Stefanus II van Beieren (?, 1319 - Landshut, 1375) was de tweede zoon van keizer Lodewijk de Beier en zijn eerste echtgenote Beatrix van Silezië-Glogau van het geslacht Wittelsbach .
Na de dood van Lodewijk werd Beieren tussen zijn zoons verdeeld met het verdrag van Landsberg. Daardoor regeerde Stefanus van 1349 tot 1353 samen met zijn halfbroers Willem en Albrecht over Straubing-Holland en Neder-Beieren. Na het verdrag van Regensburg van 1353 hield hij alleen nog Neder-Beieren over.
Wanneer in 1363 zijn neef Meinhard overlijdt, wilde hij ook Opper-Beieren en het graafschap Tirol erbij, maar Tirol werd in 1369 aan de Habsburgers verkocht.
Door de strijd met zijn broer Lodewijk VI over Opper-Beieren verloor Wittelsbach Brandenburg omdat de kinderloze Lodewijk VI zijn broer onterfde.
Na het overlijden van Stefanus regeren zijn drie zoons eerst samen, maar ze verdelen later het gebied in de takken München, Ingolstadt en Landshut.
Pogingen nadien om Tirol terug te winnen voor Wittelsbach mislukten echter.
Stefanus was gehuwd met: Elisabeth van Sicilië (1309-1349), dochter van koning Frederik II van Sicilië, in 1338 Margaretha van Hohenzollern-Neurenberg (-1377), dochter van burggraaf Johan II van Neurenberg (1309-1357), in 1359, en werd vader van: Stefanus III van Beieren (rond 1337-1413), hertogdom Beieren-Ingolstadt Agnes (rond 1338-), gehuwd met koning Jacobus I van Cyprus (1334-1398) Frederik van Beieren-Landshut (rond 1339-1393) Johan II van Beieren-München (rond 1341-1397).
Kwartierstaat }
Categorie:Hertog van Beieren Categorie:Huis Opper-Beieren Categorie:Persoon in de 14e eeuw