miniatuur|Minnesota Timberwolves De Minnesota Timberwolves (ook bekend als "The Wolves") is een professioneel basketbalteam uit Minneapolis, Minnesota. De Timberwolves spelen in de Western Conference Northwest Division van de NBA. Het team is opgericht in 1989 en de huidige eigenaar is Glen Taylor. De Timberwolves zijn verbonden met de Minnesota Lynx van de WNBA en sinds het 2017-2018 NBA seizoen met de Iowa Wolves van de NBA G League. De Timberwolves spelen hun thuiswedstrijden in het Target Center.
Geschiedenis 1989 - 1995: Oprichting en de eerste jaren De NBA had op 22 april 1987 een van de vier nieuwe uitbreiding teams (de andere waren de Orlando Magic, Charlotte Hornets en de Miami Heat) toegekend aan Harvey Ratner en Marv Wolfenson, de eerste eigenaren van de Timberwolves franchise. Dit was de terugkeer van de NBA naar de Twin Cities na het vertrek van de Minneapolis Lakers (1947-1960) naar Los Angeles in 1960. Naast de Minneapolis Lakers waren er eerder nog twee basketball franchises gevestigd in Minnesota, de Minnesota Muskies (1967-1968) en de Minnesota Pipers (1968-1969). Deze twee teams speelde in de ABA. De Timberwolves hebben voor elk van de deze franchises een throwback-uniform gedragen.
De franchise organiseerde in 1986, vier maanden voordat het team werd toegekend aan Minnesota een "name the team"-wedstrijd en selecteerde uiteindelijk twee finalisten, "Timberwolves" en "Polars". Het team vroeg vervolgens aan de 842 gemeenteraden van Minnesota om de winnaar te selecteren en "Timberwolves" won met een ratio van bijna 2:1. Het team werd officieel de "Minnesota Timberwolves" genoemd op 23 januari 1987. Een passende naam aangezien Minnesota de grootste populatie Amerikaanse wolven (ook wel: Timberwolf) heeft in de aaneengesloten staten.
Op 23 augustus 1988 werd Bill Musselman benoemd tot de eerste hoofdcoach van de Wolves. Hij was al bekend in Minnesota doordat hij het basketbalteam van de University of Minnesota naar een Big Ten Conference kampioenschap had geleid in 1971-72.
Op 15 juni 1989 werd een NBA expansion draft gehouden voor de Orlando Magic en de Timberwolves. De Charlotte Hornets en de Miami Heat deden niet mee aan deze draft aangezien zij zelf het jaar daarvoor hadden toegetreden in de NBA. Zij konden daardoor geen spelers verliezen in deze draft. Kort daarna op 27 juni 1989 hebben de Timberwolves geparticipeerd aan hun eerste officiële NBA draft. Ze kozen Pooh Richardson in de eerste ronde met hun allereerste draft pick. Ze kozen vervolgens Doug West in de tweede ronde.
In het 1989-90 seizoen maakte de Timberwolves hun debuut op 3 november 1989 met een uitwedstrijd tegen de Seattle SuperSonics waar ze hadden verloren met 106-94. Vijf dagen later maakten ze hun thuis debuut in de Hubert H. Humphrey Metrodome waar ze van de Chicago Bulls hadden verloren met 96-84. Twee nachten later op 10 november behaalden de Wolves hun eerste overwinning tegen de Philadelphia 76ers met 125-118. De Timberwolves, onder leiding van Tony Campbell, eindigde hun eerste seizoen met een stand van 22-60, dit leverde hun de zesde plaats op in de Midwest Division. Met als thuisbasis de Hubert H. Humphrey Metrodome hebben de Timberwolves een NBA-record gevestigd door meer dan 1 miljoen fans naar hun thuiswedstrijden te laten komen in één reguliere seizoen. Dit was inclusief een menigte van 49.551 op 17 april 1990, die getuigen waren van een nederlaag van de Timberwolves tegen de Denver Nuggets met 99-88 in hun laatste thuiswedstrijd van het seizoen.
In het 1990-91 seizoen verhuisde het team naar hun nieuwe thuisveld, het Target Center. Het team verbeterde enigszins en eindigde het seizoen met 29-53. Na een tweede slechte seizoen werd hoofdcoach, Bill Musselman aan het einde van dit seizoen ontslagen. Ze deden het vervolgens veel slechter in het 1991-1992 NBA-seizoen onder de opvolger van Musselman, ex-Celtics-coach Jimmy Rodgers, en eindigden met een NBA-worst record van 15-67. De Wolves wilden het tij keren en huurden voormalig Detroit Pistons algemeen directeur Jack McCloskey in voor dezelfde positie, maar zelfs met opmerkelijke selecties in de eerste ronde van de 1992 draft, zoals Christian Laettner en Isaiah Rider, waren de Timberwolves niet in staat om McCloskey's "Detroit Bad Boys" succes te evenaren in de Twin Cities. Ze eindigde de komende twee seizoenen met 19-63 en 20-62. Een van de weinige hoogtepunten uit die tijd was toen het Target Center de gast locatie was van de All-Star Game van 1994, waar Isaiah Rider de Slam Dunk Contest won met zijn "East Bay Funk Dunk".
In 1994 verkochte Ratner en Wolfenson bijna het team aan geïnteresseerde partijen uit New Orleans. De NBA-eigenaren besloten echter de voorgestelde aanschaf te verwerpen en de Timberwolves bleven in Minnesota. Glen Taylor kocht uiteindelijk het team en benoemde Kevin McHale tot algemeen directeur. De Wolves eindigden het 1994-1995 NBA seizoen met 21-61.
1995 - 2007: Het Kevin Garnett tijdperk miniatuur|Kevin Garnett (2007) In de NBA Draft van 1995 selecteerden de Timberwolves in de eerste ronde (5e keuze), Kevin Garnett. Kevin Garnett kwam toen net van de middelbare school af. Flip Saunders werd benoemd tot hoofdcoach en Christian Laettner werd samen met Sean Rooks verhandeld aan de Atlanta Hawks voor Andrew Lang en Spud Webb. Ook werd Donyell Marshall, die het vorige seizoen in de eerste ronde werd gekozen door de Timberwolves geruild voor Tom Gugliotta van de Golden State Warriors. Deze transacties maakten de weg vrij voor nieuwkomer Kevin Garnett om de go-to-speler te worden. Garnett speelde met een gemiddelde van 10,4 punten per wedstrijd in zijn rookie-seizoen, de Wolves eindigde op de 5e plaats in de Midwest Division, met een record van 26-56.
In 1996 voegden de Wolves nog een sterspeler toe tijdens de draft, waarbij ze Ray Allen ruilden voor de rechten op Stephon Marbury van de Milwaukee Bucks. De toevoeging van Marbury had een positief effect op het hele team, Garnett en Gugliotta werden de eerste Wolves die gekozen zijn voor het All-Star-team. Gugliotta en Garnett leidden de Timberwolves in het scoren toen het team voor het eerst in de franchisegeschiedenis de play-offs haalde met een record van 40-42. Echter, in de play-offs maakten de Timberwolves een snelle exit toen ze in drie opeenvolgende wedstrijden werden verslagen door de Houston Rockets. De Timberwolves besloten ook hun imago te veranderen door hun teamlogo en kleurenschema te veranderen, zwart werd toegevoegd aan de teamkleuren en het originele logo werd vervangen door een logo met een grommende wolf die opdoemt boven een veld met bomen. Het was ook tijdens dit seizoen dat Minnesota op een parketvloer begon te spelen.
In 1997 hadden Garnett en Marbury zichzelf neergezet als twee rijzende sterren in de NBA. Garnett scoorde gemiddeld 18,5 punten en 9,6 rebounds per wedstrijd, terwijl Marbury gemiddeld 17,7 punten scoorde en 8,6 assists per wedstrijd uitdeelde. Ondanks de afwezigheid van topscorer Tom Gugliotta voor de helft van het seizoen, boekten de Timberwolves hun eerste winnende seizoen met 45-37, waarmee ze de play-offs voor het tweede opeenvolgende seizoen behaalden. Na het verliezen van Game 1 van de play-offs tegen de Seattle SuperSonics, wonnen de Timberwolves hun eerste postseason-wedstrijd in Game 2 tijdens een uitwedstrijd in Seattle met 98-93. Toen de serie naar Minnesota verschoof, hadden de Timberwolves de kans om de serie te winnen toen ze Game 3 wonnen met een score van 98-90. Echter verloren de Wolves Game 4 thuis waarna de Sonics de serie in Game 5 wonnen.
In 1998, een jaar nadat Kevin Garnett voor een zesjarig contract van $ 126 miljoen heeft getekend, werden de Timberwolves gebruikt als het voorbeeld van onverantwoordelijke uitgaven, aangezien de NBA een lock out van vier maanden doormaakte die een groot deel van het seizoen wegvaagde. Met een toch al hoge loonlijst lieten de Wolves Tom Gugliotta lopen, deels omdat het team geld wilde besparen om Stephon Marbury een contract voor lange tijd te laten tekenen en deels omdat Gugliotta niet met de jonge speler wilde spelen. Deze stap bleek echter niet succesvol, omdat Stephon Marbury de grootste ster van een team wilde zijn en vervolgens een ruil midden in het seizoen afdwong door een contractverlenging te weigeren. In de mid-seizoen deal waar drie teams bij betrokken waren vertrok Marbury naar de New Jersey Nets. De Wolves kregen in ruil daarvoor Terrell Brandon en een eerste ronde draft pick in de draft van 1999. De Wolves behaalde de play-offs voor het derde opeenvolgende seizoen. In de play-offs werden de Timberwolves in vier wedstrijden verslagen door de uiteindelijke kampioen San Antonio Spurs. In april 1998 kondigde de WNBA een uitbreiding aan met twee nieuwe teams, waaronder de Minnesota Lynx onder management van de Minnesota Timberwolves.
In 1999, met de eerste ronde draft pick die ze voor Marbury in het vorige seizoen hadden gekregen kozen de Timberwolves voor Wally Szczerbiak. Hij had een goed seizoen en eindigde als derde in het team door met 11,6 punten per wedstrijd. Onder leiding van Kevin Garnett die met een gemiddelde van 22,9 punten per wedstrijd en 11,8 rebounds per wedstrijd het seizoen eindigde, hadden de Timberwolves hun eerste seizoen met 50 overwinningen en eindigden ze op de 3e plaats met 50-32. Echter, in de play-offs verloren de Wolves in de eerste ronde binnen vier wedstrijden van de Portland Trail Blazers. De Wolves openden het reguliere seizoen 1999-2000 met twee thuiswedstrijden tegen de Sacramento Kings deze werden echter in de Tokyo Dome gespeeld op 6 en 7 november.
In de zomer van 2000 kwam Malik Sealy om het leven bij een auto-ongeluk. Sealy's nummer is sindsdien vereeuwigd: de nummer 2 hangt met Sealy's naam op een spandoek in het Target Center. Het is het eerste nummer dat is vereeuwigd door het team.
In het 2000-01 seizoen werd een door Joe Smith ondertekende deal ongeldig verklaard door de NBA, die oordeelde dat de Timberwolves niet de juiste procedure hadden gevolgd bij het tekenen van het contract. De Timberwolves moesten vijf draft picks (eerste ronde 2001-05) inleveren, maar dit werd uiteindelijk teruggebracht tot drie eerste ronde picks (2001, 2002 en 2004). De competitie legde de Timberwolves ook een boete op van $ 3,5 miljoen en schorste hun algemeen directeur Kevin McHale en eigenaar Glen Taylor voor een jaar. Smith tekende bij de Detroit Pistons voordat hij in 2001 opnieuw tekende bij de Timberwolves. Ondanks die tegenslagen maakten de Timberwolves voor het vijfde opeenvolgende seizoen de play-offs met een record van 47-35. In de play-offs werden de Timberwolves in het voorjaar van 2001 opnieuw in de eerste ronde binnen vier wedstrijden uitgeschakeld door de San Antonio Spurs.
Voorafgaand aan het 2001-2002 seizoen arriveerden er een aantal nieuwkomers, waaronder Gary Trent, Loren Woods en Maurice Evans en de terugkeer van Joe Smith. De Timberwolves begonnen het seizoen met het winnen van hun eerste zes wedstrijden en behaalden vervolgens een franchise-beste start van 30-10. De Timberwolves hadden in november een franchise-record van 53 punten op Chicago. Ze eindigden met een record van 50-32: hun tweede seizoen met 50 overwinningen ooit dat werd benadrukt door nog een All-Star-optreden van Garnett en een breakout-seizoen van Wally Szczerbiak, die zijn eerste All-Star positie had verdiend. Nogmaals verloor Minnesota in de eerste ronde van de play-offs, waar ze werden uitgeschakeld door de Dallas Mavericks in de eerste drie wedstrijden.