7 World Trade Center is een gebouw in het World Trade Center-complex in Lower Manhattan, New York. De huidige versie is het tweede gebouw met de naam en het adres van die locatie. De originele constructie werd voltooid in 1987 en verwoest tijdens de aanslagen op 11 september 2001. Het huidige gebouw werd gebouwd van 2002 tot 2006. Beide gebouwen werden ontwikkeld door Larry Silverstein, die een erfpacht heeft voor het gebied van de Port Authority of New York and New Jersey.
Het originele 7 World Trade Center had 47 verdiepingen, in rood metselwerk aan de buitenkant, met een trapeziumvormige voetdruk. Een verheven loopweg verbond het gebouw met het World Trade Center plaza. Het gebouw bevond zich boven een ondergronds elektrisch onderstation, wat voor unieke structuur- en ontwerpbeperkingen zorgde. Toen het gebouw geopend werd in 1987 had Silverstein moeite met het vinden van huurders. In 1988 tekende Salomon Brothers een huurcontract voor 20 jaar en werd de belangrijkste huurder van het gebouw (het bedrijf nam 64% van de kantoorruimte in beslag). Daarom kreeg het pand de bijnaam Salomon Brothers Building.Encarta-encyclopedie Winkler Prins (1993–2002) s.v. "11 september 2001". Microsoft Corporation/Het Spectrum. Op 11 september 2001 werd 7 WTC beschadigd door puin van het instorten van de North Tower van het World Trade Center.
Het puin zorgde ook voor branden die gedurende de middag bleven branden op de lagere verdiepingen. Het interne brandblussysteem had niet genoeg waterdruk om het vuur te bestrijden, en het gebouw stortte volledig in om 17:21:10, volgens FEMA, terwijl een 2008 studie van NIST de uiteindelijke instortingstijd zet op 17:20:52. De instorting begon toen een kritieke interne kolom het begaf, waardoor de interne structuur begon in te zakken, wat eerst te zien was aan de buitenkant toen een penthouse aan de top begon in te storten om 17:20:33. Deze instorting maakte de 7 WTC tot het eerste hoge gebouw dat instortte door wilde branden, en de enige stalen wolkenkrabber in de wereld die hoofdzakelijk door wilde branden instortte.
Het nieuwe 7 WTC werd gebouwd vanaf 2002 en voltooid in 2006. Het heeft 52 verdiepingen (met één ondergrondse), wat het het 28e hoogste gebouw in New York maakt. Het heeft een kleinere voetdruk dan het origineel, waardoor Greenwich Street kan lopen van TriBeCa door het World Trade Center en zuid naar Battery Park. Het nieuwe gebouw wordt begrensd door de straten Greenwich, Vesey, Washington en Barclay. Een klein park aan de overkant van Greenwich Street bezet ruimte dat deel was van de voetdruk van het origineel. Het ontwerp van het huidige gebouw legt de nadruk op veiligheid, met een kern van gewapend beton, bredere trappen en meer brandveiligheid voor de stalen kolommen. Het bevat ook meerdere elementen van duurzaam ontwerpen. Het was het eerste handelsgebouw in New York dat een certificatie van Leadership in Energy and Environmental Design (LEED) kreeg van de U.S. Green Building Council, met een gouden classificatie. Het was ook een van de eerste projecten dat deel was van het programma van de Council voor Leadership in Energy and Environmental Design – Core and Shell Development (LEED-CS).
Originele gebouw (1983–2001)
Ontwerp en lay-out
Het originele 7 World Trade Center had 47 verdiepingen en was ontworpen door architect Julian Roth van Emery Roth & Sons, met een voorgevel van rood graniet. Het gebouw was 190 m hoog, met een trapeziumvormig voetdruk dat 100 m lang en 43 m breed was. Tishman Realty & Construction beheerde de constructie van het gebouw, begonnen in 1983. In mei 1987 werd het gebouw geopend, en werd het zevende gebouw van de World Trade Center.
Het gebouw werd gebouwd boven een Con Edison onderstation dat in 1967 werd gebouwd. Dit substation had een caisson fundament van 56 000 m2, ontworpen om het gewicht van een toekomstig gebouw van 25 verdiepingen te dragen. Het uiteindelijke ontwerp van 7 World Trade Center was voor een veel groter gebouw dan origineel gepland toen het onderstation werd gebouwd. Het structuurontwerp van 7 World Trade Center gebruikte daarom een systeem van spanten en balken, tussen verdiepingen 5 en 7, om de last naar een kleiner fundament te verdelen. Men gebruikte bestaande caissons uit 1967, samen met nieuwe caissons om het nieuwe gebouw te accommoderen. De vijfde verdieping functioneerde als structureel diafragma, voor zijdelingse stabiliteit en ladingsdistributie tussen de nieuwe en oude caissons. Boven de zevende verdieping werd de structuur van het gebouw een typisch tube ontwerp, met kolommen in de kern en de omtrek, en zijdelingse ladingen weerstaan door omtrek omlijstingen. thumb|Verbindingsbalken gebruikt op de verdiepingen 5 en 7, om de last op de fundering evenwichtig te verdelen Een oprit, dezelfde als voor het hele World Trade Center-complex, bezette het oostelijke kwartier van de 7 World Trade Center-voetdruk. Het gebouw was open onder de derde verdieping, met ruimte voor vrachtwagens op de oprit.Salvarinas, John J. (1986). Seven World Trade Center, New York, Fabrication and Construction Aspects. Proceedings of the 1986 Canadian Structural Engineering Conference (Vancouver: Canadian Steel Construction Council). Het brandwerend middel voor de structurele staal elementen was Monokote gebaseerd op gips, met een 2-uur brand classificatie voor stalen balken en spanten en een 3-uur classificatie voor kolommen.
Mechanische uitrusting werd geïnstalleerd op verdiepingen 4 tot 7, waaronder 12 transformators op de 5de verdieping. Meerdere noodgeneratoren die in het gebouw geïnstalleerd werden, werden gebruikt door de Office of Emergency Management, Salomon Smith Barney en andere huurders. Om de generatoren te voeden, werd 91 000 L dieselolie ondergronds opgeslagen. Er waren dieselolie distributiecomponenten van grondniveau tot de 9de verdieping. Na de bomaanslag op het World Trade Center in 1993 besloot de burgemeester van New York, Rudy Giuliani, om het noodcentrum en samenhangende olietanks naar het 7 World Trade Center te verplaatsen. Deze beslissing werd na 9/11 bekritiseerd, maar de olie in het gebouw wordt niet beschouwd als een factor in het instorten van het gebouw."Rudy Giuliani's 5 Big Lies About 9/11: On the Stump, Rudy Can't Help Spreading Smoke and Ashes About His Dubious Record," Village Voice August 8–14, 2007, pp. 22–36. Het dak van het gebouw bevatte een klein westelijk penthouse en een groter mechanisch penthouse aan de oostkant.
Elke verdieping had 4 400 m2 huurbare kantoorruimte, wat het vloerplan van het gebouw groter maakte dan de meeste kantoorgebouwen in de stad. De 7 World Trade Center had een totaal van 173 500 m2 kantoorruimte. Twee bruggen voor voetgangers verbonden het World Trade Center complex, door de Vesey straat, naar de derde verdieping van de 7 WTC. De lobby van de 7 WTC had drie muurschilderingen door Al Held: The Third Circle, Pan North XII en Vorces VII.
Huurders thumb|left|De positie van gebouw 7 vergeleken met de andere WTC gebouwen voor 11 september, 2001 In juni 1986, voor het einde van de constructie, huurde Drexel Burnham Lambert heel het 7 World Trade Center gebouw voor $3 miljard met een termijn van 30 jaar. In december 1986 werd het huurcontract beëindigd na het Boesky schandaal over handel met voorkennis, zodat Silverstein andere huurders moest zoeken. Spicer & Oppenheim huurden 14% van de ruimte, maar verder kon Silverstein een jaar lang geen andere huurders vinden, doordat het destijds slecht ging met de Lower Manhattan markt. Tegen april 1988 had Silverstein de huur verlaagd en andere concessies gedaan.
In november 1988 lieten Salomon Brothers hun plannen om een nieuw, groot complex in Columbus Circle, Midtown te bouwen vallen, en huurden de 19 topverdiepingen van de 7 WTC voor 20 jaar. Het gebouw werd uitgebreid gerenoveerd in 1989 om de vereisten van Salomon Brothers te voldoen. Dit zorgde voor de bijnaam van het gebouw, het Salomon Brothers gebouw. Drie van de verdiepingen werden grotendeels weggehaald omdat huurders zich op de andere verdiepingen bleven zetelen, en meer dan 350 ton staal werd toegevoegd om drie handelsverdiepingen met hoogtes van twee verdiepingen te bouwen. Negen dieselgeneratoren werden geïnstalleerd op de 5de verdieping als deel van het back-upsysteem. Een manager van Silverstein Properties zei erover: "Salomon is een gebouw in een gebouw aan het bouwen – en het is een gebouw in gebruik, wat de toestand ingewikkelder maakt." Larry Silverstein zei dat de ongewone taak haalbaar was omdat het gebouw ontworpen was om "hele porties van verdiepingen weg te halen zonder de structurele integriteit van het gebouw te beschadigen, als iemand dubbel-hoogte verdiepingen nodig zou hebben."
Tegen 11 september, 2001 was Salomon Smith Barney de belangrijkste huurder in 7 World Trade Center, met een gehuurde oppervlakte van 111 750 m2 (64% van het gebouw), inclusief verdiepingen 28–45. De andere grote huurders waren ITT Hartford Insurance Group (11 400 m2), American Express Bank International (9 900 m2), Standard Chartered Bank (10 350 m2) en de Securities and Exchange Commission (9 850 m2). Er waren ook kleinere huurders, namelijk de Internal Revenue Service Regional Council (8 400 m2) en de United States Secret Service (7 900 m2). De kleinste huurders waren de New York City Office of Emergency Management, de National Association of Insurance Commissioners, de Federal Home Loan Bank, First State Management Group Inc., Provident Financial Management en de Immigration and Naturalization Service. De Department of Defense (DOD) en de Central Intelligence Agency (CIA) deelden de 25ste verdieping met de IRS. Verdiepingen 46–47 waren mechanisch, net als de onderste zes verdiepingen en een deel van de zevende.
9/11 en instorting
thumb|7 World Trade Center in brand na de instorting van de Twin Towers op 9/11
Instorting Toen de Noordtoren instortte op 11 september, 2001 werd de 7 World Trade Center geraakt door hevig puin, waardoor de zuidelijke kant beschadigd raakte en begon te branden, wat de hele middag doorging. De instorting bracht ook schade aan in de zuidwestelijke hoek tussen verdiepingen 7–17 en aan de zuidkant tussen verdieping 44 en het dak; er was mogelijk ook andere structurele schade, zoals een grote verticale snee in het centrum van de zuidelijke kant tussen verdiepingen 24–41. Het gebouw had een sprinklerinstallatie, maar met veel zwakke punten: men moest handmatig de elektrische vuurpomp aanzetten; de bediening op het grondniveau hadden een enkele verbinding met de waterpomp; en het sprinklersysteem had kracht nodig voor de vuurpomp water kon toevoeren. De waterdruk was ook te laag, waardoor er te weinig water was voor de sprinklers.