Jim Shvante (Georgisch: ), ook wel bekend als Salt for Svanetia (, ), is een Sovjet-Georgische documentaire uit 1930, die geregisseerd werd door Michail Kalatozov.
Svanetië was een onderontwikkelde regio en daarom probeerden Sovjetplanners er tijdens het eerste vijfjarenplan tussen 1928 en 1932 een toonbeeld van Sovjetmodernisering van te maken. In deze periode werden wegen aangelegd, een luchtverbinding opgezet en industrieën zoals mijnbouw en houtkap ontwikkeld. Tegen deze achtergrond van Svanetië als etalage van Sovjetmodernisering werd de documentaire geproduceerd.
Beschrijving De film is een geënsceneerde etnografische documentaire die het leven van de Svan-volk in het afgelegen bergdorp Oesjgoeli in Svanetië.
Achtergrond Geïnspireerd door een reis door de Kaukasus schreef de schrijver en journalist Sergei Tretyakov een krantenartikel dat Kalatozov op het idee voor de film bracht. Vervolgens schreef Tretjakov een scenario voor Kalatozov en begonnen de opnames in het dorp Oesjgoeli in Zemo Svanetië (Opper Svanetië). Oorspronkelijk was de film gepland als een fictieve speelfilm, maar uiteindelijk monteerde Viktor Sjklovski het door Kalatozov in Svanetië opgenomen materiaal tot een documentaire film. De authenticiteit van sommige scènes is betwist door de Svanen, die ontkennen dat sommige van de getoonde gebruiken ooit hebben bestaan. De cinematografie van Sjalva Gegelasjvili is omschreven als expressionistisch vanwege het gebruik van dramatische schaduwen, silhouetten en Dutch angles.
Ontvangst Nadat de film was voltooid, werd hij door de stalinistische autoriteiten bekritiseerd als onevenwichtig en onrechtvaardig tegenover Svanetië. Er werd beweerd dat de regisseur te gefascineerd was door het bijgeloof van Svanetië en slechts oppervlakkige belangstelling toonde voor de socialistische doelen. Kalatozov raakte uit de gratie, wat culmineerde in een verbod op zijn volgende film Lursmani cheqmashi en een afkeuring van zijn scenario voor een film over Imam Sjamil.
Ondanks de aanvankelijk negatieve reactie werd de film later geprezen door filmhistorici en filmregisseurs. Andrej Tarkovski noemde het een "verbluffende film". De Amerikaanse filmhistoricus Jay Leyda omschreef het als een "meesterwerk" en "de krachtigste documentairefilm die ik ooit heb gezien". Op de beoordelingssite Rotten Tomatoes, die recensies van films verzamelt en het percentage positieve beoordelingen toont, heeft de film een score van 100% op basis van 7 recensies van filmcritici, wat betekent dat al deze recensenten de film positief beoordeelden. In 2015 bracht de Schotse klezmerband Moishe's Bagel een soundtrack op CD uit met dezelfde naam, bedoeld ter begeleiding van de film.
De film geldt als een van de laatste grote films uit de zogeheten 'Gouden Eeuw van de Sovjet stille zwart-witcinema' en werd nadien geprezen om de fotografie, het camerawerk, de montage en de krachtige en levendige etnografie.
Externe links
Categorie:Film uit 1930 Categorie:Documentaire Categorie:Stomme film Categorie:Propagandafilm Categorie:Georgische film Categorie:Russische film