Laurent Fignon (Parijs, 12 augustus 1960 – aldaar, 31 augustus 2010) was een Frans wielrenner.
Loopbaan Fignon won tweemaal de Ronde van Frankrijk. De eerste keer was in 1983, toen hij het kopmanschap kreeg omdat zijn landgenoot Bernard Hinault geblesseerd was, en de tweede maal in 1984, waarbij hij liefst vijf etappes won. Hij werd in 1989 tweede op acht seconden van de Amerikaan Greg LeMond. Deze maakte in de laatste tijdrit bijna een minuut goed.
Fignons bijnaam luidde Le Professeur, mede door zijn karakteristieke bril. Na zijn actieve wielercarrière, die hij in 1993 beëindigde, bleef Fignon betrokken bij de sport door het organiseren van wielerwedstrijden.
Na zijn wielercarrière versloeg Fignon ook de Tour als presentator en commentator op France 2 tijdens de live-uitzending en presenteerde hij na iedere etappe het tour-praatprogramma 'Velo Club' op France 2 en 'Un Jour de Tour' op Télé 5.
Ziekte en overlijden Op 12 juni 2009 werd bekend dat Fignon aan kanker leed,NRC Handelsblad, 12 juni 2009, p.11 in eerste instantie geduid als alvleesklierkanker, maar naar later bleek longkanker."Laurent Fignon continue son combat contre le cancer", Le Monde, 15 januari 2010. Gearchiveerd op 16 april 2023 De tumor drukte op de zenuw die naar de stembanden leidt, waardoor hij erg hees was. Fignon maakte dit zelf bekend en voegde eraan toe dat een verband met zijn dopinggebruik van amfetaminen en cortisonen niet vaststond."Fignon facing cancer fight" Velonews, 22 juni 2009
Tijdens de Ronde van Frankrijk 2010 werd Laurent Fignon ondanks zijn aangetaste stem alle eer gegund door de Franse televisiezenders: hij gaf commentaar bij de etappes.
Op 31 augustus 2010 overleed Fignon op 50-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker."Laurent Fignon est mort", L'Equipe, 31 augustus 2010 Op 3 september 2010 werd hij in besloten kring begraven op het kerkhof Père Lachaise te Parijs. Bij de begrafenis waren onder meer wielerlegendes Bernard Hinault, Seán Kelly en oud-kampioen Formule 1 Alain Prost aanwezig."Laurent Fignon in intieme kring begraven", Gazet van Antwerpen, 3 september 2010
Belangrijkste overwinningen
1981 2e etappe Ronde van de Vaucluse 1982 Grote Prijs van Cannes Criterium International 1e etappe Ronde van de Vaucluse 1983 Grote Prijs van Plumelec 4e etappe Tirreno-Adriatico 1e etappe Criterium International 4e etappe Ronde van Spanje Proloog Tour d'Armorique 21e etappe Ronde van Frankrijk 18px Eindklassement Ronde van Frankrijk 18px Witte trui Ronde van Frankrijk 3e etappe Tour de Limousin Boucles de l'Aulne Maël-Pestivien 1984 9e etappe Clásico RCN Proloog en 4e etappe Ronde van Romandië 20e etappe Ronde van Italië 18px Frans kampioen op de weg, Elite 18px Bergklassement Ronde van Italië 7e, 16e, 18e, 20e en 22e etappe Ronde van Frankrijk 18px Eindklassement Ronde van Frankrijk 1986 Waalse Pijl 1987 19e etappe Ronde van Spanje 21e etappe Ronde van Frankrijk 1988 Milaan-San Remo Parijs-Camembert 1989 Milaan-San Remo 20e etappe Ronde van Italië 18px Eindklassement Ronde van Italië 18e etappe Ronde van Frankrijk Eindklassement Ronde van Nederland Criterium der Azen Baden-Baden (met Thierry Marie) 1990 Criterium International 1992 11e etappe Ronde van Frankrijk 1993 Ronde van Mexico
Resultaten in voornaamste wedstrijden (#) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Literatuur Jean-Paul Ollivier, Laurent Fignon, 2001. Laurent Fignon en Jean-Emmanuel Ducoin, Nous étions jeunes et insouciants, 2009. Jean-Paul Vespini, La dernière échappée, 2010. Valérie Fignon, Michel Cymes en Patrice Romedenne, Laurent, 2013.
Externe link
Categorie:Frans wielrenner Categorie:Winnaar van de Ronde van Frankrijk Categorie:Winnaar van de Ronde van Italië