300px|right Het Atlantisch orkaanseizoen 1990 duurde van 1 juni 1990 tot 30 november 1990, hoewel één tropische depressie voor aanvang van het seizoen ontstond. Het seizoen 1990 telde meer dan 10 tropische stormen en meer dan 6 orkanen, maar doordat de cyclonen relatief zwak waren, leverden zij te weinig energie om als boven normaal te worden gekwalificeerd en was dus een normaal seizoen. Bovendien bleven de meeste cyclonen boven zee. Het seizoen telde 16 tropische cyclonen, waarvan er 14 promoveerden tot tropische storm en een naam kregen. Van de 14 tropische stormen promoveerden er acht tot orkaan. Eén orkaan bereikte de derde categorie.
Cyclonen Tropische depressie 1 Een week voor aanvang van het seizoen, op 24 mei ontstond er boven het westen van de Caraïbische Zee de eerste tropische depressie. Tropische depressie 1 trok noordwaarts, net ten westen van Isla de la Juventud, over Cuba en de Straat Florida. Tropische depressie 1 was een omvangrijk systeem, maar de regen en vlagerige winden waren vooral aan de oostzijde van haar centrum aanwezig. Op 26 mei werd tropische depressie 1 door een koufront boven de Florida Keys opgenomen.
Tropische storm Arthur Op 18 juli trok een goed georganiseerde tropische onweersstoring van de Afrikaanse kust westwaarts. Boven de Atlantische Oceaan vond verdere ontwikkeling plaats en op 22 juli ontstond nabij 10°NB, 43°WL tropische depressie 2. Tropische depressie 2 trok verder westwaarts en promoveerde twee dagen later, op 24 juli tot tropische storm Arthur op 450 km ten oosten van Trinidad. Arthur boog af naar het noordwesten door een trog van lage druk op grote hoogte boven het noorden van de Caraïbische Zee. Op 25 juli passeerde Arthur tussen Tobago en Grenada en bereikte een paar uur later boven de Caraïbische Zee zijn hoogtepunt met windsnelheden van 110 km/uur en een minimale druk van 995 mbar, bijna op orkaankracht.
Daarna werd de schering, die door de trog van lage druk ten noordwesten van Arthur steeds sterker; de schering berooide Arthur meer en meer van zijn structuur en convectie. Doordat de schering van noordwest naar zuidoostelijke richting afnam, tolde Arthur weer meer naar het westen (aan de noordzijde wordt de circulatie (oostenwind) meer gehinderd door de schering dan aan de zuidzijde (de westenwind), hierdoor verlegt de cycloon zijn koers van noordwest naar west). Op 27 juli werd de schering Arthur te veel en Arthur degradeerde tot tropische depressie, Arthur genereerde nog een opwelling van diepe convectie, maar het was ongeorganiseerd en een paar uur later degradeerde tropische depressie Arthur tot een tropische onweersstoring.
Orkaan Bertha Bertha kwam voort uit een niet tropisch lagedrukgebied voor de Amerikaanse oostkust, die een interactie aanging met een tropische onweersstoring. Op 15 juli vertrok een tropische onweersstoring van de Afrikaanse kust westwaarts en dit systeem splitste zich op 20 juli boven de Atlantische Oceaan op in een noordelijk en een zuidelijk deel. Het noordelijk deel trok naar het noordwesten en begon zich te organiseren ten noordoosten van de Bovenwindse Eilanden. Voor een koufront uit ontstond ten oosten van Kaap Hatteras een lagedrukgebied, dat naar het zuidoosten trok, in de richting van de tropische onweersstoring. De tropische onweersstoring werd in haar ontwikkeling gehinderd door toenemende schering, maar toen beide samenkwamen ontstond er op 24 juli een subtropische depressie, die haar koers wendde naar het zuidwesten. Subtropische depressie 1 nam meer en meer tropische kenmerken aan, hoewel zij in intensiteit niet wezenlijk veranderde.
Op 27 juli promoveerde subtropische depressie 1 tot tropische depressie 3 op 520 km ten oosten van Daytona Beach, Florida. Op 28 juli promoveerde tropische depressie 3 tot tropische storm Bertha op 440 km ten oosten van Cape Canaveral. Bertha draaide zich nu om naar het noordoosten. Doordat er een sterk hogedrukgebied was gelegen boven Bermuda, namen de baroklinische verschillen snel toe en daardoor de windsnelheid van Bertha. Bertha promoveerde daardoor op 29 juli tot een orkaan op 840 km ten westzuidwesten van Bermuda met windsnelheden van 120 km/uur bij een relatief hoge luchtdrukken van 988 mbar tot 990 mbar. Daarna ondervond Bertha veel schering en degradeerde dezelfde dag tot tropische storm. De convectie werd zodanig van het centrum van Bertha gewaaid, dat er een discussie ontstond, over de vraag of Bertha nog een tropische storm was of een weer een subtropisch systeem was geworden.
De convectie keerde echter snel terug en Bertha ontwikkelde zich op 30 juli op 400 km ten noordwesten van Bermuda opnieuw tot orkaan. Bertha zette vervolgens koers naar Nova Scotia aan de westflank van een rug van hoge druk. Bertha verloor gaandeweg haar tropische kenmerken en landde op 2 augustus als extratropische storm met windsnelheden van 110 km/uur en een druk van 978 mbar nabij Sydney in Nova Scotia, waarna Bertha snel verzwakte. Bertha eiste negen mensenlevens, waaronder zes schipbreukelingen van het Griekse schip Corazon. Verder werd een hangbrug tussen Nova Scotia en Prince Edward Island zwaar beschadigd en richtte Bertha schade aan in de agrarische sector.
Tropische storm Cesar Op 29 juli vertrok een sterke tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts, waaruit op 31 juli tropische depressie 4 ontstond op 540 km ten zuiden van de archipel Kaapverdië. Het hogedrukgebied ten noorden van de depressie was vrij zwak, zodat zij al vroeg naar het noordwesten draaide. Tropische depressie 4 won aan kracht en promoveerde op 4 augustus tot tropische storm Cesar. Daarna ondervond Cesar veel schering en kwam in zijn ontwikkeling niet verder dan stormwinden van 85 km/uur en een minimale druk 1000 mbar. De schering uit het zuidwesten beroofde Cesar van zijn convectie, terwijl Cesar min of meer tot stilstand kwam. Op 6 augustus degradeerde Cesar tot tropische depressie, die de volgende dag op 1850 km ten zuidoosten van Bermuda oploste.
Orkaan Diana Op 27 juli trok een tropische onweersstoring van de Afrikaanse kust westwaarts. Nadat de storing over de Bovenwindse Eilanden was getrokken, vormde er zich op grote hoogte een hogedrukgebied boven het systeem en begon de storing zich te ontwikkelen. De storing bracht het zwaarste weer boven de Nederlandse Antillen, toen zij verder westwaarts trok. Op 4 augustus ontstond uit de storing tropische depressie 5 net ten oosten van de Hondurese kust, toen satellietbeelden aantoonden, dat er zich een gesloten circulatie had ontwikkeld. Een trog van lage druk in de middelste lagen van de atmosfeer trok tropische depressie 5 naar het noordwesten en zij nam snel in kracht toe; op 5 augustus promoveerde tot tropische storm Diana en landde dezelfde dag nabij Puerto Félipe Carrillo in Quintana Roo, Mexico met windsnelheden van 100 km/uur en een druk van 994 mbar. Diana trok verder westwaarts over het schiereiland Yucatán en boette iets aan kracht in. Diana draaide naar het westen, omdat de druk aan haar noordflank steeg en zij kon boven de Golf van Campeche snel aan kracht toenemen.
Op 7 augustus promoveerde zij tot orkaan en zij landde dezelfde dag nabij Tuxpan, Veracruz als orkaan van de tweede categorie. Vlak voor landing bereikte zij haar hoogtepunt met windsnelheden van 160 km/uur en een minimale druk van 980 mbar. Diana verzwakte verder boven de Sierra Madre en degradeerde op 8 augustus tot tropische storm en tropische depressie. Eerst dacht men, dat Diana boven het Mexicaanse vasteland was opgelost op 8 augustus. Na analyse na afloop van het seizoen, bleek echter dat Diana op 9 augustus boven de Golf van Californië was opgelost en de zee had bereikt met een intacte circulatie. Indien dit eerder was opgemerkt, was Diana misschien omgedoopt met een naam, behorende tot het orkaanseizoen van de oostelijke Grote Oceaan. Diana veroorzaakte boven het schiereiland Yucatán overvloedige regenval, doch de exacte schade is niet bekend. Na de tweede landing kregen 75.000 mensen, vooral uit de staten Veracruz, Hidalgo en Puebla te kampen met de gevolgen van de orkaan.
De slagregens, aardverschuivingen en modderstromen van Diana brachten 139 mensen om het leven, verwondden 25.000 mensen, inundeerden wegen en snelwegen in zes Mexicaanse staten, vernietigden 400 km² aan akkerland, en veroorzaakte $90,7 miljoen aan schade ($135 miljoen na correctie voor inflatie). Na het seizoen werd de naam Diana geschrapt.
Tropische storm Edouard Op 2 augustus vormde zich subtropische depressie 2 ten oosten van de Azoren, toen een tropische golf en een koufront elkaar ontmoetten. Subtropische depressie 2 koerste aanvankelijk noordwaarts en hoewel de depressie boven zeewater van 22°C dreef en een relatief hoge luchtdruk had van 1009 mbar, ontwikkelde zij zich op 3 augustus toch door baroklinische mechanismen tot subtropische storm 1. Daarna degradeerde subtropische storm weer tot subtropische depressie, terwijl het systeem zijn koers had verlegd naar het westen, het trok over de noordelijke Azoren en bracht daar veel regen. Subtropische depressie 2 passeerde de Azoren en draaide zich op 400 km ten zuidwesten van de Azoren om richting oostnoordoosten en begon convectie te vertonen nabij haar centrum. Daardoor promoveerde zij op 6 augustus tot tropische depressie 6.
Op 9 augustus promoveerde zij tot tropische storm Edouard, die de volgende dag verzwakte door schering tot tropische depressie. Op 11 augustus verloor Edouard zijn tropische kenmerken en loste 2 dagen later voor de kust van Portugal op. Edouard heeft nooit volledige tropische kenmerken gehad en heeft nooit boven water geraasd dat warmer was dan 23°C. Omdat Edouard de Azoren bedreigde en voldoende tropische kenmerken bezat, werd hij toch door het National Hurricane Center als tropisch systeem aangemerkt. Edouard eiste geen slachtoffers en richtte slechts minimale schade aan op de Azoren. Edouard was een minimale tropische storm met maximale windsnelheden van 75 km/uur en een minimale druk van 1003 mbar op 9 augustus. De plaats van de cyclogenese is echter opmerkelijk en doet denken aan orkaan Vince, die zich in die regio 15 jaar later zou vormen.
Tropische storm Fran Tropische storm Fran ontstond uit een tropische onweersstoring, die op 9 augustus van de Afrikaanse kust westwaarts trok. Op 10 augustus begon het systeem meer en meer tekenen van circulatie te vertonen, zodat op 11 augustus op 400 km ten zuidzuidwesten van Kaapverdië tropische depressie 7 zich vormde. Tropische depressie 7 was ingebed in een sterke oostelijke stroming, die haar afbuigen naar het noorden verhinderde. Tropische depressie 7 bleef ten zuiden van de 10e breedtegraad, te dicht bij de evenaar om tot serieuze ontwikkeling te komen. Toch bereikte op 12 augustus tropische depressie 7 bijna tropische storm status, maar raakte spoedig haar circulatie kwijt en degenereerde tot tropische onweersstoring. Deze tropische onweersstoring reorganiseerde zich 24 uur later weer tot tropische depressie 7, die zes uur later tot tropische storm Fran promoveerde. Fran trok richting Trinidad op 14 augustus en liep zich snel stuk op het Venezolaanse vasteland. Fran was een minimale tropische storm met maximale windsnelheden van 65 km/uur en een minimale druk van 1007 mbar. Fran bracht geen schade noch eiste zij slachtoffers.
Orkaan Gustav