Wereldkampioenschap voetbal 1998 (kwalificatie UEFA)

Vijftig teams schreven zich in (een record) voor de kwalificatie van het wereldkampioenschap voetbal 1998. Gastland Frankrijk was automatisch geplaatst, de 49 overblijvers werden in 9 groepen van 5 of 6 teams verdeeld en streden voor 14 tickets.

De 9 groepswinnaars kwalificeerden zich. Daarna werd er een ranking gemaakt van de 9 2des op basis van hun prestatie tegen de nummer 1, 3 en 4. De beste 2de plaatste zich ook, de overige 8 ploegen speelden een barragewedstrijd voor nog 4 extra tickets.

Gekwalificeerde landen FIFA-lidConfederatieBesteprestatieUEFA Gastland 2 juli 1992 10e 1 1930 1986 0 WinnaarUEFA Winnaar groep 1 11 oktober 1997 2e 1 1986 1986 0 UEFA Winnaar groep 2 11 oktober 1997 10e 1 1950 1990 1 WinnaarUEFA Winnaar groep 3 6 september 1997 3e 2 1938 1994 0 GroepsfaseUEFA Winnaar groep 4 11 oktober 1997 7e 1 1934 1990 0 DerdeUEFA Winnaar groep 5 7e 2 1962 1994 0 VierdeUEFA Winnaar groep 6 11 oktober 1997 10e 6 1934 1994 0 VierdeUEFA Winnaar groep 7 11 oktober 1997 6e 3 1934 1994 0 TweedeUEFA Winnaar groep 8 18 augustus 1997 7e 3 1930 1994 0 KwartfinaleUEFA 11 oktober 1997 14e 12 1934 1994 3 WinnaarUEFA Beste nummer 2 11 oktober 1997 8e 1 1954 1990 0 GroepsfaseUEFA Play-off 14e 10 1934 1994 3 WinnaarUEFA Play-off 15 november 1997 10e 5 1930 1994 0 VierdeUEFA Play-off 15 november 1997 9e 1 1930 1990 0 VierdeUEFA Play-off 15 november 1997 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.

Loting De loting vond plaats op 12 december 1995. De potindeling was gebaseerd op de FIFA-wereldranglijst van november 1995. De FIFA-wereldranglijst van november 1995 op www.fifa.com De deelnemende landen werden verdeeld over 6 groepen. Uit iedere groep werd 1 land geloot en verdeeld over de 9 groepen.

Potten Pot 1 Pot 2Pot 3 (2) (3) (4) (5) (6) (8) (10) (11) (12) (14) (15) (16) (18) (20) (21) (25) (26) (29) (31) (33) (35) (38) (39) (40) (41) (45) (46)Pot 4Pot 5Pot 6 (48) (54) (57) (60) (70) (71) (75) (77) (80) (87) (88) (89) (90) (98) (107) (112) (116) (126) (136) (142) (151) (n.v.t.)

Groepen en wedstrijden Legenda

Groep 1 Vooraf was Kroatië de grote favoriet, het versloeg naaste concurrent Denemarken op het EK met 3-0 met twee doelpunten van Davor Šuker, de doelpuntenmachine van de Kroaten. Voor het nieuwe voetbalseizoen verspeelde Kroatië dure punten door in drie thuiswedstrijden gelijk te spelen, tegen de Denen, de Grieken en de Slovenen, maar wonnen in juni de cruciale uitwedstrijd tegen Griekenland (0-1). De Denen sleepten het gelijkspel in Zagreb uit het vuur door een gelijkmaker van Brian Laudrup vlak voor tijd en hadden een ruime voorsprong met dertien punten uit vijf wedstrijden, Griekenland volgde met tien uit zes en Kroatië met negen uit vijf.

In het nieuwe voetbalseizoen werd de spanning opgevoerd door een onverwachte, ruime 3-0 nederlaag van de Denen tegen het debuterende voetbalelftal van Bosnië en Herzegovina. In de thuiswedstrijd tegen Kroatië nam Denemarken weer afstand door een overtuigende 3-1 overwinning. De eindstand was al bereikt voor rust en zowel Brian als Michael Laudrup scoorden. Kroatië kon nu niet meer eerste worden in de groep en opeens was Griekenland weer in beeld. Denemarken had drie punten voorsprong, maar moest de laatste wedstrijd spelen in Athene, als Griekenland won was het land rechtstreeks geplaatst voor het WK, als het gelijk speelde of verloor moest het hopen op een misstap van de Kroaten tegen Slovenië. Griekenland kreeg kans op kans, maar stuitte constant op de uitblinkende doelman Peter Schmeichel. De spannende wedstrijd zorgde voor verhitte emoties op de tribune en de wedstrijd moest stil gelegd worden door een overdaad aan vuurwerk. In de blessuretijd miste Griekenland nog een vrije kopkans, maar Denemarken was geplaatst en voor sterren als Schmeichel en Brian Laudrup was het de eerste en laatste kans uit te blinken op een wereldkampioenschap. Kroatië won met 3-1 en kroop door het oog van de naald en kon zich opmaken voor play-off wedstrijden, Griekenland bleef met lege handen staan.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt18521146+817284311712+51538422114+71448305914–5958017520–151

Groep 2 Groep 2 beloofde een spannende strijd te worden tussen Engeland en Italië. Engeland had een succesvol EK achter de rug, maar Italië was al in de eerste ronde uitgeschakeld. Beide teams hadden nieuwe coaches: oud-middenvelder Glenn Hoddle volgde Terry Venables op bij de Britten, Arrigo Sacchi stapte midden in de cyclus op als coach na een vernederende nederlaag in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Bosnië, de vader van aanvoerder Paolo, Cesare Maldini volgde hem op. Met Maldini ging Italië terug in de tijd, Maldini was een aanhanger van het aloude Catenaccio-systeem in tegenstelling tot de avontuurlijk ingestelde Sacchi. De afwachtende houding van de Italianen had wel succes, er werd met 0-1 in het Wembley Stadium gewonnen door een doelpunt van de bij Chelsea spelende Gianfranco Zola.

Omdat de Engelsen alle andere wedstrijden wonnen en Italië doelpuntloos gelijkspeelde tegen Polen en Georgië, moesten de Italianen in Rome opnieuw winnen. Nu bleek de zwakte van het afwachtende systeem, de Engelsen waren superieur op het middenveld en de Italianen konden het spel niet maken, kregen nauwelijks kansen en speelde het laatste kwartier met tien man. Het spannendste was de slotfase, toen eerst Ian Wright op de paal schoot en meteen daarna Christian Vieri een vrije kopkans miste. Engeland plaatste zich, maar het was de laatste grote wedstrijd voor de uitblinkende Paul Gascoigne, hij zou voor het WK niet geselecteerd worden door zijn slechte discipline, de andere uitblinker David Beckham brak door.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt18611152+131928530111+1018383141012–2104831479–21058008221–190

Groep 3 Noorwegen had zich niet echt geliefd gemaakt bij de voetbalkenners met hun extreem afwachtende voetbal, maar bleef goede resultaten boeken. Het won zes van de acht wedstrijden en was vrij snel geplaatst. De beoogde nummer twee van deze groep Zwitserland maakte fout op fout, het begon met een nederlaag op het nietige Azerbeidzjan en na een 5-0 nederlaag tegen Noorwegen was de ploeg uitgeschakeld. Twee mindere teams streden om de tweede plaats, Hongarije had één punt voorsprong op Finland voor de beslissende wedstrijd in Helsinki. Een doelpunt van de FC Twente spelende Antti Sumiala leek eindelijk voor voetbalsucces te zorgen, maar in blessuretijd sloeg het noodlot toe, een eigen doelpunt zorgde ervoor, dat Hongarije play-off wedstrijden mocht spelen.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt18620212+192028332108+212383231112–111483141112–11058107322–193

Groep 4 De merkwaardigste "wedstrijd" in deze groep werd gespeeld op 9 oktober 1996 tussen Schotland tegen Estland, de Schotten trainden een dag voor de wedstrijd en klaagden over de kwaliteit van de lichtmasten. Schotland eiste, dat de wedstrijd in de middag werd gespeeld. De FIFA stemden in met het Schotse verzoek, maar de Esten waren boos, omdat ze tv-ontvangsten zouden missen. Toen de wedstrijd moest beginnen, kwamen de Esten niet opdagen en de FIFA besliste een 0-3 overwinning voor de Schotten. De Este voetbalbond ging in beroep en de wedstrijd moest een half jaar later worden overgespeeld. In Monaco bleef het doelpuntloos. Na de onverwachte derde plaats op het WK in 1994 kwam het Zweedse voetbal in een crisis terecht, het EK werd gemist, Tomas Brolin raakte uit vorm na een blessure en er was weinig aanwas voor de oudere spelers. Het verloor zowel de uit-als de thuiswedstrijd van het niet bijster sterke Oostenrijk met 1-0 door doelpunten van Andreas Herzog. De wedstrijd in Wenen was min of meer beslissend en er werd vooral veel geschopt, er waren drie rode kaarten. Oostenrijk plaatste zich voor het eerst sinds 1990 voor een internationaal toernooi, de enige gerenommeerde spelers speelden toen ook al: naast Herzog was dat de doelpuntenmachine Toni Polster. Schotland eindigde op de tweede plaats, maar omdat de ploeg de meeste punten haalde van de nummers twee van alle groepen, was de ploeg rechtstreeks geplaatst, voor de zesde keer in zeven WK's.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt110811174+1325210721153+1223310703169+7214103161014–410510118416–124610118521–164

Groep 5 Bulgarije had een generatie, die al op leeftijd was, zelfs de aanvoerder en sterspeler Christo Stoitsjkov begon slijtage te vertonen, hij keerde in 1996 terug naar FC Barcelona na zijn mislukte avontuur bij Parma, maar met name in het seizoen 1997«onderlinge duels»/1998 kreeg hij onder coach Louis van Gaal nauwelijks een kans, de strenge coach en de wispelturige vedette botsten qua karakters. Ook in het Bulgaarse team had hij steeds minder waarde, hij scoorde maar één keer, tegen Luxemburg uit een strafschop. Bulgarije begon slecht aan de serie, het verloor van Israël, maar omdat de enige concurrent Rusland gelijkspeelde tegen Israël en Cyprus had Bulgarije in de laatste twee onderlinge wedstrijden aan één zege genoeg zich te plaatsen voor het WK. In Sofia kwam Bulgarije in de tweede helft door de bebaarde verdediger Trifon Ivanov op voorsprong, maar daarna overspeelde Rusland de Bulgaren en als door een wonder bleef het 1-0 voor de verouderde ploeg en was men geplaatst voor het WK. In de return verloor de ploeg kansloos met 4-2 na een 4-0 achterstand, de wedstrijd was slechts voor statistieken, maar wel een teken aan de wand.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt18602189+91828521195+14173841397+213483141015–51058008222–200

Groep 6 Groep 6 was een sterke groep met het traditioneel sterke Spanje, de nummer twee van het EK Tsjechië en de van een boycot verloste Joegoslavië. Vlak voor de loting was er vrede gesloten in de wrede Bosnische Burgeroorlog en mocht Joegoslavië weer meedoen aan internationale wedstrijden. Het huidige Joegoslavische team was Kroatië in het kwadraat, een verzameling vedetten, waar een team van gemaakt moest worden. De succesvolste spelers waren Dejan Savićević, Siniša Mihajlović en Predrag Mijatović van respectievelijk AC Milan, Sampdoria en Real Madrid, maar de beroemdste was Dragan Stojković, een speler met de nationale status van Hagi en Stoichkov, uitblinker in het laatste verenigde Joegoslavische team, maar hopeloos mislukt in West-Europa en toen spelend bij Nagoya Grampus in de Japanse competitie.

Joegoslavië begon sterk met vier overwinningen, maar was kansloos in de wedstrijd tegen Spanje: 2-0. Men boekte een belangrijke overwinning op Tsjechië (1-2 in Praag door een doelpunt van Savo Milošević). Tsjechië zou later zelfs van Slowakije verliezen en zou geen rol meer van betekenis spelen. De strijd om de eerste plaats ging nu tussen Joegoslavië en Spanje, maar in de onderlinge wedstrijd behield Spanje zijn voorsprong van één punt door met 1-1 gelijk te spelen (twee benutte strafschoppen van Fernando Hierro en Mijatović). Spanje breidde de voorsprong uit tot drie punten en Joegoslavië moest zich voor de play-off wedstrijden voorbereiden.

PosLandWedWinGelVerDVDT+/−Pnt110820266+2026210721297+2223310514166+10164105141814+4165102081031–2166100010237–350

Groep 7 Na het dramatisch verlopen EK, waar spelers van Ajax hun interne problemen meenamen naar het Nederlands elftal, hetgeen leidde tot de verwijdering van Edgar Davids uit de selectie, besloot coach Guus Hiddink de spelers voortaan gedragscodes te laten ondertekenen om dit soort excessen te voorkomen. Naast Davids zou ook aanvoerder Danny Blind niet meedoen aan de kwalificatie, hij nam afscheid als international en de weer herstelde Frank de Boer verving hem. De selectie kwam meer op sterkte: Wim Jonk werd weer geselecteerd, Phillip Cocu dwong een basisplaats af, verdediger Jaap Stam brak door en ook Marc Overmars was hersteld van een blessure. Spelers als Veltman, Hoekstra, Taument en Jordi Cruijff werden te licht bevonden en vielen af.