Woodbridge Strong Van Dyke II (San Diego, 21 maart 1889 – Brentwood, 5 februari 1943) was een Amerikaans filmregisseur.
Biografie Hij was de zoon van een advocaat en een actrice. Nog geen dag na zijn geboorte overleed zijn vader aan de gevolgen van hartfalen en was zijn moeder gedwongen haar vroegere carrière in het vaudeville-circuit weer op te nemen. Zo kreeg hij als kind verschillende rollen. Toen hij ouder was wilde hij echter geen acteur worden: hij speelde nog wel in het theater, maar had daarnaast verschillende baantjes.
In 1915 kwam hij met een gezelschap in Los Angeles, waar de filmindustrie nog in de peuterschoenen stond. Dankzij een figurantenrolletje in de film Intolerance van D.W. Griffith was hij korte tijd een manusje van alles voor de beroemde filmregisseur, waarvan hij veel leerde. Van Dyke ging scenario's schrijven en wist er uiteindelijk een te verkopen: het verhaal dat de basis vormde van de film Sins of Her Parent (1916). Hij deed regie- en montage-ervaring op onder Jimmy Young en maakte kort daarop, in 1917 en 1918, vier succesvolle westerns voor Essanay, waarvoor hij ook de scenario's schreef.
Na zijn diensttijd regisseerde hij in 1920 zijn eerste serial, The Hawk's Trail, waarna verschillende andere serials volgden. In die jaren werkte hij voor kleine filmmaatschappijen, waar films zo goedkoop mogelijk werden gemaakt. Hij leerde hier snel te werken en niet te veel film te verspillen: snel werken zou in zijn verdere loopbaan als regisseur zijn motto en handelsmerk worden. Toen hij rond 1927 zonder werk zat, kreeg hij de kans voor MGM te werken. Hij maakte enkele films voor de maatschappij met de cowboy-acteur Tim McCoy: het was het begin van een succesvolle periode bij MGM, waarvoor hij tot aan diens dood zou werken. De succesvolste films van MGM in de late jaren twintig en in de jaren dertig waren door Van Dyke geregisseerd.
De eerste belangrijke film voor MGM was de exotisch getinte film White Shadows in the South Seas (1928), onder moeilijke omstandigheden opgenomen op locatie in Tahiti. Het was Van Dyke's eerste geluidsfilm, met gesynchroniseerde muziek en geluidseffecten. De film scoorde goed en leverde cameraman Clyde de Vinna een Oscar op. Om deze formule verder uit te melken volgde in 1929 The Pagan, eveneens opgenomen in de Stille Zuidzee. Hierna regisseerde hij Trader Horn, gebaseerd op het beroemde boek van "Trader" Alfred Aloysius Horn. De film, Van Dyke's eerste talkie, werd opgenomen in Afrika en was een groot commercieel succes. Hierna volgde onder meer een Tarzan-film met zwemgod Johnny Weissmuller en tegenspeelster Maureen O'Sullivan. Na een korte dip beleefde zijn loopbaan nieuwe successen met films in de The Thin Man-cyclus en San Francisco.
Van Dyke stond bekend als een regisseur die zeer snel werkte. Hij stond ook wel bekend als "One-Take" Woody Van Dyke. Om die reden werd hij vaak gebeld als een film binnen een korte periode moest worden gemaakt, zoals het geval was bij Love on the Run, met Joan Crawford en Clark Gable. Van Dyke hield van snel werken, niet zozeer om de kosten voor de filmmaatschappij te beperken, maar vooral om de film 'fris' op te nemen. De acteurs en actrices zijn meer alert en hun spel is meer spontaan als er niet eindeloos gerepeteerd wordt. Daarom wilde hij, als het even kon, een scène in één keer opnemen: "After spending all those years at directing, I've finally learned that the first rehearsal -always the first take- is the best. There may be a few imperfections but the general effect is better...", aldus Van Dyke in een interview in 1936, in het filmmagazine Photoplay.
Volgens hem hoef je de meest scènes ook niet zoveel aandacht te geven ("...three-fourths of any picture is utterly unimportant anyway"): slechts enkele scènes zijn belangrijk voor de plot of de karakterisering, daar moest je volgens hem genoeg tijd aan besteden, zoals liefdesscènes.
De laatste jaren Tijdens de eerste oorlogsjaren zette hij zich in voor de Marine Corps Reserve, waarvoor hij een selectieprogramma opzette. Toen hij actief ging trainen stortte hij fysiek in en werd hij afgekeurd. Hij regisseerde in die jaren nog wel enkele films voor MGM: tijdens opnames voor Gentle Annie stortte hij opnieuw in. Een zieke Van Dyke (hij was een kettingroker en had onder meer longkanker) maakte op 5 februari 1943 een einde aan zijn leven.
Persoonlijk leven Van Dyke was twee keer getrouwd: met Zina, en met Ruth Mannix (getrouwd in 1935/1936). Met Mannix had hij drie kinderen.
Filmografie 1917: The Land of Long Shadows 1917: The Range Boss 1917: Open Places 1917: Men of the Desert 1917: Gift o' Gab 1917: Sadie Goes to Heaven 1918: The Lady of the Dugout 1919: The Hawk's Trail 1920: Daredevil Jack 1921: Double Adventure 1921: The Avenging Arrow 1922: White Eagle 1922: The Milky Way 1922: According to Hoyle 1922: Forget Me Not 1922: The Boss of Camp Four 1923: The Little Girl Next Door 1923: Destroying Angel 1923: The Miracle Makers 1923: Ruth of the Range 1924: Half-a-Dollar Bill 1924: Loving Lies 1924: Winner Take All 1924: Gold Heels 1925: Barriers Burned Away 1925: The Trail Rider 1925: Hearts and Spurs 1925: Ranger of the Big Pines 1925: The Timber Wolf 1925: The Desert's Price 1926: The Gentle Cyclone 1926: War Paint 1927: Winners of the Wilderness 1927: California 1927: The Eyes of the Totem 1927: The Heart of the Yukon 1927: Foreign Devils 1927: Spoilers of the West 1928: Wyoming 1928: Under the Black Eagle 1928: The Adventurer 1928: White Shadows in the South Seas 1929: The Pagan 1931: Trader Horn 1931: Never the Twain Shall Meet 1931: Guilty Hands 1931: The Cuban Love Song 1932: Tarzan the Ape Man 1932: Night Court 1933: Penthouse 1933: The Prizefighter and the Lady 1933: Eskimo 1934: Laughing Boy 1934: Manhattan Melodrama 1934: The Thin Man 1934: Hide-Out 1934: Forsaking All Others 1935: Naughty Marietta 1935: I Live My Life 1936: Rose-Marie 1936: San Francisco 1936: His Brother's Wife 1936: The Devil Is a Sissy 1936: Love on the Run 1936: After the Thin Man 1937: Personal Property 1937: They Gave Him a Gun 1937: The Prisoner of Zenda 1937: Rosalie 1938: Marie Antoinette 1938: Sweethearts 1938: Stand Up and Fight 1939: It's a Wonderful World 1939: Andy Hardy Gets Spring Fever 1939: Another Thin Man 1940: I Take This Woman 1940: Northwest Passage 1940: New Moon 1940: I Love You Again 1940: Bitter Sweet 1941: Rage in Heaven 1941: The Feminine Touch 1941: Shadow of the Thin Man 1942: Dr. Kildare's Victory 1942: I Married an Angel 1942: Cairo 1942: Journey for Margaret
Bibliografie Rudy Behlmer. W.S. Van Dyke's Journal. Lanham/London: Scarecrow Press, 1996. Externe link
Categorie:Amerikaans filmregisseur Categorie:Amerikaans scenarioschrijver Categorie:Persoon overleden door zelfdoding