Riccardo Marc Alexandre Aurili (Bibbona (Italië), 17 december 1864 - Villeneuve-Loubet (Frankrijk), 21 augustus 1943)Archives municipales d'Antibes Juan-les-Pins (ville-antibes.fr) https://archives.ville-antibes.fr/ 16/8/2023: "le sculpteur AURILI Riccardo ( Richard ) Marc Alexandre, né le 17.12.1864 à Bibonna ( Pise, Italie ). Sa date de décès est bien le 21. 08.1943 non à Antibes, mais à Villeneune-Loubet ( Alpes-Maritimes )". Archives départementales 06 - demande n° 23-20230816 - Enregistrée le 2023/08/16 - kopie overlijdensakte van Richard Aurili: "Le vingt un août mil neuf cent quarante trois, une heure, est décédé, quartier Logis de Bonneau : Richard, Marc, Alexandre Aurili, sans profession, né à Bibbona (Pise-Italie) le dix sept décembre mil huit cent soixante quatre, domicilié à Antibes, 12 avenue Muterse, fils de Laurent Aurili et de Rosa Pesciatini décédés, époux en secondes noces de Elisa Charlotte van Humbeeck. Dressé le vingt un août mil neuf cent quarante trois, douze heures, sur la déclaration de Nicolas Berardi, agent consulaire à Antibes, trente neuf ans, domicilié à Antibes, route de la Badine, ami du défunt, qui lecture faite a signé avec Nous Félix Fiori, officier de la Légion d'Honneur, Président de la Délégation Spéciale de Villeneuve Loubet, officier de l'Etat civil"was een Italiaans beeldhouwer die actief was in Italië, België en Frankrijk.
Hij is ook gekend als Richard Aurili en als Professor Aurili.
Hij maakte artistieke, commerciële en monumentale beeldhouwwerken.
Toscane Riccardo Aurili volgde een beeldhouwersopleiding aan de Academie van Florence, als leerling van Augusto Rivalti en Emilo Zocchi. Hij behaalde in 1883 een eerste prijs voor beeldhouwen.
Hij huwde met Françoise Pesciatini, die de moeder van zijn kinderen zou worden.Overlijdensakte van AURILI Nathalia Rosa, du 29.06.1973 acte n°424. (Unité Archives D.G.A. Vie Sociale et Culturelle Direction Animation et des Activités Culturelles Service Archives Municipales Antibes)Tekst van de overlijdensakte van Nathalie Aurili : "Le Vingt-neuf Juin mil neuf cent soixante-treize, à treize heures quarante-cinq, est décédé en quartier de la Fontenen: Nathalia Rosa Aurili, sans profession domiciliée à Antibes, 12 Boulevard Albert 1er, née à Paris 17°, le 23 Décembre 1891, fille de Riccardo Aurili et de Françoise Pesciatini, époux décédés. Célibataire. Dréssé le 2 Juillet 1973, à dix heures quarante cinq, sur la déclaration de Miguel Caihouela, 50 ans, Employé des Pompes Funèbres, domicilié à Antibes, 9 re Ernest Macé, qui, lecture faite et incité à lire l’acte, a signé avec Nous Edouard Boulanger, Employé municipal délégue du Maire d’Antibes"
Na zijn studiesHet is weinig waarschijnlijk dat hij aan de Academie van Parijs zou hebben gestudeerd, daar dit niet vermeld wordt in een Franse brochure waaraan hij heeft meegewerkt. werd hij als beeldhouwer voor het eerst opgemerkt met zijn beeld “La Baigneuse” dat in 1890 op een veiling van Drouot werd aangeboden.
In 1889 werd Aurili in Volterra vader van een zoon Aurelio, die later ook beeldhouwer zou worden.
Vanaf ongeveer 1890Er zijn geen gegevens bekend over de periode tussen het 1883 en 1889. Het kan niet uitgesloten worden dat hij in die periode in Parijs heeft gewoond. Vast staat wel dat zijn zoon in 1889 in Volterra werd geboren. bracht hij het grootste deel van zijn leven in Frankrijk en België door. Hij onderhield echter steeds nauwe contacten met Toscane en werd gans zijn leven als Florentijnse beeldhouwer omschreven. Zowel in Parijs, België als de Côte d'Azur zijn er intense contacten met andere emigranten uit Toscane, in Frankrijk ook met familieleden. De wisselende contacten en activiteiten tussen Frankrijk, Brussel en Florence maken het moeilijk een duidelijk beeld van Aurili te krijgen.
Parijs Begin jaren 1990 verhuisde het gezin Aurili naar Parijs. Ze verbleven op verschillende adressen in Parijs en onmiddellijke omgeving tot 1904, waarna ze in Brussel gingen wonen.
In 1891 werd zijn oudste dochter Natalia geboren in het 17de arrondissementOverlijden op 29 juni 1973 te Antibes, Alpes-Maritimes, Provence-Alpes-Côte d'Azur (Frankrijk), Overledene (vrouwelijk), Nathalie Rosa Palmyra Aurili, geboren op 23 december 1891 te Paris 17e Arrondissement, Paris, Île-de-France (Frankrijk), in 1892 volgt Brunnetta in Levallois-Perret en in 1893 AtalaEen bekend werk van hem is getiteld : "Atala". Het wordt rond 1990 gedateerd, wat het mogelijk maakt dat zijn dochter model heeft gestaan. Hiervan is echter geen bewijsmateriaal gevonden.https://drouot.com/en/l/18887071-p-b-richard-de-aurili-terrakottabuste-atala-b-p-p-b-um-1900.
In zijn Parijse jaren kreeg hij opdrachten van grote ontwerpers. Zo werkte hij in 1892 mee aan het controversiële beeld "Bellona" van Emile GéromeFoto in bezit van de nazaten van de familie Aurili waarop op een geposeerde wijze Aurili te zien is die op een verhoog het hoofd van Bellone aan het kappen is, terwijl Gérome onderaan het beeld aan het werken is. Foto: internet en kreeg hij opdrachten voor uitvergroting in brons van ontwerpen die in klei gemaakt waren door de gebroeders Ettlinger"Ettlinger (L.etS.) Frères,9,rue Saint-Anastase, Paris.—Objets de fantaisie et religieux en bronze imitation, étains, terres cuites et biscuits" https://web.archive.org/web/20230824082642/https://docplayer.fr/213743030-Ere-du-commerce-de-l-industrie-du-travail-exposition-universelle-internationale-de-liege-1905-section-francaise-classe-97-rapport.html, waaronder "Gladiator" en "Flore" uit 1899. Hij werkte ook voor A. Jourdan uit Parijs, een bedrijf gespecialiseerd in beeldjes, groepen, vazen, klokken, verlichtingsarmaturen voor gas en elektriciteit en voorwerpen in imitatie brons.
Vanaf 1893 nam hij regelmatig deel aan de exposities van het Salon des Artistes Français. Hij exposeerde op de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs (Hôtel des Invalides) met een ontwerp van Ettlinger, maar tegelijk ook met een beeld van Jeanne D'Arc in spelter en marmer van A. Jourdan.In het verslag wordt hij vermeld als "A. Ricarde". en op verschillende andere tentoonstellingen, waar hij ook prijzen behaalde.
Zijn werken uit zijn Parijse periode bevatten zowel artistieke als commerciële beelden. Er is een overgang van neoklassiek naar art nouveau merkbaar. HIj stond vooral bekend als beeldhouwer van bustes en werken geïnspireerd door de mythologie en de klassieke geschiedenis, zoals zijn gladiator "Ave Cesar", waarvan hij verschillende versies heeft gemaakt en de buste Desdemona, gemaakt in 1900.
In die jaren was hij een wielerfanaat, vermaard in de Toscaanse wielerhistorie om in 1895 samen met de Fransman Valot de route Parijs-Florence in 6 dagen met de fiets af te leggen.
In Parijs was Aurili lid van diverse comités en jurylid van tentoonstellingen.
Brussel miniatuur|Beeld van Richard Aurili bij A. Carli Frères|206x206px In 1905 ging hij in Brussel wonen op de nieuw aangelegde luxueuze Tervurenlaan. Zijn Belgische periode liep tot 1914. Het kan niet aangetoond worden dat Riccardo Aurili er de ganse periode ononderbroken heeft gewoond.Sommige websites verwijzen naar de Stroobantsstraat 10 in Elsene. Deze nieuwe straat werd vanaf 1907 tot 1911 bebouwd met huizen in ecclecstische en art decostijl, duidelijk gericht op de hogere klasse. Op het nummer 12 staat de kunstenaarswoning van schilder Pierre Abattucci . François Stroobantstraat – Inventaris van het bouwkundig erfgoed (heritage.brussels)
In zijn Belgische periode hertrouwde hij met de 13 jaar jongere Elisa Van Humbeeck (1877-1956), een weduwe uit Schaarbeek.Zij trad op 1 december 1900 in het huwelijk met Pierre Deweerdt. https://www.openarch.nl/abb:e15219e3-adf2-7050-8298-767fe03c1374
In Brussel ging hij werken in het bedrijf A. Carli Frères, een onderneming die begin 1900 in Schaarbeek werd opgericht door Antonio Carli (1868) eveneens afkomstig uit Toscane. De activiteiten van het bedrijf lagen in de lijn van de activiteiten van Ettlinger Frères en A. Jourdan, twee bedrijven waarvoor Aurili in zijn Parijse periode had gewerkt. Het statuut waaronder Aurili bij A.Carli Frères werkte is niet bekend.
In deze periode, tussen 1905 en 1914, was de productie van werken die zijn naam dragen bijzonder groot. Hij maakte onder andere sierlijk uitgewerkte bustes in albast, gipsen beeldjes, allegorische werken, taferelen, wilde dieren, heiligenbeelden, beeldjes van Napoleon, decoratieve voorwerpen en gebruiksvoorwerken, zoals verlichtingsarmaturen. Soms kregen ze de stempel "made in Belgium", net zoals sommige beelden van A.Carli Frères.Er was geen breuk tussen zijn Parijse commerciële werk en dat van Brussel of later de Côte d'Azur. Zijn beelden waren soms identiek of op elkaar geïnspireerd, wat het moeilijk maakt om de werken exact te dateren.
In die periode werden ook meerdere beelden van hem uitgegeven door andere bedrijven en werd hij zowel in Frankrijk als Italië gesignaleerd met beelden in het kader van tentoonstellingen, aankopen en geschenken, waaronder in 1907 een buste van Garibaldi. Hij werkte in die periode ook samen met beeldhouwer en professor Romanelli uit Florence, onder wiens toezicht hij een beeld maakte.
In 1912 en 1913 nam hij deel aan de Florence Tentoonstellingen. In 1912 werd zijn beeld "Diana ferita" verworven door de Italiaanse staat.
De grote productie van commerciële beelden van Aurili eindigde rond 1914. Hierdoor werd aangenomen dat hij overleden was, waarschijnlijk omdat zijn geboortejaar wegens een niet te achterhalen reden ooit foutief als 1834 werd bepaald, wat herhaaldelijk werd overgenomen en foute dateringen van zijn werk tot gevolg had.
Professore Aurili In zijn Belgische periode begon hij met Prof. Aurili te signeren. De aanduiding "Prof. Aurili" verscheen reeds op zijn werken in het eerste decennium van de twintigste eeuw en de titel werd expliciet gebruikt in een krantenartikel van 1914. Zijn briefhoofd op een document uit 1935 vermeldt: "Professeur de sculpture des Beaux-Arts de Florence".Briefhoofd Comité executif du Monument au Roi Albert I d.d. 22 mei 1935 met vermelding als ondervoorzitter : "Aurillo (sic) Ricardo (sic), Statuaire, Professeur de sculpture des Beaux Arts de Florence" In 1919 werd hij aangesteld als erelid van de Academie dell'Arte van Florence. gecentreerd|miniatuur|Brief van het "Comité exécutif du monument au Roi Albert Ier" van 1935
Toscane miniatuur|195x195px|Inhuldiging herdenkingsmonument voor Fiaschi, gemaakt door Riccardo Aurili in 1914. Riccardo Aurili verliet België in 1914 België als gevolg van het uitbreken van de oorlog en vestigde zich met zijn familie in Volterra. Een krantenartikel van Ecco della Stampa uit 1916 vermeldde dat zijn zoon Aurelio in 1914 wegens het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog van uit Brussel, waar hij beeldhouwen had gestudeerd, naar Volterra was teruggekeerd en er enkele dagen voor zijn dood ontvangen werd door zijn familie (met uitdrukkelijke vermelding van Riccardo Aurili) die daar als oorlogsvluchtelingen woonde.
In 1914 startte Aurili als monumentaal beeldhouwer, wat hij tot het einde van zijn leven zou doen, naast het vervaardigen van artistieke en commerciële beelden. In oktober 1914 werd het herdenkingsbeeld van de wielrenner Luigi Fiaschi, gemaakt door "Prof. Riccardo Aurili", ingehuldigd op de begraafplaats Porte de Santo van Firenze. Het is een monument van 2,5 meter.
Datzelfde jaar maakte hij een beeld "Figura Feminella" voor de begraafplaats Porte Sante van Florence.
Zijn zoon Aurelio Aurilo sloot zich in 1915 aan bij het Italiaanse leger en sneuvelde op 30 maart 1916.
Côte d'Azur links|miniatuur|Aux Arts Florentins (Villeneuve Loubet) In 1916 verhuisde hij naar de Côte d’Azur, eerst naar Nice en dan naar de omgeving van Antibes.