300px|right Het Atlantisch orkaanseizoen 1989 duurde van 1 juni 1989 tot 4 december 1989, toen de laatste storm oploste. Het seizoen 1989 was een boven normaal seizoen wat betreft de activiteit. Het seizoen telde vijftien tropische cyclonen, waarvan er elf tot tropische storm promoveerden en een naam kregen. Van de elf tropische stormen promoveerden er zeven tot orkaan. Twee orkanen werden majeure orkanen, dat wil zeggen categorie drie of meer. De opmerkelijkste stormen waren Allison en Hugo. Tropische storm Allison teisterde het zuidoosten van Texas en orkaan Hugo was met een schade van $10 miljard destijds de duurste orkaan totdat Andrew in 1992 meer schade aanrichtte.
Cyclonen Voor tropische depressies 1 en 13 zie overleg.
Tropische depressie 1 Over tropische depressie 1 is helaas weinig bekend.
Tropische storm Allison Tropische depressie 2 ontwikkelde zich onder invloed van drie meteorologische fenomenen. Ten eerste de restanten van orkaan Cosme, een orkaan uit het oostelijk bassin van de Grote Oceaan, die in Mexico landde en daar uiteenviel. Ten tweede heerste er op grote hoogte boven de Golf van Mexico een hogedrukgebied, dat de schering in dat gebied onderdrukte en de uitstoot bespoedigde. Als laatste factor was er een tropische golf, die vanuit het oosten in westelijke richting over de Golf van Mexico trok. Op 22 juni ontstond uit deze tropische golf een tropische onweersstoring, terwijl aan het aardoppervlak een rug van hoge druk boven de Great Plains, in het midden van de Verenigde Staten, die de restanten van Cosme aan zijn zuidwestflank naar het noorden trok, de Golf van Mexico in. Op 23 juni condenseerde de onweersactiviteit boven het noordwesten van de Golf van Mexico, op dat moment bevonden zich de restanten van Cosme ten zuidwesten van Brownsville, Texas. Deze restanten voegden zich bij dit systeem en op 24 juni begon het systeem een gesloten circulatie te organiseren.
Op 24 juni ontstond zo tropische depressie 2 uit dit systeem voor de kust van het zuiden van Texas. Tropische depressie 2 trok langzaam naar het noorden, richting Texaanse kust en won aan kracht. Op 26 juni promoveerde tropische depressie 2 tot tropische storm Allison, die dezelfde dag landde nabij Freeport, Texas met windsnelheden van 75/km uur en een druk van 1002 mbar. Ondanks het feit dat Allison nu boven land was, won zij nog iets aan kracht tot 83km/uur en een druk van 999 mbar op 27 juni ten westnoordwesten van Houston. Daarna verzwakte Allison snel; op 27 juni, dezelfde dag degradeerde Allison tot een tropische depressie, die op 28 juni haar tropische kenmerken verloor. Allison was naar het noorden het land opgetrokken door een front, dat vanuit het westen naderde. Dit front trok Allison later naar het noordoosten, maar daarna loste dit front op en in de plaats van dit front kwam er een rug van hoge druk, die Allison weer langzaam naar het zuidoosten dreef. Hierdoor bleef Allison boven zuidoost Texas hangen, zodat zij enorme hoeveelheden regen bracht boven dat gebied.
Allison eiste elf mensenlevens, voornamelijk ten gevolge van verdrinkingen en veroorzaakte $500 miljoen ($779 miljoen na correctie voor inflatie, 2005) aan schade in het zuidoosten van Texas en het westen van Louisiana. Ondanks de destructie bleef de naam Allison gehandhaafd. De ironie wilde niet alleen, dat Allison in 1989 de vervangende naam was voor Alicia in 1983, die als orkaan hetzelfde gebied trof, maar ook dat de editie van Allison in 2001 wéér precies hetzelfde gebied trof. Bovendien was Allison (2001) ook juist zo destructief omdat zij zeer langzaam bewoog, net als Allison in 1989. Ook was Allison in het seizoen 2001 maar een matige tropische storm, net als in 1989.
Tropische storm Barry Op 7 juli trok een tropische golf westwaarts van de Afrikaanse kust. Op 9 juli manifesteerde deze tropische onweersstoring voldoende diepe convectie en was een gesloten circulatie zich tot aan het aardoppervlak doorgedrongen, zodat er toen sprake was van tropische depressie 3 halverwege de Afrikaanse kust en de Bovenwindse Eilanden. Tropische depressie (en later Barry) trok naar het noordwesten onder invloed van een hogedrukgebied boven de Azoren en een lagedrukgebied boven het zuidoosten van Canada. Op 11 juli promoveerde tropische depressie 3 tot tropische storm Barry, die zich tot een matige tropische storm ontwikkelde met windsnelheden van 83 km/uur en een druk van 1005 mbar op 12 juli. Daarna verzwakte Barry, degradeerde tot tropische depressie op 13 juli, die een halve dag later op 14 juli oploste op ongeveer 850 km ten noordoosten van de Bovenwindse Eilanden.
Orkaan Chantal Op 24 juli ontstond er een tropische onweersstoring boven de doldrum, nabij Trinidad. Deze storing trok westnoordwestwaarts door de Caraïbische Zee, richting Honduras, ten noorden van de Zuid-Amerikaanse kust en ontwikkelde zich zeer langzaam door de nabijheid van land. Op 28 juli zag het ernaar uit, dat zich ten oosten van Belize City een depressie vormde, maar deze desintegreerde weer, terwijl het systeem verder noordwestwaarts trok. Twee dagen later organiseerde het systeem zich en promoveerde op 30 juli op 140 km ten noorden van de kust van Yucatán tot tropische depressie 4. Tropische depressie 4 trok naar het noordnoordwesten en promoveerde op 31 juli op ongeveer 560 km ten zuidoosten van Galveston in Texas tot tropische storm Chantal.
Chantal trok nu naar het noordwesten onder invloed van een rug van hoge druk boven Florida en haar ontwikkeling, die tot nu toe langzaam was geweest, kwam in een stroomversnelling, doordat de omstandigheden, met name betreffende haar uitstoot gunstig werden. In de eerste uren van 1 augustus promoveerde Chantal tot orkaan en bereikte een paar uur later haar hoogtepunt met windsnelheden van 130 km/uur en een minimale druk van 984 mbar. Weer een paar uur later landde Chantal nabij High Island, Texas met dezelfde intensiteit en een iets hogere luchtdruk (986 mbar). Na landing degradeerde Chantal op 1 augustus tot tropische storm en de volgende dag tot tropische depressie, die op 3 augustus boven het zuidwesten van Oklahoma oploste. Chantal eiste dertien mensenlevens als gevolg van overstromingen en verdrinkingen en veroorzaakte $100 miljoen ($156 miljoen gecorrigeerd naar inflatie, 2005). Chantal beschadigde meer dan 3000 woningen.
Orkaan Dean Op 27 juli trok een tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts, die spoedig tot ontwikkeling kwam en op 31 juli promoveerde tot tropische depressie 5 halverwege de archipel Kaapverdië en de Bovenwindse Eilanden. Tropische depressie 5 trok naar het westen en promoveerde op 1 augustus tot tropische storm Dean. Dean draaide meer naar het westnoordwesten en won aan kracht; op 2 augustus bereikte Dean orkaankracht. Toen Dean ten noordoosten van Puerto Rico was gelegen, verzwakte het hogedrukgebied, aan wiens zuidwestflank Dean naar het westnoordwesten was getrokken en ten oosten van de Amerikaanse oostkust ontstond op grote hoogte een trog van lage druk. Daardoor wendde Dean op 4 augustus plotseling naar het noorden richting Bermuda.
Dean versterkte gestaag en bereikte op 6 augustus de tweede categorie, terwijl Bermuda de volle laag kreeg; Dean trok pal ten westen van Bermuda langs en Bermuda werd vol getroffen door de oostelijke oogrok van de orkaan. Nadat Dean Bermuda had gepasseerd, bereikte Dean zijn hoogtepunt met windsnelheden van 167 km/uur en een minimale druk van 968 mbar op 7 augustus. Daarna duwde de bovengenoemde trog Dean sneller naar het noordoosten en Dean verzwakte tot tropische storm op 8 augustus. Dean passeerde ten oosten van Nova Scotia en landde op 8 augustus op de kust van Newfoundland met windsnelheden van 102 km/uur en een luchtdruk van 991 mbar. Dean trok verder naar het oostnoordoosten en verloor op 9 augustus zijn tropische kenmerken boven het zuiden van de Straat van Labrador. Op Bermuda verwondde Dean 16 mensen, maar eiste verder geen slachtoffers en richtte voor $9.000.000,- schade aan.
Tropische depressie 6 Op 12 augustus trok een tropische golf westwaarts van de Afrikaanse kust. De tropische onweersstoring ontwikkelde zich boven de Atlantische Oceaan en promoveerde op 16 augustus op 1080 km ten oosten van de Bovenwindse Eilanden tot tropische depressie 6. Eén etmaal later, voordat tropische depressie 6 de Bovenwindse Eilanden had bereikt, degradeerde zij door sterke schering (stroming hoog in de atmosfeer) tot tropische onweersstoring. Deze storing splitste zich op, waarna het zuidelijk deel over Nicaragua trok en op 22 augustus de Grote Oceaan bereikte. Op 27 augustus promoveerde de storing opnieuw tot tropische depressie 15-E, behorend tot het orkaanseizoen van de oostelijke Grote Oceaan. Tropische depressie 15-E zou zich later ontwikkelen tot orkaan Lorena.
Orkaan Erin Op 16 augustus trok een sterke tropische onweersstoring van de Afrikaanse kust westwaarts. Zij kwam boven het oosten van de Atlantische Oceaan boven een gebied van koeler water, waardoor zij haar convectie verloor. Omdat haar circulatie behouden bleef, werd zij een goed georganiseerde depressie met een gesloten circulatie aan het aardoppervlak. Daardoor kon zij, toen zij in betere omstandigheden kwam, op 18 augustus snel promoveren tot tropische depressie 7 net ten zuidoosten van Kaapverdië, daarmee was tropische depressie 7 een tropische cycloon van het Kaapverdische type geworden. Tropische depressie 7 trok over de Kaapverdië naar het westnoordwesten. Ten westen van tropische depressie 7 lag boven het midden van het tropische deel van de Atlantische Oceaan een grote, sterke tropische golf, die tropische depressie 7 naar het westnoordwesten stuwde, in samenwerking met een rug van hoge druk op de noordflank van tropische depressie 7. Op 19 augustus promoveerde tropische depressie 7 tot tropische storm Erin op 760 km ten westnoordwesten van Kaapverdië.
Op dat moment ontstond er 2000 km ten noordwesten van Erin uit een afsnijding van een trog van lage druk op grote hoogte een nieuw lagedrukgebied. Dit lagedrukgebied diepte uit en nam toe in omvang en begon zich naar beneden in de atmosfeer uit te breiden. Dit lagedrukgebied trok Erin vanuit het zuidzuidoosten naar zich toe, waardoor Erin steeds meer last kreeg van de zuidwestelijke schering van het lagedrukgebied op grote hoogte. Op 21 augustus kwam Erin onder het noordwestelijke kwadrant van het centrum van dit lagedrukgebied. Dit was zeer gunstig voor Erin, omdat op grote hoogte de lucht die in Erins centrum naar boven rees, snel door het lagedrukgebied weggeslingerd werd. De uitstoot van Erin werd bevorderd door de divergerende winden op grote hoogte en Erin promoveerde tot orkaan op 22 augustus, midden boven de Atlantische Oceaan. Daarna draaide Erin naar het noordnoordoosten onder invloed van een trog van lage druk, die vanuit het westen naderde en bereikte de tweede categorie met op 25 augustus zijn hoogtepunt met windsnelheden 167 km/uur en een minimale druk van 968 mbar. Na versnelde pas in noordoostelijke richting degradeerde Erin op 27 augustus tot tropische storm, die een paar uur later zijn tropische kenmerken verloor.
Orkaan Felix Ook Felix was van het Kaapverdische type. Op 24 augustus had zich een lagedrukgebied gevormd in een tropische golf in de buurt van Dakar. Dit lagedrukgebied trok westwaarts en promoveerde op 26 augustus net ten oosten van Kaapverdië tot tropische depressie 8, die 18 uur later, boven de noordoostelijkste van Kaapverdië tropische storm Felix werd. Boven de oostelijke Atlantische Oceaan lag op grote hoogte een trog van lage druk, die Felix naar het noordnoordwesten trok naar zich toe. Daardoor degradeerde Felix tot tropische depressie door de schering. Dit hield pas op toen de trog was verdwenen en aan de noordflank van Felix een hogedrukgebied ontstond, dat Felix weer op een westnoordwestelijke koers bracht en Felix instaat stelde zijn convectie te (re)organiseren.