De gewonde heler is een term uit de analytische psychologie die veronderstelt dat een persoon die een andere persoon wilt helen zelf een wond moet hebben.
Carl Jung spreekt in dit verband van de 'gewonde arts'.Jung, C.G. (1954) The Practice Of Psychotherapy. Essays On The Psychology Of The Transference And Other Subjects. New York: Pantheon Books. p. 116 Marie-Louise von Franz, die nauw samenwerkte met Jung, spreekt in haar werk The Problem Of The Puer Aeternus over de 'gewonde heler'. Deze zogenaamde heler vindt zonder tussenkomst van een arts zelf een unieke oplossing voor de genezing van zijn wonden, en geneest, met het genezen van zichzelf, tegelijkertijd anderen.Von Franz, M.-L. (1981) The Problem Of The Puer Aeternus. Santa Monica CA: Sigo Press. p. 111-114 Omdat de reden van het lijden individueel is heeft het een unieke betekenis. In het vinden van deze betekenis wordt de betekenis van het leven gevonden. Daarom ziet Von Franz de 'gewonde heler' als een archetype van het grotere Zelf.
Categorie:Psychoanalyse Categorie:Jungiaanse psychologie