeg hij Triple H bij het evenement Over the Edge - waar Owen Hart tragisch om het leven kwam -, maar verloor van titelverdediger The Undertaker bij het evenement King of the Ring.
The Rock 'n' Sock Connection & WWF Championship (1999-2001)
In het najaar van 1999 vormde The Rock een team met voormalig vijand "Mankind" Mick Foley als "Rock 'n' Sock Connection". The Rock en Mankind wonnen samen drie keer het WWF Tag Team Championship. Het team wordt als een van de meest vermakelijke teams beschouwd in de geschiedenis. In het voorjaar van 2000 nam The Rock deel aan de Royal Rumble. The Rock won de wedstrijd nadat hij Big Show als laatste elimineerde.
The Rock was de nieuwe uitdager voor het WWF Championship bij het evenement No Way Out, maar Big Show viel hem aan met een klapstoel. Bij WrestleMania 2000 kreeg The Rock een herkansing voor het WWF Championship in een kamp waarbij titelverdediger Triple H, Big Show en Mick Foley zijn tegenstanders waren. Elke worstelaar had een McMahon-familielid in hun hoek; Vince McMahon voor The Rock, Stephanie McMahon voor Triple H, Linda McMahon voor Foley en Shane McMahon voor Big Show. Triple H behield de titel nadat Vince hem verraadde en aanviel met een klapstoel. thumb|The Rock als WWF Champion in 2001 Hij versloeg Triple H bij het evenement Backlash en behaalde voor de vierde keer het WWF Championship. The Rock kreeg hulp van Stone Cold Steve Austin, die Triple H aanviel. The Rock moest de titel verdedigen in een Iron Man match bij het evenement Judgment Day, waar Shawn Michaels als gastscheidsrechter fungeerde. The Rock werd gediskwalificeerd en verloor de titel aan Triple H nadat The Undertaker, die terugkeerde, Triple H aanviel. Een dag later nam hij wraak en samen met The Undertaker viel The Rock de "McMahon-Helmsley Faction" aan.
The Rock won voor de 5e keer het WWF Championship nadat hij samen met Kane en The Undertaker won van Vince McMahon, Shane McMahon en Triple H, meer bepaald bij het evenement King of the Ring. Later verdedigde The Rock meermaals met succes de titel tegen worstelaars zoals Chris Benoit, Kurt Angle, Triple H, Kane, The Undertaker en Shane McMahon. Hij versloeg Triple H en Kurt Angle bij het evenement SummerSlam in augustus 2000, maar moest het WWF Championship doorgeven aan Kurt Angle bij het evenement No Mercy. Tussendoor had The Rock een verhaallijn naast Rikishi, wat leidde tot een kamp bij het evenement Survivor Series die The Rock won. Rikishi overreed "Stone Cold" Steve Austin met een auto, in opdracht van The Rock. Uiteindelijk bleek Triple H de opdrachtgever te zijn.
The Rock nam toen deel aan een unieke Six Way Hell in a Cell match voor het WWF Championship bij het evenement Armageddon in december 2000, maar Kurt Angle slaagde erin de titel te behouden. Tussendoor won The Rock samen met The Undertaker een keer het WWF Tag Team Championship, waarna ze de titels kwijtspeelden aan Edge en Christian. In het voorjaar van 2001 zette The Rock zijn jacht op het WWF Championship verder tegen Kurt Angle. Ze moesten het tegen elkaar opnemen bij het evenement No Way Out, waar The Rock voor de 6e keer het WWF Championship veroverde.