Het wereldkampioenschap motorcross MX1 2006 bestaat uit 15 Grote Prijzen; elke Grote Prijs bestaat uit twee reeksen van 35 minuten + 2 ronden. De eerste twintig rijders in elke reeks krijgen punten voor het wereldkampioenschap volgens de verdeling: winnaar: 25 punten 2e: 22 3e: 20 4e: 18 5e: 16 6e tot en met 20e: 15 tot en met 1 punt.

Alle reeksen tellen mee voor de eindrangschikking.

De winnaar van een Grote Prijs is de rijder met de meeste punten in de beide reeksen. Bij gelijke stand wint de rijder met de meeste punten in de tweede reeks.

Voorbeschouwing Voor Stefan Everts was dit zijn laatste seizoen in het wereldkampioenschap, waarin hij trachtte zijn tiende wereldtitel te behalen en mogelijk ook zijn honderdste overwinning in een Grote Prijs. Vijfvoudig wereldkampioen Joël Smets was er dit seizoen niet meer bij.

De grootste tegenstand voor Everts werd verwacht van de Fransman Sébastien Tortelli, die na een aantal jaren in het Amerikaanse circuit, teruggekeerd is naar het MX1 wereldkampioenschap. Ook de Nieuw-Zeelander Joshua Coppins en de Fransman Mickaël Pichon behoorden tot de favorieten.

Belangrijkste deelnemers

NaamLandMerkJonathan Barragán KTMJoshua Coppins HondaKen De Dycker HondaErik Eggens KawasakiStefan Everts YamahaFrancisco García Vico HondaBrian Jørgensen HondaTanel Leok KawasakiPascal Leuret HondaCédric Melotte YamahaJames Noble HondaMickaël Pichon KTMAntti Pyrhönen TMSteve Ramon SuzukiKevin Strijbos SuzukiStephen Sword KawasakiDanny Theybers SuzukiSébastien Tortelli KTMBas Verhoeven Kawasaki

Kalender en reekswinnaars

Klik op de naam van de Grote Prijs voor meer informatie en een gedetailleerde uitslag.

Datum Grote Prijs Plaats Winnaar eerste reeks Winnaar tweede reeks Winnaar Grote Prijs 2 april GP van Vlaanderen Zolder Sébastien Tortelli Stefan Everts Stefan Everts 16 april GP van Spanje Bellpuig Kevin Strijbos Stefan Everts Stefan Everts 23 april GP van Portugal Águeda Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 7 mei GP van Duitsland Teutschenthal Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 21 mei GP van Japan Sugo Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 4 juni GP van Europa Sevlievo (Bulgarije) Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 11 juni GP van Italië Montevarchi Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 18 juni GP van Groot-Brittannië Matterley Basin, Winchester Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 2 juli GP van Zweden Uddevalla Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 16 juli GP van Zuid-Afrika Sun City Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 30 juli GP van de Tsjechische Republiek Loket Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 6 augustus GP van België Namen Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 27 augustus GP van Noord-Ierland Desertmartin Stefan Everts Joshua Coppins Joshua Coppins 3 september GP van Nederland Lierop Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts 17 september GP van Frankrijk Ernée Stefan Everts Stefan Everts Stefan Everts

Eindstand van het wereldkampioenschap

PlaatsNaamLandPunten1 Stefan Everts 7392 Kevin Strijbos 5293 Steve Ramon 4834 Ken De Dycker 4635 Tanel Leok 4436 Jonathan Barragán 3767 Joshua Coppins 3308 Manuel Priem 2789 Pascal Leuret 26710 James Noble 226

Yamaha behaalde de wereldtitel bij de constructeurs.

Nabeschouwing

Het gehele seizoen werd gedomineerd door één man: Stefan Everts. De cijfers zijn duidelijk: hij won op een na alle Grote Prijzen en op drie na alle reeksen; in alle reeksen eindigde hij overigens bij de eerste drie. In wat hij vooraf als zijn laatste seizoen had aangekondigd kon Everts al zijn doelstellingen realiseren: hij werd voor de tiende keer wereldkampioen (dit bovendien in eigen land op de citadel van Namen) en rondde de kaap van honderd GP-overwinningen (het werden er uiteindelijk 101).

Enkele rijders die vooraf als zijn grote concurrenten golden hadden echter met tegenslagen af te rekenen: Joshua Coppins kwetste zich nog vóór de eerste GP, en miste de eerste zeven wedstrijden. Nadien ontpopte hij zich meteen tot de beste belager van Everts, en wist als enige een Grote Prijs te winnen. Coppins werkte zich uiteindelijk nog op tot de zevende plaats in de eindstand. Mickaël Pichon kon het gehele seizoen vergeten nadat er bij hem mononucleosis werd vastgesteld. En Sébastien Tortelli, die in het seizoensbegin het meest met Everts kon duelleren, kwetste zich in de derde GP en was uitgeschakeld voor de rest van het seizoen. Van de anderen bleek niemand echt in staat om Everts te bedreigen.

In de eindstand bekleedden drie Belgen de ereplaatsen na Everts: Kevin Strijbos, Steve Ramon en Ken De Dycker. De jonge Est Tanel Leok vervolledigde de top-vijf.

Externe link MX 1 Officiële site

Zie ook Wereldkampioenschap MX2 2006 Wereldkampioenschap MX3 2006 Motorcross der Naties 2006