thumb|Het hooggerechtshof van Chennai (1892) werd ontworpen met een combinatie van indisch-islamitische en Mogol-architectuur Indisch-saraceense architectuur is een koloniale bouwstijl die voornamelijk in Brits-Indië in de tweede helft van de 19e en begin 20e eeuw werd toegepast. Hierin werden verschillende inheemse en Europese invloeden gecombineerd. De naam saraceens slaat op islamitische bouwstijlen zoals de Mogol-architectuur, maar in de indisch-saraceense werden ook hindoeïstische tradities verwerkt.
De stijl werd vooral toegepast bij overheidsgebouwen, stations en paleizen. De stijl diende niet alleen om grandeur en gezag uit te stralen, maar was ook bedoeld als waardering voor de Indiase cultuur. Op deze manier wilde men enerzijds imponeren maar anderzijds op de trots van de bevolking inspelen.
Een van de eerste voorbeelden is het Chepauk Palace in Chennai, dat in 1768 werd gebouwd.
Bekende voorbeelden zijn: Het hooggerechtshof van Chennai Het Victoria Memorial in Calcutta De Chhatrapati Shivaji Terminus in Mumbai Het Secretariat Building in New Delhi
Ook in Maleisië zijn gebouwen in deze stijl te vinden.
Categorie:Neostijl Categorie:Victoriaanse architectuur Categorie:Brits-Indië Categorie:Architectuur in India