Paul Ludwig Ewald-Heinrich von Kleist (Braunfels aan de Lahn, 8 augustus 1881 – Vladimir (Rusland), 13 november 1954) was een vooraanstaand beroepsmilitair in de Duitse Wehrmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij beëindigde zijn loopbaan als krijgsgevangen generaal-veldmaarschalk en was tot zijn overlijden gedetineerd in de Sovjet-Unie.
Geboren uit een aristocratische familie genoot Von Kleist zijn opleiding in een Duitse militaire school. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bereikte hij de rang van regionaal commandant. Na de oorlog leidde hij een cavaleriedivisie van 1932 tot 1935. In augustus 1939 werd hij op zijn achtenvijftigste terug in actieve dienst geroepen.
Tijdens de Poolse Veldtocht werd hij commandant van het XXII pantserkorps. Tijdens de invasie van Frankrijk was hij commandant van de Panzergruppe Kleist die bestond uit het XLI en het XIX (onder Guderian) pantserkorps. Deze twee korpsen bevonden zich op het meest zuidelijke punt in de Duitse race naar Het Kanaal.
In april 1941 kreeg Von Kleist het commando over de Panzergruppe 1, dat bestond uit het XVIII en het XL pantserkorps. Deze Panzergruppe vormde de speerpunt tijdens de invasies van Joegoslavië en Griekenland. Bij de daaropvolgende invasie van Rusland, bekend onder de naam operatie Barbarossa maakte de Panzergruppe 1 deel uit van Heeresgruppe Süd.
In 1942 werd hij naar de Kaukasus gezonden om daar de voor de Duitse oorlogsmachine zo belangrijke olievelden te veroveren. Op 22 november van dat jaar kreeg hij het bevel over Heeresgruppe A. In 1943 werd hij tot generaal-veldmaarschalk bevorderd.
In maart 1944 werd hij door Hitler persoonlijk van zijn commando ontheven nadat hij het Duitse Achtste Leger bevel had gegeven zich terug te trekken toen dit dreigde vernietigd te worden door het oprukkende Rode Leger.
Von Kleist werd in 1945 in Beieren door Amerikanen gearresteerd en aan Joegoslavië uitgeleverd, waar hij in 1946 veroordeeld werd tot 15 jaren gevangenis vanwege gepleegde oorlogsmisdrijven in dat land. In 1948 echter werd hij uitgeleverd aan de Sovjet-Unie, en werd daar opnieuw veroordeeld voor oorlogsmisdrijven begaan aan het oostfront. Ditmaal luidde het oordeel zelfs levenslang. Op 13 of 16 november 1954 stierf hij achter de tralies in de stad Vladimir. Ewald von Kleist was de hoogste Duitse officier die als krijgsgevangene in de Sovjet-Unie overleed.
Militaire loopbaan Fahnenjunker: 13 maart 1900Specialcamp11.co.uk: Generalfeldmarschall Paul Ludwig Ewald von Kleist. Geraadpleegd op 29 september 2019. Gearchiveerd op 13 februari 2023.Ritterkreuztraeger.info: Generalfeldmarschall Ewald von Kleist. Geraadpleegd op 29 september 2019. Gearchiveerd op 28 oktober 2020. Fähnrich: 18 oktober 1900 Leutnant: 18 augustus 1901 (Patent 19 augustus 1900) Oberleutnant: 27 januari 1910 Hauptmann: 22 maart 1914 Major: 1 februari 1922 (benoemingsakte vanaf 1 juli 1921) Oberstleutnant: 1 december 1926 Oberst: 1 oktober 1929 Titulair (Charakter) Generalmajor: 1 januari 1932 Generalmajor: 1 oktober 1932 Generalleutnant: 1 oktober 1933 General der Kavallerie: 1 augustus 1936 Generaloberst: 19 juli 1940Kursietis 1999, p. 275 Generalfeldmarschall: 1 februari 1943 - 5 oktober 1941
Decoraties Ridderkruis van het IJzeren Kruis (nr.15) op 15 mei 1940 als Generaloberst en Kommandierender General van het XXII Armee-Korps (mot.) (Panzergruppe Kleist)Axis Biographical Research: DAS HEER, Generallfeldmarschall, Generalfeldmarschall Ewald von Kleist. Geraadpleegd op 11 september 2019. Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.72) op 17 februari 1942 als Generaloberst en Opperbevelhebber van de Panzergruppe 1 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden (nr.60) op 30 maart 1944 als Generalfeldmarschall en Opperbevelhebber van de Heeresgruppe A; opmerking: (directe verlening), (Kleist ontving de Zwaarden uit de handen van Adolf Hitler)Scherzer 2007, p.447Fellgiebel 2000, p.43https://www.tracesofwar.nl/persons/192. Gearchiveerd op 5 juli 2023. Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (27 september 1939)Thomas 1997, p.375 en 2e Klasse (17 september 1939) IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (27 januari 1915) en 2e Klasse (4 oktober 1914)Thomas 1997, p.375 Kruis voor Militaire Verdienste (Oostenrijk-Hongarije), 3e Klasse Commandeur in de Militaire Orde van Savoye op 30 juli 1942 Orde van Michaël de Dappere, 1e, 2e Klasse (6 oktober 1942), 3e Klasse (16 juli 1942) Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42 op 7 september 1942 Hanseatenkruis van Hamburg in 1917 Hospitaalorde van Sint-Jan Rechtsridders in 1935 Ereridder op 16 februari 1914LISTE der Ehrenritter des Johanniterordens 1853–1918. nr.6859. Geraadpleegd op 26 december 2024. Grootkruis in de Orde van Verdienste (Hongarije) met Zwaarden op 13 mei 1941 Hij werd meerdere malen genoemd in het Wehrmachtsbericht. Dat gebeurde op: 10 april 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.474. 13 april 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.482. 26 augustus 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.656. 27 augustus 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.656. 11 oktober 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.694. 12 oktober 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.694. 22 november 1941Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 1 1989, p.729. 30 mei 1942Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 2 1989, p.144. 19 augustus 1943Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 2 1989, p.543. 9 oktober 1943Die Wehrmachtberichte 1939-1945; Band 2 1989, p.579.
Categorie:Duitse adel Categorie:Duits maarschalk Categorie:Duits militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Duits militair in de Eerste Wereldoorlog Categorie:Duits krijgsgevangene