Christian (ook wel Christiaan) Wilhelm Nijhoff (Arnhem, 25 mei 1861 – Amsterdam, 24 juni 1916) was een Nederlands architect. Levensloop Nijhoff was een zoon van de notaris Isaac Nijhoff en zijn vrouw Mathilde Eckstein (1823-1919).Gelders Archief, Burgerlijke stand Gelderland, dubbelen, register 71.06, aktenummer 369. Gearchiveerd op 13 juni 2023.
In 1981 geeft Nijhoff zijn opleiding in het kunstnijverheidsonderwijs gevolgd. 1885 verhuisde hij naar Amsterdam,Stadsarchief Amsterdam, Bevolkingsregister 1874-1893, archiefnummer 5000, inventarisnummer 2063, Blad 87. Gearchiveerd op 3 december 2022. waar hij zich vestigde als architect. In 1891 verhuisde hij naar Haarlem.Stadsarchief Amsterdam, Bevolkingsregister 1874-1893, archiefnummer 5000, inventarisnummer 1765, Blad 33. Gearchiveerd op 3 december 2022. In 1894 verhuisde hij terug naar Amsterdam.Stadsarchief Amsterdam, Overgenomen delen, archiefnummer 5416, inventarisnummer 199, Gezinsblad Mathilde Nijhoff-Eckstein. Gearchiveerd op 2 december 2022.
Vanaf ca. 1899 was hij fulltime docent aan de Teekenschool voor Kunstambachten c.q. kunstnijverheidsschool Quellinus, alwaar hij 'Stijl en ornamenten' doceerde en praktijkles in architectonisch tekenen. In de periode 1899-1900 werd hij er directeur, een functie die hij er ca. 4 jaar aanhield.
Nijhoff was lid van architectuurgenootschap Architectura et Amicitia. Tot januari 1897 was hij redacteur van het tijdschrift Architectura, het orgaan van dit genootschap. Hij was ook actief lid van het Maatschappij van Nijverheid.
Hij ligt begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied, waar hij het graf deelt met zijn moeder.
Oeuvre
Architectuur thumb|Lijnbaansgracht 290. Van Nijhoff is slechts een handvol ontwerpen bekend: een winkelpand aan de Kalverstraat (1890), een badhuis met voorlezerswoning van de Portugees-Israëlietische Gemeente (1892) en het woonhuis Lijnbaansgracht 290. Van deze ontwerpen werd alleen het laatste uitgevoerd. Het werd gemaakt in opdracht van de meestersmid S.H. Stakebrand. Het bevat een groot aantal smeedijzeren details, zoals muurankers, een hijsbalk en traliewerk, zodat de gevel dienst deed als een soort staalkaart van werkstukken van de bewoner.Wilfred van Leeuwen (september-oktober 2018) ‘Gevelankers 1850-1900. Sprekend ijzer’, Binnenstad, nr. 289. Gearchiveerd op 3 december 2022.
Publicaties Nijhoff heeft diverse kunstkritische artikels geschreven:
1907: Kunstnijverheidsonderwijs, Onze Kunst 1908: K.P.C. de Bazel, Onze Kunst 1908: K.P.C. de Bazel (Vervolg), Onze Kunst 1908: K.P.C. de Bazel (Vervolg en Slot), Onze Kunst 1913: Willem Penaat, Elseviers Geïllustreerd Maandschrift 1913: Nederland op de Ideal-Home Exhibition te Londen 1912, Onze Kunst 1913: Nederland op de Ideal-Home Exhibition te Londen 1912 Slot, Onze Kunst
Lezingen Kunstkritische verhandelingen tijdens vergaderingen van Architectura et Amicitia:
Verhandeling over de geschiedenis van de Japanse kunst (8 januari 1896). Kunstbeschouwing over Duitse kunst (4 november 1896).
Categorie:Nederlands architect Categorie:Nederlands kunstcriticus