Elmore James (Richland (Holmes County, Mississippi), 27 januari 1918 – Chicago, 24 mei 1963) was een Amerikaans bluesgitarist, zanger en liedjesschrijver, die ook bekend is onder de naam Elmore Brooks.
Biografie Op zijn tiende leerde hij blueszingen en gitaarspelen op een zelfgemaakte gitaar. Hij speelde samen met mensen als Robert Johnson en Sonny Boy Williamson I. Hij debuteerde in 1951 met plaatopnames voor Lillian McMurry’s Trumpet Records en werd een van de exponenten van de Chicago blues. Hij nam meer dan 100 nummers op en werd weldra bekend als King of the Slide-gitaar. Met zijn rauwe, scheurende muziek en soulvolle stem legde hij mee de basis voor wat later de rock-'n-roll zou worden. Bekende nummers zijn Talk to me baby (I Can't Hold Out), Look on yonder wall, Shake Your Moneymaker, Madison Blues, The Sky is crying. Dit laatste werd gecoverd door, onder tientallen anderen, Cuby + Blizzards.
Elmore James was een verlegen persoonlijkheid die door de opnametechnici over zijn schroom werd geholpen door hem te laten denken dat hij aan het repeteren was op het moment dat er eigenlijk opnames plaatsvonden.
Er zijn weinig opnames van Elmore James bewaard gebleven uit de periode 1929 tot 1952. Door Little Richard wordt hij bestempeld als een rockartiest. Ook Jimi Hendrix zegt door hem beïnvloed te zijn. Elmore James was een groot inspirator voor de Britse gitarist en bandleider John Mayall. Fleetwood Mac coverde een tiental nummers van hem, zoals het uit 1952 daterende I Held My Baby Last Night en het instrumentale Hawaiian Boogie (uit 1953) als Evenin' Boogie.
James werd opgenomen in de Mississippi Musicians Hall of Fame.
In 1963 overleed hij aan een hartaanval, aan de vooravond van zijn comeback.
Muzikale kenmerken miniatuur|Elmore James: Dust my Broom Zijn bekendste nummer is Dust My Broom, een nummer geschreven door Robert Johnson en eveneens door onder anderen Fleetwood Mac gecoverd (onder die titel, maar ook als I Believe My Time Ain't Long). Vooral de intro van dit nummer is een riff die door bluesgitaristen veel wordt gebruikt als opening van hun nummers. Het nummer kwam ook voor in de film The Wolf of Wall Street (2013) en werd verder bijvoorbeeld ook gecoverd door Earl Hooker, George Thorogood, The Blues Band, Jimi Hendrix en Canned Heat. Elmore James parafraseerde het ook als Dust My Blues.
Gitarist Jeremy Spencer kopieerde zijn stijl op de eerste Fleetwood Mac-platen met covers van Coming Home en Shake your moneymaker.
Ook Eric Clapton zag Elmore James als inspiratiebron; naast verschillende covers van zijn nummers maakte hij in 1968 samen met Jimmy Page een single met als titel Tribute to Elmore. The Allman Brothers Band speelde Done Somebody Wrong en One Way Out van hem, en Chairmen of the Board wijdde Elmo James aan hem. John Mayall eerde hem met het nummer Mr. James op zijn album uit 1969 Looking Back. Ook Eric Burdon, ex-zanger van The Animals, heeft een nummer over hem geschreven: No More Elmore.
Zelf coverde Elmore James ook nummers, bijvoorbeeld It Hurts Me Too van Tampa Red, Mean Mistreatin' Mama van Leroy Carr en Minglewood Blues van Gus Cannon's Jug Stompers.Elmore James op originals.be
Externe link Elmore James discografie
Categorie:Amerikaans gitarist Categorie:Amerikaans blueszanger Categorie:Amerikaans zanger