Henry Adrien Prévost de Longpérier (Parijs, 21 september 1816 - aldaar, 14 januari 1882) was een Frans numismaticus, archeoloog en museumconservator.
Carrière In 1836 begon Adrien de Longpérier te werken bij Cabinet des médailles van de Bibliothèque royale (nu Bibliothèque nationale). Als numismaticus stelde hij verschillende catalogi samen van muntenverzamelingen. In 1856 werd hij hoofdredacteur van La Revue de numismatique als opvolger van Louis de la Saussaye.
In 1847 werd hij aangesteld als conservator in het Louvre en leidde hij het departement Oudheid. Onder zijn leiding breidde de collectie gevoelig uit, onder andere met de collectie-Campana met antiek aardewerk, de collectie-Botta met Assyrische vondsten en kwam er ook een collectie precolumbiaanse vondsten. In 1869 nam hij ontslag na een conflict met directeur Émile de Nieuwerkerke na een brief van die laatste waarin hij Longpérier een onvermogen om te delegeren en het verwaarlozen van zijn administratieve taken verweet. Longpérier vertrok met slaande deuren en nam zijn kostbare documentatie omtrent collecties van zijn departement met zich mee, die sindsdien verdwenen is.
Longpérier heeft tal van publicaties op zijn naam in tijdschriften inzake archeologie en de prehistorie. In 1838 werd hij lid van de Société des antiquaires de France. In 1854 werd hij verkozen tot lid van de Académie des inscriptions et des belles-lettres en hij was vanaf 1856 ook lid van het Comité des travaux historiques et scientifiques (CTHS). In 1875 werd hij lid van de Italiaanse Accademia dei Lincei. Hij was een van de grondleggers van het Franse Musée gallo-romain, sinds 2005 het Musée d'Archéologie nationale.
In 1878 was hij curator van de tentoonstelling Exposition rétrospective de l'art français die doorging in het Palais du Trocadéro in het kader van de Wereldtentoonstelling van Parijs.
Eerbewijzen Longpérier werd achtereenvolgens benoemd tot ridder (1830), officier (1863) en commandeur (1878) in het Legioen van Eer.
Categorie:Frans archeoloog Categorie:Numismaticus