De wedstrijd bij de mannen tijdens de Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op natuurijs 1993 werd op 5 januari 1993 verreden op Westland in Maasland, Zuid-Holland. Erik Hulzebosch werd kampioen. Het zilver werd gewonnen door Jan Eise Kromkamp en het brons door Miel Rozendaal.
Verloop De wedstrijd ging over 97,75 kilometer en werd afgelegd in een tijd van 2 uur, 57 minuten en 12 seconden. Er stonden 91 rijders aan de start, van wie er 15 de eindstreep haalden. Er werden 21 ronden gereden van 4.250 meter lang.
Kort voor de start begon het te regenen en tijdens de wedstrijd nam de regen verder toe. Daarnaast stond er een harde wind van kracht zeven à acht. Door deze omstandigheden lag er een laag water op het ijs, die aan het einde van de dag tien centimeter dik was.
Al vroeg in de wedstrijd ontstond een kopgroep met drie rijders: Arnold Stam, Edward Hagen en Miel Rozendaal. Hagen ontsnapte al in de eerste ronde en kreeg Stam en Rozendaal met zich mee. Na een uur en drie kwartier voegden Erik Hulzebosch en Jan Eise Kromkamp zich bij de kopgroep. Stam was flink onderkoeld en verliet de wedstrijd nadat hij meerdere malen was gevallen. Hagen viel vlak daarna ook uit en Rozendaal was al zo vaak gevallen dat hij het tempo van Hulzebosch en Kromkamp niet meer kon volgen. De twee koplopers hadden afgesproken tot de laatste ronde samen te blijven rijden. Daarna zouden zij ieder voor zich verder gaan. Dankzij deze samenwerking bouwden zij een voorsprong van twee minuten op Rozendaal op.
In het laatste deel van de wedstrijd leek het erop dat Kromkamp het tempo niet meer kon volgen. Dit bleek later een tactische manoeuvre te zijn. Toen Hulzebosch stopte om te plassen, wachtte Kromkamp op hem, zoals zij hadden afgesproken. Daarna probeerde Kromkamp tweemaal te ontsnappen, maar zonder succes. Kromkamp trok de sprint aan, waarna een fotofinish uitwees dat Hulzebosch drie centimeter eerder over de eindstreep was gekomen. Hulzebosch reageerde geëmotioneerd: "Wat een wereld. Zo ben je niks, zo ben je Nederlands kampioen." Kromkamp was de enige rijder die niet ten val was gekomen en verdiende met het terughalen van de oorspronkelijke kopgroep de zilveren medaille. Achter het leidende duo kwam Rozendaal solo over de eindstreep en won hij de bronzen medaille. Rozendaal was tijdens de wedstrijd nog drie keer in een scheur terechtgekomen en gevallen. Het was pas zijn tweede jaar als A-rijder.
Fausto de Marreiros ontbrak vanwege een blessure. Een van de eerste rijders die de wedstrijd staakte was Piet Kleine. Hij kwam met zijn schaats in een scheur terecht en viel in een laag water op het ijs. Na anderhalve ronde was hij al uitgevallen. Peter de Vries kwam eveneens met zijn schaats in een scheur terecht en gaf op. Ook Lex Cazemier stapte uit de wedstrijd. Haico Bouma kwam ten val en was al zes keer gevallen voordat hij besloot te stoppen, net als Bouke Thijsseling. Na een uur stapte Lammert Huitema uit de wedstrijd nadat hij verkleumd en met klapperende tanden van het ijs kwam. Hetzelfde gold voor Evert van Benthem, die eveneens na een uur uitstapte. Hij was twee keer achter elkaar gevallen en had het koud, net als zijn broer Henk van Benthem. Acht ronden voor het einde stapte Andries Kasper uit de wedstrijd. Hij kreeg hulp bij het losmaken van de veters van zijn schaatsen, omdat hij niets meer voelde. Ook Richard van Kempen, René Ruitenberg en Egbert Post stapten uit de wedstrijd.
Uitslag PlaatsNaamErik HulzeboschJan Eise KromkampMiel Rozendaal4Yep Kramer5Jan Bakker6Henri Ruitenberg7Robert Vunderink8Hotze Zandstra9Bert Verduin10Piet de Boer11Frans Biemond12Marcel Kooy13Udo Greuter14Arjan Boon15Jan WesselsOpgaveArnold StamEdward HagenPiet KleinePeter de VriesLex CazemierHaico BoumaBouke ThijsselingLammert HuitemaAndries KasperEvert van BenthemHenk van BenthemRichard van KempenHenri RuitenbergEgbert Post
Categorie:Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op natuurijs 1993 1993